آخرین اخبار محیط زیست در حوزه های مختلف مانند بحران آب ایران ، انرژی خورشیدی ، بازیافت ، آلودگی هوای شهر های صنعتی و ارائه تکنولوژی های جدید در دنیا

با دنبال کردن اخبار محیط زیست از وبسایت زمین سبز پارس خود را در زمینه محیط زیست به روز نگه دارید. ما علاوه بر اخبار محیط زیست اطلاعات بسیاری در خصوص راه های جدید برای مبارزه با بحران آب ارائه می دهیم. ما اعتقاد داریم که تنها راه مبارزه با بحران آب ایران صرفه جویی در مصارف خانگی نیست. ما با ارائه راه حل های جدید قصد داریم در جهت حل مشکل بحران آب اقدام نماییم.

 

یک سوم از تقاضای جهان برای گرمایش تا سال ۲۰۲۳ از منابع انرژی تجدیدپذیر تامین خواهد شد

به نقل از خبرگزاری ایسنا، آژانس بین‌المللی انرژی در گزارش جدیدی پیش‌بینی کرد منابع انرژی تجدیدپذیر تا سال ۲۰۲۳، در ۳۰ درصد از تولید برق جهان سهم خواهند شد. اما برق تنها یک بخش کوچک است و تا پنج سال آینده، انرژی تجدیدپذیر ۱۲.۴ درصد از کل تقاضای جهان برای انرژی را تشکیل می‌دهد.

فاتح بیرول، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی در این باره گفت: نفوذ اندک انرژی تجدیدپذیر برای حمل و نقل و گرمایش خانه و صنعت که عمده انرژی جهان به مصرف می‌رسانند، نقطه کوری است که باید به آن پرداخته شود.

در گزارش ۲۰۱۸ آژانس بین‌المللی انرژی درباره انرژی های تجدیدپذیر نوشته شده است: در واقع نقش انرژی تجدیدپذیر در گرمایش و حمل و نقل مورد غفلت واقع شده است در حالی که کربن زدایی این بخشها، اولویت کلیدی برای دستیابی به اهداف پایدار و جوی بلندمدت ما است.

در روند جاری توسعه، انرژیهای تجدیدپذیر تنها در ۱۸ درصد از مصرف انرژی جهان تا سال ۲۰۴۰ سهم دارند که کمتر از سقف ۲۸ درصد مورد نظر آژانس بین‌المللی انرژی برای خنثی کردن تاثیر تغییرات جوی، تولید هوای پاک‌تر و فراهم کردن دسترسی به انرژی مدرن در سراسر جهان است.

آژانس بین‌المللی انرژی اعلام کرده اگر دولتها سیاستها و مقرراتی را اجرا کنند که به شرکتها و سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری در انرژی پاک اطمینان دهد، انرژی‌های تجدیدپذیر می‌توانند ۲۵ درصد سریع‌تر رشد کنند. بر اساس انتظارات این گروه، ۴۰ درصد از تقاضای جهانی برای انرژی در فاصله سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ توسط انرژی‌های تجدیدپذیر تامین خواهد شد.

پیش‌بینی می‌شود چین به مدد سیاستهایی که برای کربن زدایی بخش انرژی و کاهش سطح بالای آلودگی کشور اجرا می‌کند، تا سال ۲۰۲۳ از اتحادیه اروپا به عنوان بزرگترین مصرف کننده انرژیهای تجدیدپذیر در جهان سبقت بگیرد. این کشور به تنهایی در ۴۰ درصد از رشد انرژی های تجدیدپذیر جهان در پنج سال آینده سهم خواهد داشت. پس از چین، اتحادیه اروپا شاهد سریعترین نرخ رشد در بکارگیری انرژیهای تجدیدپذیر خواهد بود و از این نظر بالاتر از آمریکا قرار می‌گیرد. این بلوک دستیابی به اهداف انرژیهای تجدیدپذیر در سال ۲۰۲۰ و ۲۰۳۰ را هدف گرفته است.

در حالی که نیروی بادی و نیروی خورشیدی در صدر اخبار قرار گرفته‌اند اما آژانس بین‌المللی انرژی اعلام کرده عمده رشد انرژیهای تجدیدپذیر از زیست انرژی خواهد بود. این بخش شامل سوخت زیستی خواهد بود که جانشین بنزین و دیزل می‌شود. طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی، حدود ۳۰ درصد از مصرف انرژی تجدیدپذیر جدید تا سال ۲۰۲۳ از زیست انرژی خواهد بود.
سوخت زیستی (biofuel) یک سوخت گازی، مایع یا جامد است که محتوای انرژی آن از منابع زیستی به دست آمده است مواد آلی که بدن موجودات زنده را می‌‌سازند،‌ منبعی بالقوه از انرژی ذخیره‌شده هستند، که می‌توان از آنها به عنوان سوخت زیستی استفاده کرد. این سوخت از فرآیند فتوسنتز مشتق شده و در نتیجه اغلب به عنوان یک منبع انرژی خورشیدی در نظر گرفته می‌شود.

این موضوع حائز اهمیت است زیرا زیست انرژی تنها منبع انرژی تجدیدپذیر است که سهم قابل توجهی برای فراهم کردن نیرو برای حمل و نقل و گرمایش دارد. این دو بخش به اتفاق یکدیگر ۸۰ درصد از مصرف انرژی جهان را تشکیل می‌دهند.

آژانس بین‌المللی انرژی انتظار دارد منابع تجدیدپذیر حدود یک سوم از تقاضای جدید جهان برای گرمایش بین سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ را تامین کند. عمده این رشد از سوی چین، اتحادیه اروپا، آمریکا و هند خواهد بود. بنا بر پیش‌بینی آژانس بین‌المللی انرژی، در بخش برق، نیروی خورشیدی ۶۰۰ گیگاوات انرژی پاک را برای شبکه نیرو اضافه خواهد کرد که بیشتر از تمامی فناوریهای تجدیدپذیر دیگر خواهد بود. جهان تا سال ۲۰۲۳ یک ترابایت (یا یک تریلیون وات) ظرفیت نیروی خورشیدی خواهد شد.

بر اساس گزارش شبکه سی ان بی سی، نیروی بادی نیز دومین سهم بزرگ را در تولید نیروی پاک خواهد داشت. آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند ظرفیت نیروی بادی حدود ۶۰ درصد افزایش خواهد یافت و به حدود ۳۲۵ گیگاوات عرضه جدید بالغ می‌شود.

آیا تبدیل زباله های پلاستیکی به انرژی های سبز، بهترین گزینه دوستدار محیط زیست است؟

پلاستیک ها، که عمدتا از کربن و هیدروژن تشکیل شده اند و انرژی ای معادل سوخت های رایج نظیر دیزل دارند، پسماند های با ارزشی هستند که مردم احتمالا نمی دانند و آن ها را دور می اندازند، در حالی که این امکان وجود دارد تا پلاستیک ها را به شکل های مفید انرژی و مواد شیمیایی با استفاده از فرایند تجزیه حرارتی پلاسمای سرد در صنعت استفاده کرد.

