نوشته‌ها

افزایش سطح دریاها تا ۱۵ سال آینده اینترنت را مختل خواهد کرد!

کابل های اینترنت

براساس مطالعات اخیر با افزایش بیش از حد سطح آب دریاها کابل های زیرزمینی اینترنت در مناطق ساحلی تا ۱۵ سال آینده به زیر آب خواهند رفت.
هزاران مایل از کابل های نوری در شهرهای آمریکا مانند نیویورک، سیاتل و میامی در معرض خطر قرار خواهند گرفت به زودی غیر قابل کاربرد خواهند شد، مگر آنکه اگر راهکاری برای محافظت از آنها به کارگرفته شود.
کارول بارفورد، کارشناس بیوژئوشیمی در دانشگاه ویسکانسین، مدیسون، می‌گوید: داده‌های در دسترس ما نشان می‌دهد که سطح آب دریاها در حال افزایش است. بیشتر خساراتی که در ۱۰۰ سال آینده ایجاد خواهد شد بسیار زودتر در حال رخ دادن است. پیش بینی ها نشان داده بود که برای برنامه ریزی به منظورمقابله با این مشکل ۵۰ سال زمان خواهیم داشت، اما دیگر این ۵۰ سال را نداریم.
بیشتر این زیرساخت ها حدود ۲۵ پیش سال در راستای بزرگراه ها و خط ساحلی و بدون در نظر گرفتن تغییرات جغرافیا در اثر تغییرات اقلیمی ساخته شده اند.
بارفورد و همکارانش با به کارگیری از نقشه‌ی جهانی شبکه اینترنت ونتایج پیش بینی های افزایش سطح آب دریا از سازمان ملی اتمسفر و اقیانوس ایالات متحده (NOAA) چنین خطری را پیش‌بینی کردند:
شما دو نقشه دارید: نقشه‌ی پراکندگی تجهیزات اینترنت و نقشه‌ی مکان‌های در معرض خطر سیل. مکان‌هایی که با قرار دادن نقشه‌ها روی هم، هم‌پوشانی وجود داشته باشد، در معرض خطر خواهد بود.
پژوهشگران با استفاده از تخمین NOAA در مورد افزایش شدید سطح آب دریاها که برای پیش‌بینی‌های مربوط به زیرساخت‌ها پیشنهاد می‌شود، به این نتیجه رسیدند که تا ۱۵ سال دیگر، ۶۶۰۰ کیلومتر از کابل‌های فیبر نوری زیر آب خواهند رفت و ۱۱۰۰ هاب اینترنت توسط آب احاطه خواهند شد. زیرساخت‌های زمینی برخلاف کابل‌هایی که از اقیانوس‌ها می‌گذرند، ضد آب نیستند.
پژوهشگران یافته‌های خود را در نشست های پژوهش‌های کاربردی شبکه در مونترال ارائه کردند:
با افزایش سطح آب دریاها، کابل‌های اینترنت زیر آب قرار خواهند گرفت؛ در حالی‌که آن‌ها برای کار در زیر آب طراحی نشده‌اند. بنابراین سیگنال‌ها مختل شده و قطع خواهند شد. چنین زیرساختی در چنین شرایطی نابود خواهد شد.
آن‌ها در پژوهش خود اشاره کرده‌اند که سرویس‌های بزرگ فراهم کننده اینترنت مانند AT&T، CenturyLink و Inteliquent با بیشترین خطر روبرو هستند. نظر به این پیش‌بینی‌ها، شرکت‌های ارائه‌کننده اینترنت باید هرچه سریع‌تر در راستای مقاوم‌سازی تجهیزات خود اقدام کنند. در غیر این صورت، ما درست در زمانی که بیشترین نیاز به اینترنت را داریم، در مواقع بحرانی، آن را از دست خواهیم داد.
درحالیکه کابل های فرا اقیانوسی عظیم کاملا ضد آب شده اند، کابل های نوری کوچکتر مدفون ضد آب نیستند و اگر این کابل ها زیر آب مستغرق شوند می توانند تاثیرات غیر قابل بازگشت نه تنها در مناطق ساحلی آمریکا بلکه در سراسر جهان داشته باشند.
به گفته پروفسور بارفورد طوفانهای عظیم تابستان گذشته، سرویس اینترنت بسیاری از ساکنان شرق ایالات متحده را مختل کردند. دیگر خطری که اینترنت را تهدید می‌کند، افزایش سطح آب دریاها است. او می گوید نگه داشتن آب در خلیج مشکل است. شاید بتوانیم کمی زمان بخریم اما این شیوه در طولانی مدت موثر نخواهد بود.
او عقیده دارد که این مطالعه به منزله یک زنگ بیدارباش است که گفتگوها و بررسی ها پیرامون چگونگی محافظت از اینترنت ارزشمند جهانی در اثر تغییرات اقلیمی و آب و هوایی تسریع می کند.

