آیا تبدیل زباله های پلاستیکی به انرژی های سبز، بهترین گزینه دوستدار محیط زیست است؟

پلاستیک ها، که عمدتا از کربن و هیدروژن تشکیل شده اند و انرژی ای معادل سوخت های رایج نظیر دیزل دارند، پسماند های با ارزشی هستند که مردم احتمالا نمی دانند و آن ها را دور می اندازند، در حالی که این امکان وجود دارد تا پلاستیک ها را به شکل های مفید انرژی و مواد شیمیایی با استفاده از فرایند تجزیه حرارتی پلاسمای سرد در صنعت استفاده کرد.

تجزیه حرارتی  یک روش گرمایی است که مواد آلی را در دمای بین ۴۰۰ تا ۶۵۰ درجه ی سانتی گراد در محیطی با اکسیژن محدود تجزیه می کند.

تجزیه حرارتی معمولا برای تولید انرژی در قالب گرما، برق و سوخت استفاده می شود. اما اگر پلاسمای سرد وارد فرایند شود برای کمک به بازیافت مواد شیمیایی و مواد دیگر می تواند مفید باشد.

زباله پلاستیکی

تجزیه حرارتی پلاسمای سرد باعث می شود پلاستیک ها به هیدروژن ، متان و اتیلن تبدیل شوند، که هیدروژن و متان را می توان به عنوان سوخت های پاک مورد استفاده قرار داد، چون آن ها مقدار کمی از ترکیبات مضر مانند دود، هیدروکربن و دی اکسید کربن نسوخته را دارند. و اتیلن اساس ساختار اکثر پلاستیک های مورد استفاده در سراسر جهان است.

البته که به طور معمول سوزاندن پلاستیک ها جهت تولید انرژی بسیار بهتر از دور ریختن آن است؛ اما، سوزاندن مواد را جهت استفاده مجدد احیا نمی کند، و چنانچه شرایط به خوبی کنترل نشود حتی ممکن است اثرات مخّربی مثل آلوده کردن هوا روی محیط زیست بگذارد.

در یک چرخه اقتصادی، که در آن زباله به جای دور ریخته شدن بازیافت می گردد، فناوری هایی که زندگی جدیدی به زباله های پلاستیکی می دهند می توانند مشکل انباشته شدن این زباله ها را ارتقا بخشند. به جای سوزاندن پلاستیک ها، فرایند تجزیه حرارتی پلاسمای سرد می تواند مواد با ارزشی را بازیافت نماید که می توانند دوباره مستقیما به چرخه صنعت بازگشت داده شوند.

چگونه زباله های پلاستیکی را احیا کنیم؟

در یک آزمایش که جهت سنجش اثر بخشی فرایند پلاسمای سرد بر روی کیسه های پلاستیکی، و بطری های شیر و سفید کننده در شهر نیوکسل انگلیس انجام پذیرفت نتایج زیر حاصل شد:

  • ۵۵ برابر بازیافت بیشتر پلی اتیلن سنگین (HDPE) نسبت به فرایند رایج تجزیه حرارتی
  • تبدیل حدود ۲۴ درصد وزنی پلاستیک مستقیما از HDPE به مواد با ارزش

فناوری های پلاسمایی از گذشته جهت مقابله با زباله های سمی، در دماهای بسیار بالا (بیش از ۳۰۰۰ درجه سلسیوس) صورت می پذیرفت، که خب طبیعتا نیازمند یک سیستم خنک کن پیچیده و پر مصرف بود. اما فرایند پلاسمای سرد که مورد نر است، دما بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ درجه سلسیوس می باشد که ترکیبی از تجزیه حرارتی رایج و پلاسمای سرد بوده و انرژی بسیار کمتری لازم دارد.

پلاسمای سرد، که برای شکستن پیوندهای شیمیایی، شروع و تسریع واکنش ها استفاده می شود، توسط دو عدد الکترود که بوسیله یک یا دو عایق از هم جدا شده اند تولید می گردد.

در این روش، می توان الکتریسته لازم را از منابع تجدید پذیر نیز بدست آورد، همچنین، این فرآیند را می توان به دقت کنترل کرد که موجب سهولت در شکست پیوندهای شیمیایی در HDPE ها می شود که خود باعث تبدیل هیدروکربن های سنگین موجود در پلاستیک به انواع سبک آن می شود.

بهترین مزیت این فرآیند، سرعت بالای واکنش آن است که فقط چند ثانیه به طول می انجامد.

بریتانیا در حال حاضر در حال تلاش برای رسیدن به ۵۰ درصد بازیافت خانگی در سال ۲۰۲۰ است.

با استفاده از روش پلاسمای سرد، ممکن است بتوان به ارزش واقعی زباله های پلاستیکی پی برد، و آنها را به محصولی پاک و مفید تبدیل نمود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

می خواهید در این بحث شرکت کنید؟
به راحتی نظرات خود را ارسال نمایید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شناسایی اسپم *