تجزیه حرارتی  یک روش گرمایی است که مواد آلی را در دمای بین ۴۰۰ تا ۶۵۰ درجه ی سانتی گراد در محیطی با اکسیژن محدود تجزیه می کند.

تجزیه حرارتی معمولا برای تولید انرژی در قالب گرما، برق و سوخت استفاده می شود. اما اگر پلاسمای سرد وارد فرایند شود برای کمک به بازیافت مواد شیمیایی و مواد دیگر می تواند مفید باشد.

زباله پلاستیکی

تجزیه حرارتی پلاسمای سرد باعث می شود پلاستیک ها به هیدروژن ، متان و اتیلن تبدیل شوند، که هیدروژن و متان را می توان به عنوان سوخت های پاک مورد استفاده قرار داد، چون آن ها مقدار کمی از ترکیبات مضر مانند دود، هیدروکربن و دی اکسید کربن نسوخته را دارند. و اتیلن اساس ساختار اکثر پلاستیک های مورد استفاده در سراسر جهان است.

البته که به طور معمول سوزاندن پلاستیک ها جهت تولید انرژی بسیار بهتر از دور ریختن آن است؛ اما، سوزاندن مواد را جهت استفاده مجدد احیا نمی کند، و چنانچه شرایط به خوبی کنترل نشود حتی ممکن است اثرات مخّربی مثل آلوده کردن هوا روی محیط زیست بگذارد.

در یک چرخه اقتصادی، که در آن زباله به جای دور ریخته شدن بازیافت می گردد، فناوری هایی که زندگی جدیدی به زباله های پلاستیکی می دهند می توانند مشکل انباشته شدن این زباله ها را ارتقا بخشند. به جای سوزاندن پلاستیک ها، فرایند تجزیه حرارتی پلاسمای سرد می تواند مواد با ارزشی را بازیافت نماید که می توانند دوباره مستقیما به چرخه صنعت بازگشت داده شوند.

چگونه زباله های پلاستیکی را احیا کنیم؟

در یک آزمایش که جهت سنجش اثر بخشی فرایند پلاسمای سرد بر روی کیسه های پلاستیکی، و بطری های شیر و سفید کننده در شهر نیوکسل انگلیس انجام پذیرفت نتایج زیر حاصل شد:

  • ۵۵ برابر بازیافت بیشتر پلی اتیلن سنگین (HDPE) نسبت به فرایند رایج تجزیه حرارتی
  • تبدیل حدود ۲۴ درصد وزنی پلاستیک مستقیما از HDPE به مواد با ارزش

فناوری های پلاسمایی از گذشته جهت مقابله با زباله های سمی، در دماهای بسیار بالا (بیش از ۳۰۰۰ درجه سلسیوس) صورت می پذیرفت، که خب طبیعتا نیازمند یک سیستم خنک کن پیچیده و پر مصرف بود. اما فرایند پلاسمای سرد که مورد نر است، دما بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ درجه سلسیوس می باشد که ترکیبی از تجزیه حرارتی رایج و پلاسمای سرد بوده و انرژی بسیار کمتری لازم دارد.

پلاسمای سرد، که برای شکستن پیوندهای شیمیایی، شروع و تسریع واکنش ها استفاده می شود، توسط دو عدد الکترود که بوسیله یک یا دو عایق از هم جدا شده اند تولید می گردد.

در این روش، می توان الکتریسته لازم را از منابع تجدید پذیر نیز بدست آورد، همچنین، این فرآیند را می توان به دقت کنترل کرد که موجب سهولت در شکست پیوندهای شیمیایی در HDPE ها می شود که خود باعث تبدیل هیدروکربن های سنگین موجود در پلاستیک به انواع سبک آن می شود.

بهترین مزیت این فرآیند، سرعت بالای واکنش آن است که فقط چند ثانیه به طول می انجامد.

بریتانیا در حال حاضر در حال تلاش برای رسیدن به ۵۰ درصد بازیافت خانگی در سال ۲۰۲۰ است.

با استفاده از روش پلاسمای سرد، ممکن است بتوان به ارزش واقعی زباله های پلاستیکی پی برد، و آنها را به محصولی پاک و مفید تبدیل نمود.

ممنوعیت ورود ضایعات و زباله های پلاستیکی آمریکا به چین

چین به عنوان بزرگترین وارد کننده ی زباله ممنوعیت های موجود در خصوص واردات کاغذ های دسته بندی نشده، برخی از انواع پلاستیک و ده ها نوع دیگر از زباله های قابل بازیافت را تمدید کرده است.
تحقیقات تازه نشان می دهد که صادرات ضایعات پلاستیکی از ایالات متحده به کشورهای در حال توسعه در پی ممنوعیت چین بر واردات ضایعات خارجی به میزان چشمگیری افزایش یافته است.
گزارش اداره سرشماری ایالات متحده که توسط Unearthed، شاخه تحقیقاتی سازمان غیر دولتی گرین پیس (Greenpeace)، صورت گرفت؛ نشان می دهد:
نزدیک به نیمی از زباله‌های پلاستیکی صادر شده از آمریکا در شش ماه نخست سال ۲۰۱۸ میلادی به تایلند، مالزی و ویتنام فرستاده شده تا مورد بازیافت قرار بگیرد. سال گذشته، آمریکا بیش از ۷۰ درصد از این زباله‌ها را به چین و هنگ‌کنگ فرستاده بود.
در پی این ممنوعیت اعلام شده بر واردات ضایعات از سوی چین که سابقا بزرگترین واردکننده ضایعات پلاستیکی در جهان به شمار می رفت؛ کشورهای غربی برای رهایی از زباله های پلاستیکی خود به تکاپو افتاده اند. ایالات متحده، در کنار بریتانیا، آلمان، ژاپن و مکزیک در میان بزرگترین صادرکنندگان ضایعات پلاستیک به چین محسوب می شوند. این کشورها در حال دست و پا زدن برای تطبیق شرایط خود با سیاست ممنوعیت وارد زباله توسط چین هستند و سال ها طول خواهد کشید که بتوانند امکانات داخلی خود را برای بازیافت زباله توسعه دهند.
بر اساس گزارش تحلیلی منتشر شده در نشریه گاردین، ایالات متحده در حال بهره برداری از کشورهای در حال توسعه ای است که چارچوب قانونی مشخصی برای تضمین بازیافت ضایعات پلاستیکی، در محیطی سازگار با محیط زیست، ندارند.
جان هوسور، مدیر کمپین اقیانوس های سازمان گرین پیس ایالات متحده، عنوان کرد: شرکت های آمریکایی به جای پذیرش مسئولیت ضایعات خود، در حال سو استفاده و بهره برداری از کشورهای در حال توسعه ای هستند که قوانین مراقبتی مشخصی در حوزه محیط زیست ندارند. همچنین کارخانه‌های آمریکایی با نپذیرفتن مسئولیت زباله‌های پلاستیکی تولیدی خود از کشورهای در حال توسعه بهره‌وری می‌کنند.