شما می‌توانید متن کامل این خبر را به زبان انگلیسی اینجا بخوانید.

با بالا آمدن سطح اقیانوس ها صخره های مرجانی مستغرق خواهند شد

صخره های مرجانی

مطالعات نشان می دهد که اکوسیستم های شکننده مرجانی نمی توانند با سرعت بالارفتن سطح دریاها رشد کنند. دانشمندان یک تهدید جدید که صخره های مرجانی در معرض خطر جهان را تحت تاثیر قرار می دهد را افشا کردند. آنها بیان کردند که در آینده نه چندان دور رشد بیشتر این صخره ها با سرعتی متناسب با بالارفتن سطح آب دریاها که نتیجه گرمایش جهانی کره زمین است، امکان پذیر نخواهد بود.
در این پژوهش که در نشریه Nature چاپ شده است با مطالعه نرخ رشد بیش از ۲۰۰ صخره مرجانی استوایی غربی اقیانوس اطلس و اقیانوس هند به این نتیجه رسیدند که تنها ۹ درصد این صخره ها می توانند با خوشبینانه ترین نرخ رشد سطح آب دریاها به رشد خود ادامه داده دوام بیاورند. پروفسور کریس پری از دانشگاه اکستر در این رابطه می گوید: برای بیشتر صخره های مرجانی در طول مناطق اقیانوس کاراییب سرعت رشد به علت فرسایش این صخره ها کند شده است. از طرف دیگر نرخ بالاترفتن سطح دریا ها در حال افزایش است، بنابراین با توجه به نتایج مطالعات و در نظر گرفتن این شرایط، صخره ها قادر به ادامه رشد نخواهند بود و در طول قرن حاضر سطح آب با نرخ پیشرونده ای بالاتر از صخره ها خواهد آمد.
در طول قرن گذشته سطح دریا چندین اینچ افزایش داشته است و اندازه گیری ها حاکی از آن است که امروزه سرعت این افزایش به طور چشمگیری در حال بالارفتن است. دو عامل اصلی در بروز این پدیده دخیل هستند. اولین عامل تغییرات اقلیمی و آب و هوایی است که موجب بالا رفتن دمای آب می شود که منجر به گرم شدن و انبساط آب می گردد. عامل دیگر ذوب شدن یخ ها و یخچال های طبیعی است که میزان آب موجود در اقیانوس ها را بیشتر می کند. در عین حال صخره هایی که بر اثر گرمایش و اسیدی شدن اقیانوس ها ضعیف شده اند موجب جذب هر چه بیشتر دی اکسید کربن می شوند. این امر منجر به پدیده بی رنگ شدن می شود که گسترش مرجان ها را از بین برده و قابلیت رشد آن ها را بسیار محدود می کند.
پروفسور پیتر مامبی از دانشگاه کوئینزلند می گوید: طبق پیش بینی ما در بهترین حالت تا سال ۲۱۰۰ آبگرفتگی صخره های مرجانی جوامع ساحل نشین را با تهدیدهای جدی تغییرات خط ساحلی مواجه خواهد کرد.

شما می‌توانید این خبر را به زبان انگلیسی اینجا بخوانید.

