چین: توربین های بادی و پنل های خورشیدی که قرار است تا سال 2040، چهل درصد برق جهان را تامین کنند.

چین: توربین های بادی و پنل های خورشیدی که قرار است تا سال ۲۰۴۰، چهل درصد برق جهان را تامین کنند.

در دو دهه آینده، سیستم جهانی انرژی شاهد دگردیسی بزرگی خواهد بود و باد و خورشید به عنوان منابع اصلی تولید برق تثبیت خواهند شد؛ اشتهای پایان ناپذیر چین برای مصرف زغال سنگ رو به کاهش است. مقدار سوختی که برای خودروهای خود استفاده می کنیم میتواند به اوج برسد و سپس کاهش یابد.

اما یک نکته مهمی وجود دارد: آهنگ جهانی برای حرکت به سمت انرژی های پاک هنوز به اندازه ای سریع نیست که بتواند خطرات ناشی از گرم شدن زمین را خنثی کند، حداقل تا وقتی که دولت ها قوانین نیرومند جدیدی جهت کاهش انتشار دی اکسید کربن وضع ننمایند.

در گزارش ۶۰۰ صفحه ای آژانس انرژی بین الملل که اخیرا پیرامون پیشبینی وضعیت جهانی انرژی تا سال ۲۰۴۰ انتشار یافته است، آمده است که به دلیل تغییرات بزرگ و اعجاب انگیزی که در بازارهای انرژی رخ داده است پیش بینی آینده کار دشواری است.

در زیر چند موضوع مهم این گزارش آورده شده است:

سیستم های بادی و خورشیدی در حال رشد هستند.

در سرتاسر جهان، بخش برق بیشترین تغییرات و دگردیسی را شاهد است، بیش از یک قرن گذشته. یکی از موارد مهم آن، سرعت رشد بالای انرژی های بادی و خورشیدی است.

در پنج سال اخیر، میانگین قیمت انرژی خورشیدی ۶۵ درصد و انرژی بادی (روی زمین onshore) 15 درصد کاهش یافته است، کاهشی که باز هم ادامه خواهد داشت.

پیش بینی آژانس تا سال ۲۰۴۰ این است که ۴۰ درصد برق جهان توسط انرژی های تجدید پذیر تامین می شود، رقمی که در حال حاضر ۲۵ درصد است.

این گزارش همچنین هشدار می دهد که کشورها می بایست شبکه های برق خود را با توجه به افزایش تولید انرژی های بادی و خورشیدی اصلاح نمایند. این می تواند شامل بازبینی قوانین مربوط به بازار برق با وابستگی به باتری ها و نیروگاههای گازی جهت انعطاف در شبکه و اکتشاف ابزار جدیدی نظیر ذخیره سازی هیدروژن (Hydrogen Storage) باشد.

روزهای مصرف وحشتناک زغال سنگ رو به پایان است

برای دهه ها، کشورهای در حال توسعه نظیر چین و هند بر روی زغال سنگ به عنوان ارزانترین، و ساده ترین روش جهت پیشرفت اقتصاد و خارج کردن خود از شرایط فقر تمرکز کرده بودند.این یک دلیل بزرگ برای افزایش شدید انتشار گاز دی اکسید کربن بوده است.

این به سرعت در حال تغییر است!

چین که نصف مصرف زغال سنگ جهان را دارد، سرمایه گذاری هنگفتی روی انرژی های بادی، خورشیدی، هسته ای و گاز طبیعی کرده است که دلیل اصلی آن نگرانی از ایجاد آلودگی هوای شدید ناشی از نیروگاههای زغال سنگی می باشد. پیش بینی آمار آژانس انرژی این است که مقدار مصرف زغال سنگ چین در حدود سال ۲۰۲۵ ثابت شده (یعنی رشد آن متوقف می شود) و انرژی های تجدید پذیر از آن پیشی خواهند گرفت و در سال ۲۰۴۰ بزرگترین منبع تامین انرژی خواهند بود؛ اما به هر حال حذف کامل زغال سنگ به طور کلی تا دهه های بعد قابل انتظار نیست.

مصرف نفت هنوز کاهش نخواهد داشت

پالایشگاهی در تگزاس امریکا، صنعت پتروشیمی به لحاظ بازدهی نسبت به انرژی های تجدید پذیر پیشرفت زیادی نخواهد داشت.

پالایشگاهی در تگزاس امریکا، صنعت پتروشیمی به لحاظ بازدهی نسبت به انرژی های تجدید پذیر پیشرفت زیادی نخواهد داشت.

حتی با وجود صد ها میلیون خودرو در خیابان ها و جاده های جهان، مقدار مصرف نفت و بنزین به عنوان سوخت به طور مستمر در حال کاهش یافتن است. این گزارش اشاره می کند که مصرف جهانی سوختهای فسیلی برای خودرو ها تا اواسط دهه ۲۰۲۰ به اوج خود می رسد، و بعد از آن به دلیل فشار قوانین جهت استفاده از خودروهای برقی رو به کاهش خواهد بود.

البته این بدان معنا نیست که مصرف کلی نفت جهان کاهش خواهد یافت. فقط حدود یک چهارم نفت در جهان صرف خودروهای مسافربری می شود و مابقی برای کامیون ها، کشتی ها، هواپیماها، گرمایش، تولید پلاستیک و سایر فرآورده های پتروشیمیایی استفاده می گردد. این حوزه ها به لحاظ بازدهی به اندازه اتومبیل پیشرفت نداشته اند، ازین رو پیش بینی آژانس این است که مصرف جهانی نفت تا سال ۲۰۴۰ رو به افزایش باشد و پیشرو مصرف کنندگان نیز کشورهای در حال توسعه خواهند بود.

اهداف و آرمانهای آب و هوایی کماکان دور از دسترس خواهند بود

حتی با دستاوردهای چشمگیر اخیر در حوزه انرژی های تجدید پذیر، جهان کماکان از حل معضل گرمایش زمین دور خواهد بود. مقدار انتشار گاز دی اکسید کربن در سال گذشته ۱.۶ درصد رشد داشته است و برای امسال هم در مسیر افزایشی قرار دارد. این گزارش نشان می دهد که این روند افزایشی تا سال ۲۰۴۰ ادامه خواهد داشت، البته به آرامی.

یک دلیل: منابع بدون کربن نظیر بادی، خورشیدی و هسته ای آن قدر سریع رشد نمی کنند تا تقاضای جهانی انرژی را پاسخگو باشند، به خصوص در کشورهایی نظیر هندوستان و جنوب شرق آسیا. این بدان معناست که مصرف سوختهای فسیلی جهت پر کردن این خلاء افزایش خواهد یافت.

برای تغییر دادن این وضعیت، ملت ها می بایست قوانین اصلاحی جدیدی نظیر سرمایه گذاری در افزایش بازدهی انرژی جهت کاهش دادن افزایش تقاضا، محدود کردن نشت متان از عملیات های صنعت نفت و گاز، و توسعه فناوری های از بین برنده کربن در نیروگاههای فسیلی و کارخانجات سیمان موجود را وضع کنند.

دولت ها نقش تعیین کننده ای خواهند داشت: این گزارش اشاره می کند که جهان سالانه دو تریلیون دلار بر زیرساختهای انرژی سرمایه گذاری می کند، که ۷۰ درصد این مقدار توسط شرکت ها و زیرمجموعه های دولتی انجام می گیرد. این یعنی که آینده مبحث انرژی در دو دهه آینده به طور چشمگیری وابسته به تصمیمات دولت ها خواهد بود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شناسایی اسپم *