این محموله‌های زباله‌های پلاستیکی شامل مواد بازیافتی خانگی در آمریکاست که دربرگیرنده بطری‌های پلاستیکی یک‌بار مصرف و کیسه‌های پلاستیکی است. همچنین برخی از آن‌ها حاوی مواد سمی هستند.

اکتشاف و برداشت آب های ژرف در ایران

سال آبی گذشته را در حالی پشت سر گذاشتیم که یکی از کم آب ترین سال ها طی ١۵ سال اخیر بوده است. همین کم بارشی و همچنین چالش موجود در منابع تامین آب کشور موجب کاهش سطح آب پشت سد ها و در نتیجه کاهش ظرفیت تولید برق از نیروگاه های برقابی شد. بنابراین با توجه به اقلیم جغرافیایی ایران و از سویی دیگر تغییرات کلی اقلیم جهان، تشدید چالش در حوزه آب امری قطعی است. در این بین برای حل چالش در استانهایی که مشکل کم ابی شدیدتر است، بحث هایی در مورد منابع آب های ژرف مطرح شده است.
درباره برداشت آب‌ های ژرف در کشور اختلاف نظر کارشناسی در میان کارشناسان دانشگاهی و مسئولان وجود دارد. برخی کارشناسان بر این عقیده هستند که برداشت آب های ژرف که گفته می شود در عمق بیش از ۱۰۰۰ متری از سطح زمین قرار دارد از دیدگاه زمین شناسی و زیست محیطی به صلاح نیست. در طرف مقابل برخی دیگر از کارشناسان نیز اعتقاد دارند که اگر این آب ژرف ماهیت رودخانه ای داشته باشد و وارد دریای عمان شود می‌تواند برای کشور مفید و مناسب باشد.
منبع تامین آب های ژرف، ریزش های جوی است که در برخی موارد عمر آنها به ۵٠٠ سال می رسد و کمتر از ٠.١ درصد آنها تجدید پذیر هستند. در برخی موارد نیز آب خارج شده از این مخازن ممکن است در حین عبور از لایه های زمین شور شود. آب های ژرف از مناطق کوهستانی مثلا از کوه های آناتولی سرچشمه می گیرند و به عنوان منبع آب شیرین از زیر کشورها عبور می کنند.
بر اساس گفته های حمید سینی ساز، کارشناس حوزه آب ، آب‌های ژرف متفاوت از آب‌های زیرزمینی هستند که در بافت متخلخل لایه‌های زیرین زمین وجود دارد. آب‌های ژرف منابعی هستند که زیر لایه‌های بستر سنگی زمین ذخیره شده‌اند. تفاوت آب‌های ژرف با سفره‌های معمول آب‌های زیرزمینی، عمق آن‌ها در لایه‌های زمین است به طوری که آب‌های ژرف عموما در اعماق بسیار پایین‌تر در حدود ۱۵۰۰ متر و بیشتر قرار دارند. البته سفره‌های آب زیرزمینی از محل گسل‌ها به زیر بستر سنگی فرو رفته و به آب‌های ژرف می‌پیوندند.
منابع آب‌ های ژرف می‌تواند کاملاً محبوس باشد که بر اثر حرکت پوسته زمین یا زلزله های شدید، یک محدوده آبی در لابلای بستر سنگی به دام افتد. چنین آب‌های ژرفی را اصطلاحاً آب‌های پیر می‌گویند چرا که ممکن است هزاران سال از زمان تشکیل آن گذشته باشد. از طرف دیگر آب‌ های ژرف می‌تواند بسیار جوان نیز باشد که با آزمایش روی ایزوتوپ‌های آب، عمر آن مشخص می‌شود. جوان بودن منابع آب‌های ژرف به این معناست که این منابع دائم در حال تغذیه از لابلای شکاف‌های بستر سنگی و گسل‌ها هستند. البته به طور کلی اطلاعات دقیق و شفافی درباره منابع آب‌های ژرف در هیچ کجای دنیا وجود ندارد، چرا که به مطالعات گسترده زمین‌شناسی به صورت موردی نیاز است.
آب های ژرف، منابع آب شیرین و مشترک بین چند کشور هستند و بهره برداری از این منابع توسط یک کشور، می تواند کشورهای شریک را حساس کند، به همین دلیل اطلاع رسانی درمورد این آبها، با ملاحظات زیادی توسط کشورها روبروست.
وی عقیده دارد که برداشت از منابع آب های ژرف منجر به فرونشست زمین نمی شود؛ نخست اینکه این آب ها بر خلاف سفره‌های معمول در بافت متخلخل قرار ندارند که برداشت آب موجب تهی شدن بافت متخلخل از آب شده و منجر به فرونشست شود. این آب‌ها در زیر لایه‌های قطوری از سنگ حضور دارند. از سویی دیگر امتداد این سفره‌ها در دریاها به بیرون می‌جوشد و این نشان می‌دهد که این منبع از جایی تغذیه و در جایی تخلیه می‌شود. بنابراین برداشت انسانی از آب‌های ژرف جوان، خلأ و حفره‌ای ایجاد نمی‌کند. در صورت برداشت، از آنجایی که «جریان» آب وجود دارد، این فضای خالی پر می شود. از طرفی باید گفت که جنس این قسمت از زمین (بستر سنگی) به اندازه ای محکم است که در صورت خروج آب هم حالت خود را حفظ می کند. همانطور که بیش از ۱۰۰ سال استخراج نفت و گاز تاکنون موجب هیچ فرونشستی نشده است.
با وجود اختلافات فراوان در خصوص مناسب بودن و یا مشکلات استخراج آب‌ های ژرف باعث شده تا همچنان این برنامه دچار وقفه شود اما مدتی است که آغاز یک پروژه حفاری با کارفرمایی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری بارقه امید را در منطقه سیستان و بلوچستان که از کم آبی رنج می برد ایجاد کند.اخیرا کشف منابع آب ژرف در سیستان و بلوچستان باعث شده حفاری‌ها با سرعت بیش‌تری در این منطقه انجام شده و این اقدام در ۳ استان دیگر نیز آغاز شود.
به نقل از خبرگزاری فارس گفته می شود وزارت نیرو قرارداد نسبتا بزرگی با روس‌ها برای اکتشاف و استخراج آب های ژرف منعقد کرده است که بر اساس آن قرار است شرکت روس شناسایی پتانسیل‌ها با نقشه‌های سطحی زمین شناسی و مطالعات ژئوفیزیک و در نهایت حفاری چاه در بلوک‌های اکتشاف آب در نقاط عمیق و ژرف را انجام دهد.
حبیب الله دهمرده نماینده مردم زابل در مجلس شورای اسلامی در این باره می گوید: از مدتی پیش کارهای مربوط به این چاه آب را آغاز کردند که حفاری‌های چاه هم انجام شده است؛ البته این موضوع برای اولین بار است که انجام می‌شود که درباره آن به نتایج خوبی هم دست یافته‌اند.
مرتضی تیموری رئیس جهاد دانشگاهی واحد صنعتی اصفهان هم می‌گوید: مطالعات فعلی گواه بر این است که با احتمال بسیار زیاد گسل‌های ایران و از جمله گسل‌های پهن استان اصفهان ذخیره بسیار خوبی از آب گسلی تجدیدپذیر دارند که قابل بهره‌برداری است و شواهد بسیار زیادی در بخش‌هایی از این استان بر وجود آب‌های ژرف (آب‌های گسلی) دیده و شنیده شده است. حدود ۱۵ سال پیش نیز مطالعات ژئوفیزیک در شهر کوهپایه انجام و چاهی حفر شد که آب خوبی هم از آن حاصل شد و هنوز هم فعال است. مویرگ‌های گسلی با آن چاه برخورد کرده است که در این وضعیت بحرانی باز هم آب‌دهی می‌کند؛ وجود قنات‌های فعال و بدون تغییر دبی در شهر بم کرمان و وجود چشمه‌های آب شیرین در کف خلیج فارس نیز گواه بر وجود پتانسیل بسیار خوبی در آب‌های ژرف در کشور است.
با این وجود، برخی از کارشناسان نیز بر این باور هستند در شرایطی که ۸۵۰ میلیون متر مکعب آب در سیستان و بلوچستان به دلیل سوء مدیریت به هدر می رود، برداشت آب از عمق ۲۵۰۰ متری در این منطقه در قالب آب ژرف آیا می‌تواند توجیه اقتصادی داشته باشد؟ هزینه تولید و استحصال این آب که مشابه هزینه استحصال نفت است، چه میزان خواهد بود؟ و اگر این منطقه دارای آب ژرف باشد قرار است با آن آب که تولید آن هزینه زیادی داشته چه محصولی کشت شود که صرفه اقتصادی داشته باشد؟
در مورد معایب و مضرات این طرح این موضوع مطرح است که ممکن است برخی آب های ژرف در جریان انتقال به سطح زمین، در اثر برخورد با لایه های مختلف زیرین زمین، دچار شوری شده یا با عناصر فلزی سنگین مخلوط شود.
همچنین آب‌های ژرف عموماً دمایی بالاتر از ۶۵ درجه سانتی‌گراد دارند بنابراین این آب‌ها تا وقتی خنک نشوند امکان استفاده ندارد. همچنین آب‌های فسیلی شور و حاوی مقداری زیادی املاح هستند بنابراین برای استفاده از آن‌ها، آب‌ها باید املاح زدایی شوند. وی همچنین اشاره کرد در صورتی که آب‌های فسیلی در لایه‌های آهکی قرار داشته باشند امکان بهره‌برداری و جابه‌جایی آن وجود دارد ولی اگر این آب‌ها در لایه ماسه سنگ‌ها قرار گرفته باشند امکان برداشت از آن‌ها بسیار سخت است. بنابراین مشخص است بهره برداری از این منابع ارزشمند، ساده نبوده و نیازمند بررسی همه جانبه است.
بنابراین جهت استفاده از این منابع با ارزش، مطالعات بسیار دقیق و کافی مورد نیاز بوده و حتی در صورت امیدبخش بودن مطالعات، بحث هزینه های حفاری، تاسیسات بهبود کیفیت این آب ها، سیستم های خنک کننده آب های ژرف جهت کاهش صدمه به تاسیسات و افزایش عمر سامانه و هزینه های نگه داری پس از آن، همه و همه باید به دقت مورد بررسی قرار گیرد.