مرگ ناگهانی درختان بائوباب آفریقایی به علت تغییر شرایط اقلیمی بعد از هزاران سال

درختان بائوباب

به گزارش پژوهشگران، برخی از قدیمی ترین و عظیم الجثه ترین بائوباب های آفریقایی به طور کامل یا جزئی به طور ناگهانی از بین رفته اند.
تیم تحقیقاتی اعتقاد دارند که این درختان بین ۱۱۰۰ تا ۲۵۰۰ سال قدمت دارند و در برخی موارد طول آنها به ۳۰ متر میرسد و قطر تنه آن به اندازه یک اتوبوس است، ناشی از تغییرات اقلیمی و آب و هوایی است.
برمبنای گزارش چاپ شده محققان در ژورنال علمی Nature plants، در طی ۱۲ سال گذشته، از بین ۱۳ درخت تنومند و قدیمی، ۹ درخت طور کامل از بین رفته و یا حداقل قدیمی ترین بخش آنها سقوط کرده و مرده است، که یک رویداد با ابعاد بی سابقه به شمار می آید.
در میان این ۹ درخت، ۴ تای آنها از بزرگترین درختان منطقه بوده اند و درحالیکه علت مرگ آنها مبهم است دانشمندان بر ابن باورند که بخشی از این به علت اصلاحات و دستکاری های شرایط آب و هوایی و تغییرات اقلیمی است که آفریقای جنوبی را تحت تاثیر این تغییرات قرار داده است.
در طی سالهای ۲۰۰۵ ال ۲۰۱۷ محققان بیش از ۶۰ بائوباب بزرگ و پیر را تحت کاوش و تاریخ نگاری قرار دادند. هدف این مطالعه پی بردن به علت رشد این درختان عظیم الجثه بود و در طی این پژوهش دانشمندان روش تاریخ گذاری رادیوکربن را برای آنالیر نمونه هایی که از قسمت های محتلف تنه درخت گرفته بودند، به کار گرفتند و پی بردند که تنه این درخت از چند هسته مجزا نشات و ریشه گرفته است که ۀن را گیاهی مقاوم و غیر قابل از بین رفتن میکند. با جمع آوری داده های محیطی، طول، عمر و حجم چوب دریافتند که بیشتر بزرگترین و قدیمی ترین درختان در طول زمان این پژوهش از بین رفته اند.
بائوباب (Baobab) درخت عجیبی است که میتواند ۳۰۰۰ سال عمر کند.این درختان در مناطق محدودی از آفریقا و ماداگاسکار رشد می‌کند و با نام درخت وارونه نیز معرفی می‏ شوند، زیرا هنگامی که برگ این درختان می‌ریزد، شکل جالبی پیدا می کنند، گویی درخت وارونه روی زمین قرار گرفته است و ریشه‌های آن رو به آسمان است.
درختان بائوباب به شدت مورد توجه مردمان بومی آفریقا هستند، زیرا می توانند از تمامی قسمت‌های این درخت برای مصارف گوناگون استفاده کنند. علاوه بر اینکه درختان بائوباب منبع مهمی برای تولید الوار محسوب می‌شوند، گاهی تنه‌ی این درختان را بومیان خالی کرده و درون آن را به‌عنوان انبار بذر و دانه‌ها، پناهگاه یا محل ذخیره‌ی آب مورد استفاده قرار می‌دهند گاهی هم از تنه‌ی توخالی درخت به‌عنوان تابوت مردگان نیز استفاده می کنند.

شما می‌توانید این خبر را به زبان انگلیسی اینجا بخوانید.

,

ایران: چشم اندازی تیره برای بازیابی آب

اخیرا آمار مربوط به بارش، امید مقامات را برای حداقل بهبود در وضعیت آب و کاهش خشکسالی های روزانه کاهش داده است.

از آنجایی که ایران در منطقه خشکی قرار گرفته است، سالیان زیادی است که با کمبود آب مبارزه می کند؛ برخی از کارشناسان بحران آب را به تغییرات آب و هوایی مرتبط کرده اند، در حالی که برخی دیگر معتقدند که این امر بوسیله انباشت دی اکسید کربن در هوا ایجاد می شود.

با نگاهی تحلیلی به اطلاعات بارش باران، می توان گفت که خشکسالی بیش از یک مسئله جدی در کشور است. داده های شرکت مدیریت منابع آب ایران، نشان می دهد که از آغاز سال جاری، این کشور ۹۰ میلی متر بارش دریافت کرده است. این رقم نشان دهنده سقوط شدید در حدود ۴۰.۴٪ در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته است که ۱۵۰.۹ میلی متر باران را دیده است. این اعداد شامل بارش متوسط ​​شش حوزه آبریز ایران: دریای خزر، خلیج فارس و دریای عمان، دریاچه ارومیه، فلات مرکزی، مرز شرقی و قرقوم در شمال شرقی است.

مرز شرقی با ۱۱.۱ میلیمتر بارندگی در طول دوره ذکر شده تغذیه شده است، که کمترین مقدار در میان تمام مناطق آبریز است. این رقم نشان دهنده کاهش شدید بارش در حدود ۷۵.۴٪ در مقایسه با دوره مشابه سال گذشته با ۴۵.۲ میلیمتر است.

نقشه میزان بارش باران در سال 96 و 97

همچنین فلات مرکزی میزان بارش باران ۵۸.۵ درصد را ثبت کرده است که نسب به سال گذشته با بارش حدود ۱۰۲.۷ میلیمتر ، ۴۲.۶ میلی متر کاهش نشان می دهد.

بارش در قرقوم از ۱۱۶.۴ میلی متر به ۶۴.۲ میلی متر کاهش یافته که در طول سال آبی جاری ۴۴.۸ درصد کاهش یافته است.

حوزه های خلیج فارس و دریای عمان نیز رکوردی ناخوشایند و نه چندان چشمگیر را ثبت کرده اند که نشانگر کاهش بارش از ۲۴۵.۶ میلیمتر به ۱۳۰.۴ میلیمتر، معادل ۴۶.۹ درصد کاهش است.

در طول دوره مورد مطالعه، دریای خزر بیشترین میزان آب شیرین را با ۲۳۲.۵ میلی متر بارندگی دریافت نموده است. بر خلاف بسیاری از مناطق دیگر، این تعداد نشان دهنده افزایش جزئی (۵.۳٪) نسبت به سال گذشته با میزان ۲۲۰.۸ میلی متر است.

