Renewable energy technology uptake in Kazakhstan

Abstract
Kazakhstan has considerable renewable energy potential, the development of which can provide significant environmental, economic and social benefits. The country’s national low carbon energy strategy aims to bring the share of renewables in electricity production to 50% by 2050. Despite the considerable renewable energy resource base, and ambitious deployment targets, the current contribution of non-hydro renewable energy to final electricity demand is less than one percent. Adoption of renewable energy technologies in a fossil fuel resource-rich country like Kazakhstan remains a big challenge but current low oil prices and a weakening economy may offer new opportunities. Deploying an Analytical Hierarchy Process methodology we identify the most significant barriers to uptake of renewable energy in the context of the electricity sector. The main factors preventing the penetration and scale-up of renewables include: a political and regulatory framework which supports and promotes a continued focus on fossil fuels, supported in part by regional geopolitics; a lack of awareness of sustainable alternative energy generation systems and a combination of social poverty and poor education in communities that are most likely to benefit from broadly distributed renewable technologies; market conditions driven by current electricity tariffs; inefficient but incumbent power technologies; and a high-risk business environment. Ranking barriers by importance will provide practitioners and regulators a mechanism to improve policies and incentivize renewable energy uptake in Kazakhstan and other resource-rich transition economies in Central Asia.

بالا رفتن درک استفاده از فناوری‌های انرژی تجدید پذیر در قزاقستان : محرک‌های سیاسی و موانع اقتصادی

چکیده
قزاقستان دارای پتانسیل بالا و قابل‌توجهی درزمینهٔ انرژی‌ها نو و تجدید پذیر است، به‌طوری‌که توسعه آن می‌تواند مزایای زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی عمده‌ای را به همراه داشته باشد. استراتژی ملی این کشور در جهت کاهش کربن، سهم ۵۰ درصد از تولید برق توسط انرژی پاک را تا سال ۲۰۵۰ نشانه گرفته است. علی‌رغم منابع کارآمد و گسترش اهداف مناسب برای موفقیت روزافزون، سهم برق غیرآبی ایجادشده از انرژی‌های تجدید پذیر از نیاز برق کشور کمتر از ۱% است. قبول فنّاوری‌های انرژی‌های تجدید پذیر در کشوری غنی از سوخت‌های فسیلی مانند قزاقستان همچنان چالش بزرگی است، اما قیمت پایین نفت و اقتصاد رو به ضعف می‌تواند فرصت‌های جدیدی ایجاد کند. بر اساس یک روش تحلیل به‌صورت سلسله مراتبی، تشخیص دادیم که اکثر موانع مشخص‌شده برای بالا بردن استفاده از انرژی‌های تجدید پذیر در بخش برق می‌باشد. عوامل اصلی جلوگیری کننده از گسترش و صنعتی شدن انرژی‌های تجدید پذیر عبارت‌اند از : چارچوبی سیاسی و همیشگی برای ادامه استفاده و تمرکز بر سوخت‌های فسیلی، عدم آگاهی از سیستم‌های تولید انرژی دیگر، فقر اجتماعی و نبود آموزش در جوامعی که ممکن است بیشترین بهره را از انرژی‌های نو داشته باشند، شرایط بازار ناشی از تعرفه برق در حال حاضر، فنّاوری برق ناکارآمد اما لازم و ریسک بالای تجارت درزمینهٔ محیط‌زیست. با رتبه‌بندی این موانع ازنظر اهمیت در این مقاله، سعی بر ایجاد مکانیسمی شده که بتوان با بهبود خط‌مشی‌های سیاسی و ایجاد مشوق‌های بسیار درک استفاده از انرژی‌های تجدید پذیر در قزاقستان و آسیای مرکزی بالا برد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

می خواهید در این بحث شرکت کنید؟
به راحتی نظرات خود را ارسال نمایید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شناسایی اسپم *