میزان آلاینده بنزن هوای تهران بیش از ۳.۵ برابر میزان مجاز جهانی است

بر اساس تازه ترین اندازه گیری ها، میزان آلاینده بنزن در هوای تهران بیش از ۳.۵ برابر حدود مجاز در دنیاست. بنزن به عنوان ترکیبی سرطان‌زا شناخته شده‌ است و تماس طولانی مدت با آن تأثیرات مخربی را بر روی بافت‌های سازنده سلول‌های خون خصوصاً سلولهای مغز استخوان می‌گذارد. عوارض تماس مزمن با بنزن، کاهش خون سازی بدن، ناتوانی در سیستم ایمنی بدن و همچنین سرطان خون، لوسمی، اختلال در سیستم تنفسی، تأخیر در استخوان بندی جنین انسان، صدمه به سیستم تولید مثل انسان،ناباروری، تولید تومورهای غدد لنفاوی و صدمه به کبد است.

به نقل از خبرگزاری مهر، فرشید باباخانی معاون فنی شرکت کنترل کیفیت هوای تهران درباره غلظت آلاینده ها در هوای تهران گفت: همه ساله همزمان با بازگشایی مدارس ترافیک و آلودگی هوا در روزهای پایانی شهریور ماه و هفته های آغازین مهرماه به ویژه در تهران افزایش چشمگیری دارد در نیمه دوم سال آلودگی هوا به دلیل شرایط جوی و از طرفی ترافیک ناشی از آمد و شد بدلیل بازگشایی مدارس افزایش می یابد.از جمله آلاینده های خطرناک در هوای این شهر ترکیبات آلی فرار نظیر بنزن بوده که منجر به بروز سرطان و بیماری های مشابه می شود. از این رو شناسایی و کنترل این آلاینده از الزامات تمهیدات زیست محیطی شهری است. برای این مهم با انتخاب تعدادی از نقاط آلوده شهر تهران به منظور بررسی مناطق آلوده تر امکان مدلسازی و برآورد دقیقتر آلودگی شهر تهران ممکن می شود. غلظت محیطی ترکیبات آلی فرار (بنزن) با روش نمونه برداری غیرفعال در ۲۲ منطقه شهر تهران در سال های گذشته به طور گسترده ای در بازه زمانی یکساله بررسی شده است.
به گفته باباخانی، نمونه‌ برداری به روش غیرفعال، یک تکنیک بسیار مرسوم برای اندازه گیری سطح ترکیبات آروماتیک – بنزن، تولوئن، اتیل بنزن، زایلن ها و تری متیل بنزن ها – در محیط داخل، محل کار و محیط بیرون است. چرا که روش آسان و مقرون به صرفه بوده و فاقد الزاماتی چون تامین برق و تعمیر و نگهداری است. همچنین، این روش، مطالعات انجام شده را با نظارت و پایش بیشتر برای سنجش و شناسایی تغییرات آلاینده ها در یک محیط کوچک و بزرگ مقیاس، تسهیل می کند. از طرفی در حال حاضر آنالایزرهای آنلاین جهت نمونه برداری مداوم و صحیح این آلاینده خطرناک و سرطان زا در شهر تهران وجود نداشته لذا بهترین مرجع و روش برای شناسایی این گروه از ترکیبات آلی فرار استفاده از روش نمونه برداری غیرفعال خواهد بود که از گستردگی، سهولت در نصب و راه اندازی و دقت و صحت بالایی برخوردار است. نمونه برداری فراگیر با این روش در سالهای ۱۳۹۴-۱۳۹۳به انجام رسید و نتایج مطلوب حاصله به وضوح صحت این روش را اذعان می دارد. وی افزود: در حالی به روزهای آغازین سال تحصیلی جدید و بازگشایی مدارس نزدیک می‌شویم که کارشناسان و مسئولان با پیش‌بینی افزایش آلودگی هوای پایتخت و بر اساس نتایج نمونه برداری مشابه با دوره یکساله در بیش از ۱۷۰ نقطه در شهر تهران اعلام کردند که جدیدترین اندازه‌گیری‌های انجام شده نشان می‌دهد میزان آلاینده سرطانزای شناخته شده بنزن در هوای پایتخت بیش از ۳.۵ برابر حدود مجاز توصیه شده در دنیاست.
در تمام کشورهای توسعه‌یافته، توسعه حمل و نقل عمومی و ارایه گسترده خدمات الکترونیکی و اینترنتی را مهمترین راهکارها در کاهش آلودگی هوا شناخته شده‌اند. نحوه سوخت گیری صحیح و جلوگیری از هدر رفت بنزین و مشتقات نفتی در هنگام سوخت گیری و اصلاح الگوی مصرف سوخت و رانندگی نیز از جمله اقدامات شهروندان در کاهش مواجهه با این ماده سرطانزا است.
از سوی دیگر شهرداری تهران نیز از محل بودجه مصوب خود، اقدام به توسعه شبکه حمل و نقل سریع‌السیر اتوبوسرانی و ایجاد خطوط ویژه کرده است که در صورت حمایت دولت این اقدامات از نقطه اثر بیشتر و مفیدتری برخوردار خواهد شد.