علاوه بر این، دریاچه ارومیه حوزه دیگری است که بارش باران در آن نسبت به سال قبل با ۱۶۲.۸ میلی متر،  ۳۷.۵٪ افزایش یافته است. از آغاز پاییز، این منطقه با بارندگی ۲۲۳.۸ میلی متر تغذیه شده است.

کمبود شدید آموزش

به گفته محمد حاج رسولی ها، مشاور وزیر نیرو، داده های منتشر شده نشان می دهد که ایران در سال آبی جاری (اول مهر ماه ۹۶ تا ابتدای مهر ۹۷) با کمبود آب جدی مواجه خواهد شد.

وی در این باره اعلام نمود که:بارش باران بدتر از آنچه ما انتظار داشتیم بوده، به این ترتیب است که کشور کمترین میزان بارش را در ۵۰ سال گذشته تا ۳۰ بهمن داشته است.

کارشناسان معتقدند که در ماه های آینده میزان بارش هایی مداوم و بالاتر از حد نرمال مورد نیاز است تا بارش کم و زیر حد طبیعی باران در ماه های گذشته را جبران نماید.

اگرچه مقامات دهه هاست که در خصوص افزایش میزان استفاده از منابع آب اقداماتی را انجام داده اند، اما گسترش صنایع و افزایش جمعیت از اجرای اقدامات مدیریت آب تا کنون پیشی گرفته است و این اتفاق منجر به خشک شدن تالاب ها و رودخانه ها شده است.

کارشناسان بارها هشدار داده اند که هیچ شانسی در زمینه بهبود شرایط آب و هوایی وجود ندارد و تنها راه حل مشکل تشدید شده این است که با توجه به علوم مدرن و روش های بومی، علاوه بر بهینه سازی مصرف آب، منابع موجود را مدیریت کنند.

در طول هزاران سال، ایرانی ها آموخته اند که خود را با کمبود آب سازگار کرده و تکنیک های نوآورانه ای برای مدیریت منابع استفاده کنند. سازه های باستانی مانند قنات و استخرهای جمع آوری آب باران نشان می دهد که این مسئله در طول سال ها در کشور وجود داشته است.

نیاز به تغییر

با این حال، طبق داده های وزارت نیرو، هر ایرانی به طور متوسط ​​۲۵۰ لیتر آب در روز مصرف می کند، در حالی که مصرف آب در شهرهای بزرگی مانند تهران بیش از ۴۰۰ لیتر است. میانگین جهانی مصرف آب حدود ۱۵۰ لیتر است.

مجید رحمانی، از اعضای کمپین آگاهی بخشی در خصوص عدم استفاده از آب آشامیدنی در خانه تکانی، معتقد است که استفاده از آب آشامیدنی برای تمیز کردن خانه به ویژه در کشوری مانند ایران که دارای بحران آب است، کاملا غیر منطقی است.

مردم می توانند اقدامات زیادی برای صرفه جویی در مصرف آب کنند، به عنوان مثال به جای شستشوی خانگی فرش ها آنها را جهت شستشو به مراکز صنعتی بسپارند و همچنین جهت کاهش آلودگی آب در شستشوی منازل و فرش ها از مواد شیمیایی کمتری استفاده نمایند.

مقامات بارها و بارها بر ضرورت اصلاح الگوهای مصرف آب تاکید کرده اند که به طور جدی در تامین آب در کشورهای پرجمعیت در خلال خشکسالی مداوم تاثیر می گذارد. با وجود طرح های جبران کاهش باران در کشور، مشکل آب هنوز یک تهدید است که به اندازه کافی قوی است تا بتواند معیشت افراد زیادی را تهدید کند./ایسنا

 

تهدید آمریکا توسط پناهندگان آب و هوایی

در ایالات متحده نواحی زیادی وجود دارند که سکنه‌ آن‌ها با توجه به شرایط آب‌ و هوایی نامساعد، همواره هراس از دست دادن خانه‌هایشان را در سر دارند.

 

اگر رویدادهای طبیعی که عموما هر چند وقت یک بار در آمریکا به وقوع می‌پیوندد، ادامه یابند، دولت برای موج رو به ‌رشدی از پناهندگان آب و هوایی آمادگی خواهد داشت؟ به‌عنوان مثال، ساکنان ایالت لوئیزیانا همیشه با ترس از یک واقعه‌ی طبیعی مهیب زندگی می‌کنند. شاید برای این شهروندان آسیب‌پذیر، بهترین گزینه‌ی ممکن، ترک محل سکونت و نقل مکان به نواحی امن‌تر باشد؛ اما آیا دولت ایالات متحده آمریکا آمادگی لازم برای کمک به این پناهندگان آب و هوایی را خواهد داشت؟

 

دولت فدرال ایالت لوئیزیانا کاملا با این مسئله بیگانه نیست. مقامات این ایالت پیش از این در سال ۲۰۱۷، طرح جامع ساحلی را برای ترمیم سواحل جزایر و کاشت درختان اجرایی کرده بودند. با وجود این نمی‌توان تمامی سواحل را بازسازی کرد. در واقع با افزایش تأثیر فزاینده‌ی تغییرات اقلیمی و افزایش سیل‌ها، دولت‌ باید تصمیمات جدی‌تری اتخاذ کند.

