اثرات تغییرات شوری و دمای ناشی از آب نمک تخلیه شده از کارخانه آب‌شیرین‌کن بر روی ساختار جمعیت پرتاران در خلیج چابهار

این مطالعه به منظور بررسی اثرات آب نمک تخلیه شده از کارخانه آب‌شیرین‌کن چابهار-کنارک بر روی محیط زیست دریا با استفاده از مطالعه ساختار جمعیت پرتاران صورت گرفت. نمونه‌برداری از رسوبات ۷ ایستگاه در دو نوبت پیش مانسون و پس مانسون در سال ۱۳۹۰ به‌وسیله گرب Van Veen با سطح مقطع ۰.۰۲۵ متر مربع انجام شد که ۵ ایستگاه اطراف کارخانه و ۲ ایستگاه به‌عنوان کنترل در فاصله بیش از یک کیلومتری کارخانه در نظر گرفته شد. نتایج حاصل از آنالیزهای آماری در رابطه با فراوانی و شاخص غنا، اختلاف معنی‌دار (۰.۰۵>P) بین ایستگاه‌ها را نشان داد. بیشترین و کمترین میزان فراوانی به ترتیب در ایستگاه ۶ (شاهد) ۳۶۹۳.۳۳ فرد در متر مربع (پیش مانسون) و ایستگاه ۱ به میزان صفر (پس مانسون) بوده است. بیشترین و کمترین میزان غنا، تنوع و یکنواختی به ترتیب در پیش مانسون در ایستگاه‌های کنترل به میزان ۰.۹۴، ۱.۰۷ و ۰.۶۷ و در پس مانسون ایستگاه ۱ به میزان صفر مشاهده شد. طبق نتایج به نظر می‌رسد که پرتاران به آب نمک تخلیه شده از کارخانه حساسیت دارند زیرا فراوانی و شاخص‌های اکولوژیک در ایستگاه‌های کنترل و دورتر از کارخانه نسبت به ایستگاه‌های نزدیک‌تر بیشتر بوده است. خانواده Spionidae دارای بیشترین درصد فراوانی نسبی بود که مقاومت این خانواده به آب نمک تخلیه شده از کارخانه را نشان می‌داد. با وقوع پدیده مانسون به استرس منطقه مورد مطالعه افزوده تا جایی که باعث حذف پرتاران در ایستگاه ۱ (محل تخلیه آب نمک) و کاهش فراوانی‌شان در ایستگاه‌های اطراف کارخانه شده بود.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

می خواهید در این بحث شرکت کنید؟
به راحتی نظرات خود را ارسال نمایید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شناسایی اسپم *