با خشک شدن دریاچه ارومیه ، دیگر شهری با نام تبریز وجود نخواهد داشت!!

به نقل از ایلنا، مسعود تجریشی، معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط زیست درباره مشکلات زیست‌محیطی دریاچه‌های مصنوعی و تاثیر این دریاچه‌ها بر بحران کم‌ آبی در کشور گفت: اگر همینطور بی‌مهابا پیش برویم و امروز برای ما از فردا و نسل‌های بعد مهمتر باشد، قطعا در برخی از قسمت‌ها از جمله آب‌های زیرزمینی شرایط را کاملا غیرقابل برگشت می‌کنیم. معتقدم بحران کم‌آبی برای برخی مسئولان متفاوت است به طور مثال نگرانی وزیر کشور نسبت به بحران آب بسیار بیشتر از نگرانی وزیر جهاد نسبت به بحران آب است.
دریاچه‌های مصنوعی مانند دریاچه چیتگر با اهدافی چون قابلیت‌های تفریحی و گردشگری، جذب گردشگر، تغذیه‌ی سفره‌های آب زیرزمینی و تلطیف هوای منطقه احداث می‌شوند، اما متاسفانه بعد از مدتی این دریاچه‌ها مشکلات زیست‌محیطی فراوانی را به دلیل راکد بودن آب برای منطقه ایجاد می‌کنند به تازگی نیز مسئولان محلی در استان آذربایجان شرقی قصد احداث دریاچه مصنوعی در شهر تبریز را داشتند که با مخالفت شدید مسئولان سازمان محیط‌زیست مواجه شد و این دریاچه درحالی که آب‌گیری هم شده بود، تخلیه شد.
تجریشی در ادامه افزود: وزیر کشور از این منظر نگران کم‌آبی است که در صورت نبود آب روستا‌ها تخلیه شده و جمعیت روستایی به شهر آمده و هزینه شهر بیشتر می‌شود، از سوی دیگر تخلیه روستاهای مرزی امنیت را از بین می‌برد و باید هزینه بیشتری برای امنیت کشور شود. همچنین بزهکاری و مشکلات اجتماعی در حاشیه‌ شهرها به دلیل حضور این افراد بیشتر خواهد شد، بنابراین نگرانی وزیر کشور نسبت به بحران آب زیاد است.
وی با اشاره به احداث دریاچه مصنوعی در شهر تبریز خاطرنشان کرد: وقتی در رابطه با احیای دریاچه ارومیه صحبت می‌کنیم، باید این موضوع را بدانیم که اگر دریاچه ارومیه خشک شود، دیگر شهری به عنوان تبریز نخواهیم داشت، این موضوع برای این نیست که مردم را بترسانیم بلکه یک واقعیت است. در روزهای پایانی سال گذشته طوفانی در غرب حوضه آبریز دریاچه ارومیه اتفاق افتاد که باعث شد تا دو هفته این منطقه با مشکل گرد و غبار مواجه شود به طوری که چشم چشم را نمی‌دید. بنابراین کارگروه استانی باید این موضوع را مدنظر داشته باشد؛ در صورتی که دریاچه ارومیه احیا نشود با مشکلات عدیده‌ای روبرو خواهند شد.
تجریشی با بیان اینکه برخی مدیران هنوز موضوع بحران آب را جدی نگرفته‌اند، خاطرنشان کرد: ما هنوز به اهمیت این موضوع پی نبرده‌ایم که اگر دریاچه خشک شود، تبریز هم باید جابجا شود. در خصوص دریاچه مصنوعی در تبریز هم به محض اینکه از ماجرا مطلع شدیم، جلوی آبگیری آن گرفته شد، اما احداث چنین دریاچه‌هایی نشان دهنده این است که ما هنوز موضوع بحران آب را جدی نگرفته‌ایم. اگر بتوانیم از منابع آب‌مان به خوبی استفاده کنیم و دریاچه اورمیه را به حالت تعادلی برگردانیم، آن قدر آب هست که با آن دریاچه مصنوعی احداث کنیم، اما در حال حاضر باید آب‌های زیرزمینی را تغذیه کنیم و بعد به دنبال راحتی و آسایش برویم نه اینکه فقط به آسایش‌مان توجه کنیم، چراکه راحتی و آسایش امروز ما باعث می‌شود که نسل بعدی برای خود به فکر چاره باشد.
وی درباره مشکلات دریاچه چیتگر نیز تصریح کرد: در اطراف دریاچه چیتگر مکان‌هایی وجود دارد که قرار بود تغذیه آب زیرزمینی از آنها صورت بگیرد، ایده اولیه دریاچه چیتگر هم این بود که وزارت نیرو بجای اینکه در پایین دست دریاچه سفره‌های آب زیرزمینی را تغذیه کند، این دریاچه را ایجاد کند تا هم محل تفرجی برای مردم باشد و هم تغذیه آب‌های زیرزمینی از طریق آن انجام شود و در واقع قرار بود این دریاچه با دو منظور ساخته شود.
آب‌های زیرزمینی این منطقه کاملا از بین رفته است و متاسفانه انتهای دریاچه غیرقابل نفوذ شده و نمی‌توانند عمق آن را بیشتر کنند و کارکرد اصلی این دریاچه یعنی تغذیه آب‌های زیرزمینی به طور کامل از بین رفته است. متاسفانه اگر همینطور بی‌مهابا پیش برویم و امروز برای ما از فردا و نسل‌های بعد مهمتر باشد، قطعا در برخی از قسمت‌ها از جمله آب‌های زیرزمینی شرایط را کاملا غیرقابل برگشت می‌کنیم.