 

بحران لوئیزیانا تنها نمونه‌ای از پناهندگان آب و هوایی در ایالات متحده است و این ایالت (جنوبی) تنها منطقه‌ای نیست که در معرض تهدید شدید تغییرات آب‌ و هوایی قرار دارد. سازمان غیر دولتی نظارت بر جا‌به‌جایی‌های داخلی تخمین می‌زند که در سال ۲۰۱۶، طی طوفان متیو، ۸۷۵ هزار نفر از ایالت‌های جنوب شرقی آمریکا آواره شدند و به نواحی دیگر کشور پناه بردند. چنین رویدادی نشان می‌دهد که با توجه روند تغییرات اقلیمی، در آینده چنین فجایعی می‌توانند به‌طور چشم‌گیری افزایش یابند.

 

بنابراین می‌توان به‌سادگی استدلال کرد که لوئیزیانا ممکن است تنها ایالتی نباشد که در معرض بحران‌ زیست‌ محیطی قرار دارد؛ بلکه نواحی دیگری در ایالات متحده آمریکا هم در معرض بحران‌های این‌ چنینی هستند. به‌عنوان مثال، آتش‌سوزی‌ ماه قبل در ایالت کالیفرنیا هم خسارات زیادی به شهرها و ساکنان این ایالت وارد کرد. دانشمندان بر این باورند که این دست آتش‌سوزی‌ها بر اثر تغییرات آب‌ و هوایی رخ می‌دهند و می‌توانند هزاران خانه را نابود کنند و به همین ترتیب زندگی بسیاری از مردم را تحت تأثیر قرار دهند؛ بنابراین، می‌توان تصور کرد کسانی که در این فجایع خانه‌های خود را از دست داده‌اند، تبدیل به پناهندگان آب‌ و هوایی بعدی شوند.

 

دولت آمریکا هزینه زیادی برای مواقع اضطراری در نظر گرفته است؛ اما در مقابل، هیچ برنامه‌ی بلندمدتی ندارد. وزارت مسکن و توسعه‌ی شهری ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد که در مجموع بیش از یک میلیارد دلار کمک‌های مالی به ۱۳ ایالت آسیب‌دیده از تغییرات آب و هوایی اختصاص داده و ۴۸ میلیون دلار از این بودجه‌ی اضطراری در اختیار جزیره ژان شارل در لوئیزیانا قرار گرفته است؛ چرا که در پی طوفان، تقریبا تمامی سکنه‌ی این جزیره به نواحی دیگر منتقل شدند.

 

دولت قبلی تمهیداتی جهت اجرای برخی برنامه‌های جامع برای رسیدگی به نقل مکان‌های مرتبط به فاجعه طبیعی اندیشیده بود؛ اما به‌ نظر می‌رسد که در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ، سرعت اجرای چنین برنامه‌هایی کاهش یافته باشد. به عقیده‌ی کارشناسان، موضوع نگران‌کننده‌تر این است که سیاست‌های انرژی دولت ترامپ، حتی می‌تواند این نواحی را آسیب‌پذیرتر کند؛ زیرا بسیاری از این نواحی آسیب‌پذیر به مناطقی تبدیل می‌شوند که عملیات‌ حفاری جدید در آن‌ها انجام خواهد شد.

راهکار سازمان حفاظت محیط زیست در جلوگیری از نشست زمین در تهران

مدیرکل سازمان حفاظت محیط زیست استان تهران تصمیمات اتخاذشده برای جلوگیری از فرونشست زمین در استان تهران را اعلام کرد.

 

تصمیم گیری درباره فرونشست زمین در تهران

 

زمین در تهران روزانه یک میلی‌متر فرونشست می‌کند، از همین رو سالانه ۳۶ سانتیمتر فرونشست زمین در تهران را شاهد هستیم. این فرونشست دلایل متعدد طبیعی و انسانی دارد و اقدامات دستگاه‌های متعددی از جمله وزارت نیرو و سازمان مدیریت بحران کشور و سازمان حفاظت محیط‌ زیست در جلوگیری از این فرونشست موثر هستند.

 

کیومرث کلانتری (مدیرکل سازمان حفاظت محیط زیست استان تهران)، درباره راهکار سازمان حفاظت محیط‌ زیست برای جلوگیری از نشست زمین در تهران گفت: این مسئله ناشی از یک سری عوامل انسان‌ساخت و طبیعی است. تغییرات آب و هوایی و کاهش نزولات آسمانی همچنین تبدیل شدن بارندگی‌ها از جامد به مایع و ایجاد سیلاب از یک سو و بحث حفر چاه‌ها و بهره‌برداری از آب‌های زیرزمینی از سوی دیگر، از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار در نشست زمین است.

 

برای جلوگیری از نشست زمین نیز باید اقداماتی از جمله مسدود شدن چاه‌های غیرمجاز و جلوگیری از حفر چاه‌های جدید و همچنین جلوگیری از خالی کردن سفره‌های زیرزمینی انجام شود. همچنین باید کار آبخیزداری و آبخوان‌داری انجام شود تا بتوانیم آب مازاد یا سیلاب‌ها را به آن تزریق کنیم تا حفره‌های سطح زیرزمین پر شود و بتوانیم فرونشست زمین را کنترل کنیم.

 

کلانتری با تاکید بر اینکه برای جلوگیری از فرونشست زمین باید سفره‌های آب زیرزمینی غنی شوند، خاطرنشان کرد: در حال حاضر چنین عزمی در مدیریت بحران و وزارت نیرو شکل گرفته و سازمان حفاظت محیط زیست نیز ناظر بر عملکرد این سازمان‌ها خواهد بود.

۱۵ هزار دانشمند جهان درباره تخریب زمین هشدار دادند

۱۵ هزار دانشمند از ۱۸۴ کشور جهان با ارسال نامه‌ای سرگشاده نسبت به روندهای خطرناک زیست محیطی که می‌تواند در آینده زندگی انسان‌ها را مختل کند، هشدار داده‌اند.

 

این دانشمندان تصریح کرده‌اند آسیب دیدن محیط زیست که ناشی از رویدادهایی مانند تغییرات آب و هوایی، تخریب جنگل‌ها، کاهش دسترسی به آب پاکیزه، نابودی گونه‌های مختلف حیوانی و افزایش جمعیت انسان‌هاست می‌تواند حیات بشریت را به خطر بیندازد.

 

نامه یاد شده در تازه‌ترین شماره نشریه علمی بین‌المللی بیوساینس منتشر شده است. در متن منتشر شده در این نشریه با عنوان «دانشمندان جهان به بشریت هشدار می‌دهند: اخطار دوم» اظهار امیدواری شده است که انسان‌ها بتوانند روند تخریب محیط زیست را متوقف کنند، اما برای این کار به فشار افکار عمومی نیاز است تا سیاستمداران را برای اخذ تصمیمات درست قانع کنند.

 

برخی از اقدامات پیشنهاد شده توسط این دانشمندان عبارت‌اند از تلاش جدی‌تر برای حفاظت از منابع زمینی و دریایی، تقویت قوانین ضد شکار و محدود کردن تجارت حیات وحش، اجرای برنامه‌های آموزشی مناسب برای زنان و خانواده‌ها، تغییر رژیم غذایی انسان‌ها و استفاده بیشتر از انرژی‌های تجدید پذیر و سبز.

 

۱۷۰۰ نفر از این دانشمندان قبلا در سال ۱۹۹۲ هم نامه‌ای با مضمون مشابه منتشر کرده بودند و حالا معتقدند شرایط در مقایسه با آن زمان بدتر شده است؛ زیرا منابع آبی پاک در مقایسه با ۲۵ سال قبل ۲۶ درصد کاهش یافته، میزان نواحی مرده در اقیانوس‌ها که حیات آبزیان و دیگر موجودات در آن‌ها از بین رفته ۷۵ درصد رشد کرده، بیش از ۱۲۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع از جنگل‌های جهان نابود شده، انتشار گازهای گلخانه‌ای نیز با سرعت در حال افزایش است./خبرگزاری مهر

برداشت آب در ایران باید به نصف کاهش یابد

مشاور عالی سازمان محیط زیست کشور گفت: استاندارد برداشت آب در جهان برای پایداری جامعه ۴۰ درصد است، در حالی که میزان برداشت آب در ایران ۹۰ درصد است و باید تلاش کرد این میزان به نصف کاهش یابد.

رضا مکنون با اشاره به برداشت و استفاده بی‌رویه از آب در کشور خاطرنشان کرد: سقف بهره برداری ایران از منابع آبی در سال‌های ۹۱ تا ۹۲ شمسی حدود ۸۵ درصد بوده است.

وی خاطرنشان کرد: براساس استاندارد جهانی اگر سقف بهره‌بردای از منابع آبی کشورها کمتر از ۲۰ درصد باشد وضعیت آن کشور وضعیتی ایمن محسوب می‌شود و برداشت بین ۲۰ تا ۴۰ درصد منابع برای گذران زندگی مناسب است؛ اما اگر بیش از ۴۰ درصد از این منابع برداشت شود وضعیت آن کشور پر خطر خواهد بود.
وی با اشاره به اهمیت صرفه جویی در مصرف آب و فرهنگ سازی در این زمینه تصریح کرد: کشور ایران در حال خشک شدن است و تنها در استان های گیلان، مازندران و گلستان در شمال کشور آب تجدید پذیر وجود دارد در حالی که چنین شرایطی در بقیه استان‌ها وجود ندارد.