اثرات مخرب آلودگی هوا روی سلامتی کودکان

به نقل از خبرگزاری گاردین، بر اساس مطالعات جدید، کودکان انگلستانی در طول روز مقادیر زیادی از هوای سمی و خطرناک را در مسیر مدرسه، خانه و حتی در کلاس درس استشمام می کنند.
مطالعات انجام شده در دانشگاه ماری در لندن نشان داده است که کودکان این کشور هر روز حجم زیادی از ذرات بسیار ریز کربن سیاه و مواد آلاینده ای که برای سلامت آن‌ها مضر است را جذب می‌کنند.
امی گیبز از اعضای یونیسف انگلیس این آمار را بسیار نگران‌کننده خوانده و گفته است: این مسئله که روزانه هزاران کودک انگلیسی حجم زیادی از مواد سمی و موادی که بر طول عمر آن‌ها موثر بوده را تنفس می‌کنند، بسیار نگران کننده و خطرناک است و در بلند مدت بر مشکلات جدی سلامتی آنها دخیل خواهد بود.
این نتایج نگران کننده با مورد بررسی قرار دادن ۴۰ کودک در طول مدت ۲۴ ساعت به دست آمده که براساس آن حجم زیادی از ذرات ریز کربن که از وسایل نقلیه آزاد می‌شود، در طول رفت و آمد کودکان به مدرسه جذب آنها شده است. علاوه بر این، امکان جذب این ذرات حتی در فضای کلاس درس و محیط بازی کودکان نیز به مقدار زیادی وجود دارد که نگرانی های بیشتری را نیز برانگیخته است.
پروفسور جاناتان گریگ از دانشگاه ماری که هدایت این مطالعه را بر عهده داشته است عقیده دارد که این یافته ها به ضرورت تمرکز برای راهکارهایی در مورد پاکسازی هوا تاکید می کند.
بحران آلودگی هوا در انگلیس تلفات و آسیب‌های زیادی به این کشور وارد می‌کند. افزایش مرگ‌ومیر به دلیل ابتلا به آسم و کاهش هوش و توانایی‌های ذهنی از جمله تاثیرات آلودگی هوا بر مردم انگلستان است. بر این اساس، کودکان انگلیسی در طول روز در معرض ۶۰ درصد آلودگی هوا قرار دارند.
به‌گفته محققان ذرات ریز و خطرناک کربن وارد ریه سپس جریان خون انسان شده و حتی به مغز می‌رسند. این ذرات بر روی ریه، رشد مغز و طول عمر کودکان و نوزادان تاثیر مستقیم ومنفی خواهند داشت.
در نتیجه این مطالعات، بسیاری از مدارس به‌دنبال ممنوعیت تردد والدین از جاده‌ها و مسیرهای شلوغ برای رساندن فرزندان خود به مدرسه هستند. اما عضو یونیسف انگلیس این ممنوعیت را غیرقابل اجرا می‌داند و معتقد است: نمی‌توان بحران آلودگی هوا در انگلیس را نادیده گرفت. برای رفع آن نیز نیاز به تغییر داریم و در صورتی که دولت اقدام کند این تغییرات قابل اجرا خواهد بود.
دولت انگلیس تاکنون نیز سه مرتبه در دادگاه عالی به‌دلیل اقدامات و برنامه‌های ضعیف خود برای مقابله با آلودگی هوا متهم شده است. به‌علاوه این دولت بارها نیز از سوی گروه‌های سبز و طرفدار هوای پاک مورد انتقاد شدید قرار گرفته است.
برخی شهرهای کشور انگلستان اقداماتی را برای مقابله با آلودگی هوا انجام داده‌اند. اما به‌گفته فعالان این حوزه، برای انجام اقدامی موثر به وجود یک طرح ملی با تسلیحاتی برای حذف خودروهای دیزلی نیاز است.
براساس آمارهای به دست آمده از این مطالعه، آلودگی هوا تاثیرات مخربی بر روی زندگی هزاران نفر داشته و موجب مرگ زودرس ۴۰ هزار نفر در سال می‌شود.

نابودی مرجان های دریای عمان در اثر صید کشتی های چینی

به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، داود میرشکار، مدیرکل زیست‌بوم‌های دریایی سازمان محیط زیست در رابطه با صید بی رویه صیادان چینی در دریای عمان و نابودی اکوسیستم دریا اظهار کرد: متولی این موضوع سازمان شیلات ایران است. این سازمان اعلام کرده که شرکت‌های ایرانی کشتی‌های چینی را اجاره کرده و در این مناطق ماهی گیری می‌کنند؛ یعنی مجوزی را به شناور‌های چینی نداده اند.
وی افزود: بنابر اعلام سازمان شیلات، اگر کشتی تخلفی در زمینه ماهی گیری انجام دهد، این تخلفات ثبت شده و به مراجع قانونی ارجاع داده می‌شود.
میرشکار گفت: تاکنون حدود ۲۰ شناور دچار تخلف شده‌اند. از جمله تخلفاتی که این شناور‌ها داشتند صید در زمان نامناسب بوده و همچنین این شناور‌ها گونه‌های مورد هدف را صید نکرده‌اند. اگر صیادان تخلفی نکنند و فقط همان گونه هدف را با تور میانی ترال صید کنند، می‌توانند این ذخایر را برداشت کنند.
این تورها برای کشیده شدن در آبهای میان سطحی، عمیق و بر کف دریا استفاده می‌شود. باید به این نکته توجه داشت که این عمل باعث آشفتگی و برهم خوردن توازن در زندگی دریایی می‌گردد. به‌طور خاص، ترال می‌تواند مستقیماً با شکستن جزایر مرجانی، و دفن آن‌ها در رسوبات، این جزایر را بکشند. ترال علاوه بر این، می‌تواند به‌طور غیر مستقیم باعث مرگ مرجانها بوسیله زخمی کردن بافت مرجانی، جدا کردن آن‌ها از صخره‌ها وآسیب پذیرنمودن آن‌ها دربرابر عفونت شود. اثر تورهای شیوه‌های مختلف ماهیگیری در جمعیت جهانی مرجانها توسط بسیاری از دانشمندان، بسیار نگران‌کننده اعلام شده‌است. پژوهشهای منتشر شده نشان داده‌است که ترال میان سطحی آب سرد موردنیاز مرجان pertusa Lophelia ا ز بین می‌برد، این مرجان زیستگاه مهمی برای استفاده بسیاری از موجودات زنده در آبهای عمیق می‌باشد.
وی تصریح کرد: اگر تور ترال را به صورت کفی به دریا پهن کنند، ممکن است بسیاری از زیستگاه‌های علف دریایی نابود شود. اگر آن منطقه دارای زیستگاه مرجان باشد، مخصوصا اعماق بالاتر از سطح دریا که دارای آب سنگ‌های مرجانی است، مرجان‌ها نابود خواهند شد.
در این رابطه میرشکار افزود: البته باید دید منطقه‌ای که صید در آن صورت گرفته منطقه مرجانی بوده یا خیر؛ سازمان محیط زیست نیروی‌هایی را برای پایش به آن منطقه اعزام خواهد کرد و بعد از بررسی گزارش آن منتشر می‌شود.