مکنون با بیان این که انتخاب راه‌های مختلف از جمله رژیم غذایی مناسب در صرفه جویی آب موثر است، افزود: رژیم غذایی در ایران موجب هدر رفت منابع آبی می‌شود درحالی که با استفاده از رژیم غدایی درست می‌توان در مصرف آب شرب صرفه جویی کرد.

به گفته وی افزایش تمایل به سمت رژیم‌های غذایی با منشا حیوانی، ضایعات بیشتر غذایی، تغییرات آب و هوایی، کاهش مواد مغذی در خاک، سرانه مصرف بالای آب، زمین کمتر و افزایش جمعیت از هفت و نیم میلیارد نفر کنونی از چالش‌های پیش روی بشری امروزی است.

وی تمایل غذایی در کشور را به سمت رژیم‌های غدایی با منشا حیوانی دانست و اظهار داشت: تهیه یک کالری مواد غذایی گوشتی دو و نیم لیتر آب نیاز دارد درحالی که یک کالری غذای گیاهی که برای سلامت انسان هم مفیدتر است به نیم لیتر آب احتیاج دارد.

وی اظهار داشت: علاوه بر آن می‌توان با مصرف غذاهایی مانند طالبی، هندوانه و خیار موجب کاهش مصرف آب شد و در مصرف آب شرب نیز صرفه جویی کرد.
مکنون با اشاره به اینکه هر فرد برای سالم ماندن به سه هزار و ۲۰۰ لیتر آب در شبانه‌روز نیاز دارد خاطر نشان کرد: رژیم‌های غذایی سالم و عادلانه از ضروریات جمعیت رو به رشد جهان است که این نوع رژیم غذایی به عواملی نظیر فرهنگ کشور، وضعیت اقتصادی و قدرت خرید مردم بستگی دارد.

مشاور عالی سازمان محیط زیست کشور در خاتمه گفت: با ارتقای آموزش و آگاهی رسانی، بهره برداری بهینه از منابع آبی و جلوگیری از هدر رفت آب، بهبود همکاری میان نهادها در طول زنجیره تامین، بهبود روش‌های ذخیره سازی و بسته بندی، بهبود روش‌های فروش و بهبود سیاست‌های مراکز خدمات غذایی می‌توان از منابع آبی کشور بهینه استفاده کرد.

نامه سرگشاده جمعی از دانشمندان و سیاستمداران: تنها سه سال فرصت داریم از تخریب جبران‌ناپذیر زمین جلوگیری کنیم

تصویر آینده‌ای که در آن سیاره ما زمین، بر اثر تغییرات آب و هوایی ویران شده باشد، ممکن است تصوری دور به نظر برسد؛ اما هم‌اکنون نیز آسیب‌های تغییرات اقلیمی در سراسر کره زمین قابل مشاهده است.

به گزارش ساینس الرت، طی دو دهه گذشته میزان بالا آمدن سطح آب دریاها در جهان به‌طور متوسط ۵۰ درصد افزایش داشته است. در سال ۲۰۱۷ در برخی مناطق جهان از کالیفرنیا گرفته تا ویتنام، دمای هوا به بالاترین میزان در تاریخ رسید و سه سال گذشته داغ‌ترین دمای ثبت شده را شاهد بوده‌ایم.

شش دانشمند و دیپلمات برجسته از جمله کریستینا فیگوئرز مسئول پیشین اداره آب و هوا در سازمان ملل و استفان رامشتورف فیزیکدان، در نامه‌ای سرگشاده نوشته‌اند که جهان پیش از وقوع بدترین تاثیرات تغییرات اقلیمی تنها سه سال فرصت جبران دارد.

آن‌ها در این نامه از دولت‌ها، صاحبان مشاغل، دانشمندان و شهروندان خواسته‌اند هم‌اکنون به موضوع انتشار گازهای گلخانه‌ای توجه جدی کنند. آن‌ها نوشته‌اند اگر بتوان تا سال ۲۰۲۰ به‌طور دائمی از انتشار این گازها است، احتمالاً از رسیدن دمای جهان به آستانه برگشت ناپذیری جلوگیری خواهد شد.

تاثیرات تغییرات اقلیمی به شکل نابودی جنگل‌‌ها، وقوع سیل‌های ناشی از بالا آمدن آب دریا و تغییرات غیر قابل پیش‌بینی آب و هوایی ظهور خواهد کرد که می‌تواند کشاورزی را نابود کند و بر زندگی ساکنان مناطق ساحلی که بیشترین جمعیت جهان در آنجا زندگی می‌کنند اثر نامطلوب بگذارد.