روز جهانی حفاظت از لایه ازون و پروتکل مونترال

لایه ازون یک‌لایه محافظتی است که از رسیدن اشعه‌های مضر خورشید به زمین جلوگیری کرده و درواقع ضامن سلامتی و بقای حیات انسان و بسیاری از جانوران در زمین است که البته مانند سایر عوامل موجود در طبیعت از دست انسان در امان نمانده و دهه‌های اخیر به دلیل فعالیت‌های صنعتی بسیار آسیب‌دیده است.
تلاش‌های جدی برای پیش‌گیری آسیب‌های ناشی از تخریب لایه ازون به سی و یک سال قبل ( ۱۹۸۷) و تصویب پروتکل مونترال بر می‌گردد؛ اما این سپر دفاعی زمین که با جذب پرتو فرابنفش خورشید، موجب ادامه زندگی بر روی کره زمین می‌شود در ۱۶ سپتامبر سال ۱۹۹۴ صاحب روز جهانی شد.
در اوایل دهه ۱۹۷۰ برای اولین بار محققان دریافتند که انتشار کلروفلوئوروکربن‌ها «CFC» که مواد شیمیایی به‌کاررفته در یخچال‌ها، افشانه‌ها و مواد شوینده است باعث تخریب لایه ازون می‌شود و درنتیجه مقدار زیادی اشعه فرابنفش مضر به زمین خواهد رسید.
در سال ۱۹۸۵ وجود ‘حفره لایه‌ ازون’ بالای قطب جنوب کشف و مشاهده شد که این حفره هرسال بزرگ‌تر و عمیق‌تر می‌شود؛ منظور از حفره این است که در آن منطقه چگالی ازون که در حالت معمولی بین ۳۰۰ تا ۳۵۰ دابسون (واحد اندازه‌گیری چگالی ازون) است کمتر شده و در بعضی مناطق تا ۲۰۰ دابسون کاهش نشان می‌دهد.
این آسیب دنیا را بر آن داشت تا فکری به حال این سپر حفاظتی کند که بر این اساس در سال ۱۹۸۵ حدود ۲۸ کشور برای ساماندهی لایه ازون در وین جمع شدند و تصمیماتی را برای حفاظت از لایه ازون اتخاذ کردند و قرار شد همکاری‌های بین‌المللی در این زمینه آغاز شود.
در سال ۱۹۸۷ پروتکل مونترال با مشارکت ۴۶ کشور جهان تصویب شد، بر اساس این پروتکل مواد مخرب لایه ازون شناسایی و راه‌های کاهش انتشار آن‌ها اعلام شد، دولت ایران نیز در سال ۱۹۸۸ به این پروتکل پیوست.
در ادامه این تلاش‌ها در سال ۱۹۹۴ کشورهای عضو مجمع عمومی سازمان ملل، پذیرفتند تا روزی را برای حفاظت از لایه ازون نام‌گذاری کنند، بدین ترتیب روز ۱۶ سپتامبر ( ۲۵ شهریور) را به‌عنوان روز جهانی حفاظت از لایه ازون تعیین کردند.« خونسرد باشیم و به تلاش‌هایمان ادامه دهیم » به‌عنوان شعار امسال این روز جهانی انتخاب‌شده است.
طبق پروتکل مونترال، کشورهای توسعه‌یافته تعهد کردند که به تولید مصرف مواد مخرب لایه ازون (سی اف سی‌ها، هالون‌‌ها و تتراکلرید کربن) در سال ۲۰۰۰ میلادی خاتمه دهند و کشورهای درحال‌توسعه را ازنظر مالی و تکنیکی حمایت کنند. همچنین طبق این پروتکل مقرر شده است، کشورهای درحال‌توسعه نیز با ۱۰ سال تأخیر یعنی در سال ۲۰۱۰ میلادی به مصرف مواد مذکور پایان دهند.
در راستای گسترش پروتکل مونترال سال ۲۰۱۶ نمایندگان ۲۰۰ کشور جهان در نشستی در کیگالی، پایتخت روآندا درباره کاهش تدریجی گازهای گلخانه‌ای در قالب اصلاحیه‌ای برای پروتکل مونترال به توافق رسیدند، در توافق کیگالی کشورهای جهان به سه گروه تقسیم‌شده‌اند که در گروه اول کشورهای صنعتی و پیشرفته قرار دارند.
کشورهای درحال‌توسعه نیز به دو زیرگروه تقسیم‌شده‌اند، کشورهای صنعتی باید تا سال ۲۰۱۹ استفاده از هیدروفلورکربن ‌ها را ۱۰ درصد و تا سال ۲۰۳۶ حدود ۸۵ درصد کاهش دهند.
درواقع تخریب لایه ازون زمین موجب برخورد پرتوهای مضر خورشید به زمین می‌شود و درنهایت گرمایش زمین را سرعت می‌بخشد، دانشمندان هشدار داده‌اند پدیده گرم شدن زمین می‌تواند تلاش‌ها برای ترمیم حفره ازون را که قرار است تا سال ۲۰۵۰ انجام گیرد، حدود ۳۰ سال به تعویق ‌اندازد.
کارشناسان معتقدند اگر کشورهای عضو کنوانسیون وین و پروتکل مونترال به تعهدات خود عمل کنند و مصرف مواد مخرب لایه ازون را طبق برنامه زمان‌بندی‌شده حذف کنند، چرخه طبیعی تشکیل ازون به حالت طبیعی خود برمی‌گردد و حفره لایه ازون ترمیم می‌شود، البته در شرایط مناسب و مساعد حداقل ۵۰ سال طول می‌کشد تا این حفره‌ ترمیم شود.
استفاده کنترل شده از مواد مخرب لایه ازون و کاهش های مربوطه نه تنها به محافظت از این لایه جویِ حیاتی برای نسل حاضر و نسل های آینده کمک کرده است، بلکه به طور قابل توجهی با تلاش های جهانی برای مقابله با تغییرات اقلیمی هماهنگی داشته است. علاوه بر این ها، این اقدامات با محدود کردن اشعه ماورا بنفش مضر از رسیدن به زمین به حفاظت از سلامت انسان و اکوسیستم های مختلف منجر شده است.
امسال یعنی ۲۰۱۸ میلادی، شعار روز جهانی ازون یک فراخوان گردهمایی انگیزشی است که همه ما را به انجام اقدامات شایان تقلید در زمینه حفاظت از لایه ازون و اقلیم تحت پروتکل مونترال در حفاظت از این لایه حیاتی تشویق می‌کند. این شعار شامل دو نکته است: نخست این که اقدامات ما برای حفاظت از لایه ازون به حفاظت از اقلیم نیز منجر می‌شود و دیگر آن که پروتکل مونترال یک معاهده “تسکین دهنده” است که به وضوح نشان دهنده موفقیت برجسته آن است.
به نقل از ایسنا، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد به مناسبت فرا رسیدن ۱۶ سپتامبر، “روز جهانی ازون” در بیانیه‌ای اعلام کرد: برای بیش از سه دهه، پروتکل مونترال در حفاظت از لایه ازون بسیار بیشتر از صرفا کاهش سوراخ لایه ازون تاثیر داشته و به ما نشان داده است که چگونه حاکمیت زیست محیطی می تواند به علم پاسخ داده و اینکه چگونه کشورها می‌توانند با هم در جهت مقابله با یک “آسیب‌پذیری مشترک” تلاش کنند.
وی در ادامه افزود: من خواهان همان روحیه علل مشترک و به ویژه رهبری بزرگتری هستم که بر سر آن نزاع داریم تا برای اجرای توافقنامه پاریس در مورد تغییرات اقلیمی و بسیج اقدامات اقلیمی که در زمان کنونی به شدت نیازمند آن هستیم، تلاش کنیم.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان ملل متحد، هر فرد می‌تواند با توجه به وسایل مورد استفاده خود اثرات منفی آن را بر لایه ازون به حداقل رسانده و با اجتناب از قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید از خود در برابر اشعات مضر آن محافظت کند.

توصیه های زیست محیطی در مورد ظروف یکبار مصرف در ایام محرم

با توجه به ایام محرم و با تغییر دوران و مدرن شدن،تمایل به مصرف‌گرایی، راحت‌طلبی و البته بیشتر شدن امکانات رفاهی، شاهد افزایش استفاده از ظروف یکبارمصرف برای نذورات هستیم.
به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست، ژیلا مهدی آقایی مدیرکل دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط ‌زیست دراین‌باره گفت: اگر زمان دیگری بود شاید تنها به موضوع پسماند می‌پرداختیم و این‌که عدم مصرف و مصرف کمتر ظروف یکبار مصرف را پیشنهاد کنیم اما چون بحث ایام محرم است و اینکه برای یک آیین مذهبی می‌رویم، باید رعایت موارد پاکیزگی برایمان پررنگ‌تر باشد..
دهه ابتدایی محرم وایام اربعین، هیئت‌های مذهبی فعالیت بیشتری دارند. مردم هم نذوراتی دارند که بیشتر در ظروف یک‌بارمصرف سرو می‌شود. شاید به‌ندرت به این موضوع دقت کرده باشیم که مصرف همین ظروف یک‌بارمصرف که نوشیدنی و خوراکی داغ را در آن سرو می‌کنیم، می‌تواند ازنظر بهداشتی ایجاد مشکل کند. طبق گزارش‌ها و تحقیقات انجام‌شده، نوشیدنی‌ها و غذای داغ وقتی وارد ظروف پلاستیکی می‌شوند با عث ورود ریز پلاستیک‌ها به بدن و متعاقب آن مشکلات سلامتی می‌شود. پلاستیک‌هایی که بعدازاین ایام می‌بینیم و حتی سطل‌های زباله پاسخگوی حجمشان نیست، برای آب، خاک و سلامت مضر است. سالانه ۱/۲ میلیون تن پلاستیک وارد چرخه زباله می‌شود که معادل ده درصد از کل پسماند شهری است. این در حالی است که فقط برای ۵/۱ میلیون تن بطری پلاستیکی معادل ۴۷ میلیون گالن نفت و حجم زیادی انرژی مصرف‌شده و گاز گلخانه‌ای منتشر می‌شود. درواقع نفت را وارد چرخه پسماند می‌کنیم.
آقایی ادامه داد: پلاستیک‌ها ۵۰۰ تا ۷۰۰ سال در طبیعت سالم می‌مانند و تازه بعدازآن تجزیه‌شان آغاز می‌شود. حدود هزار سال این تجزیه طول می‌کشد. البته انواع تخریب پذیر زودتر تخریب می‌شوند اما همچنان مضر هستند و خاک را آلوده می‌کنند. زباله‌های پسماند نذری چه با غذا باقی بماند چه به‌صورت ظرف خالی، به‌هرحال باعث آلودگی خواهد شد. باید سعی کنیم کمترین استفاده را از این ظروف داشته باشیم. اگرمی‌خواهیم از نوشیدنی‌های نذری استفاده کنیم، همراه داشتن لیوانی کوچک حجم زیادی اشغال نمی‌کند. همچنین برای نذوراتی که می‌دهیم نیز تا جایی که امکان دارد از ظروف یک‌بارمصرف پلاستیکی استفاده نکرده و اگر هم مجبور به استفاده بودیم از نوع تجزیه‌پذیر استفاده کنیم.
آقایی افزود: مورد مهم بعدی این است که جمع‌آوری ظروف انجام شود و هیئت‌ها خودشان را موظف به جمع‌آوری و تفکیک ظروف مانده از نذری‌شان کنند. در حال حاضر، سازمان بازیافت شهرداری نیز مکان‌هایی را دارد که این ظروف را برای بازیافت تحویل می‌گیرد. در ایام محرم بسیاری از سمن‌ها با ما همراهی می‌کنند. کاورهای مخصوصی دارند که با آن شناسایی‌شده و زباله‌ها را جمع می‌کنند. این گروه‌ها معمولاً بعد از مراسم عاشورا بسیج می‌شوندو البته از سمن‌ها خواهش می‌کنیم با اداره کل محیط زیست استان‌ها هماهنگ باشند. شهرداری‌ها نیز با ما همراه‌اند و امیدواریم این فعالیت‌ها هرسال بیش از سال قبل نمود پیدا کرده و روزی برسد که دیگر چنین صحنه‌هایی نبینیم.
آقایی در رابطه با طرح حذف ظروف یکبار مصرف که در سال اخیرتوسط سازمان محیط زیست آغاز شده است گفت: ما معتقدیم هر سازمانی هر توصیه‌ای که می‌خواهد داشته باشد باید از خودش شروع کند. به همین دلیل از بهمن سال گذشته ابلاغی با امضای رییس سازمان، در سطح سازمان حفاظت محیط ‌زیست وادارات تابعه مبنی بر ممنوعیت استفاده از آب بطری پلاستیکی اعلام شد. استفاده از ظروف یک‌بارمصرف در پذیرایی‌ها نیز حذف‌شد. سعی ما این است که بخشنامه به‌صورت کامل اجرا شود. معتقدیم که هر کاری را باید از خودمان شروع کنیم، حفظ محیط ‌زیست نیز برای ما مهم است و از نگاهی دیگر اگر آب شرب ما مشکلی ندارد پس دلیلی ندارد از آب‌معدنی و بطری استفاده کنیم. مگر درجاهایی از کشور که آب شرب تائید نشده یا در دسترس نیست.
وی در پایان درباره تمهیدات سازمان حفاظت محیط‌ زیست در ایام محرم گفت: جلساتی با سازمان تبلیغات اسلامی و ستاد اربعین برگزار کردیم. مکاتباتی نیز انجام‌شده تا از ظرفیت روحانیون و مبلغین که در همه نقاط کشور هستند، برای تبلیغ در حوزه حفظ محیط ‌زیست و اهمیت آن با توجه به آموزه‌های اسلام انجام شود. همچنین توجه مردم به مضرات ظروف یک‌بارمصرف جلب شده برای جمع‌آوری زباله‌ها از همکاری مردم استفاده شود. امیدواریم مجموع این‌ کارها در کنار هم نتایج خوبی برای حفظ محیط‌ زیست به همراه داشته باشد.