آن‌ها برای سال ۲۰۲۰ طرحی را پیشنهاد داده‌اند که شامل موارد زیر است:

  • افزایش استفاده از انرژی‌های تجدید پذیر تا ۳۰ درصد برق مصرفی.
  • برنامه‌ریزی برای حذف سوخت‌های فسیلی در شهرها و ایالات تا سال ۲۰۵۰ با سرمایه‌گذاری سالانه ۳۰۰ میلیارد دلار
  • تضمین اینکه ۱۵ درصد از ماشین‌های فروخته شده برقی باشد.
  • انتشار برنامه‌ای مدون برای به نصف رساندن انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از جنگل‌زدایی تا سال ۲۰۵۰
  • تشویق بخش‌های مالی به ایجاد “کمربندهای سبز” بیشتر برای کاستن از اثرات نامطلوب تغییرات اقلیمی

اهداف مطرح شده در این نامه با اولویت‌های دولت ترامپ که اعلام کرده موضوع تغییرات اقلیمی در دستور کار آن قرار ندارد، در تضاد است.

در اوایل ماه ژوئن ترامپ اعلام کرد که در سال ۲۰۱۹ ایالات متحده از توافق پاریس که الزاماتی را برای کاهش گازهای گلخانه‌ای کشورها تعیین کرده، خارج خواهد شد.

نویسندگان نامه از شهرها و صاحبان مشاغل خواسته‌اند که با انتشار گازهای گلخانه‌ای مقابله کنند و اهداف توافق پاریس را حتی بدون کمک دولت آمریکا، برآورده سازند.

فیگوئرز در یک نشست مطبوعاتی گفت: “ما چنانکه علم می‌خواهد و در حمایت از اهداف توسعه پایدار سازمان ملل، در آستانه این امر قرار داریم که انتشار گازهای گلخانه‌ای را تا سال ۲۰۲۰ در مسیر کاهش قرار دهیم و به‌ویژه فقر شدید را از بین ببریم. این چالش‌های تاریخی، با یک آگاهی بی‌سابقه در سطح ایالت‌های آمریکا و حکومت‌های دیگر جهان و بخش خصوصی به ‌طور کلی همراه است. فرصتی که در سه سال آینده به ما داده شده در تاریخ بی‌نظیر است”.

Just 100 companies responsible for 71% of greenhouse gas emissions, report says

گزارش موسسه CDP پروژه افشای کربن: ۱۰۰ کمپانی مسئول تولید ۷۱ درصد از گازهای گلخانه‌ای هستند.

نتایج تحقیقات جدید نشان می‌دهد که ۱۰۰ شرکت بزرگ مسئول بیش از ۷۰ درصد تولید گازهای گلخانه‌ای در جهان هستند. این گزارش که با نام Carbon Majors Report توسط پروژه فاش سازی کربن (CDP) تهیه شده است، نشان می‌دهد که تنها ۲۵ شرکت از این ۱۰۰ شرکت مسئول نیمی از گازهای گلخانه‌ای تولید شده از سال ۱۹۸۸ (سال تشکیل شورای بین دولتی تغییر آب و هوا) هستند.

هم‌اکنون آلوده‌کننده‌ترین شرکت‌ها در این لیست ExxonMobil، Shell، BP و Chevron هستند و شرکت صعودی Aramco، صنعت زغال سنگ چین و شرکت Gazprom روسیه بیشترین تولید گازهای گلخانه‌ای و نقش بسیار چشمگیری در گرمایش جهانی دارند.

صنعت زغال سنگ چین به عنوان اولین مقصر در این لیست، که توسط مجموعه‌ای از شرکت‌ها و کارخانه‌ها اداره می‌شود، به تنهایی مسئول تولید ۱۴.۳ درصد از گازهای گلخانه‌ای صنعتی جهان از سال ۱۹۸۸ است. شرکت صعودی آرامکو با تولید ۴.۵ درصد و شرکت گازپروم روسیه با تولید ۳.۹ درصد رتبه‌های دوم و سوم در تولید گازهای گلخانه‌ای هستند.

بر اساس این گزارش CDP می‌گوید: با اینکه این شرکت‌ها از سال ۱۹۸۸ در مورد تاثیرات محیط زیستی محصولاتشان اطلاع داشتند، اما همچنان فعالیت‌های استخراج خود را افزایش داده‌اند و این در حالی است که منابع غیر کربنی مانند انرژی‌های نو سرمایه‌گذاری‌های کمی داشته‌اند.

طبق این گزارش، اگر استخراج سوخت‌های فسیلی در بین سال‌های ۱۹۸۸ تا ۲۰۱۷ تا آخر این قرن ادامه داشته باشد، میانگین دمای زمین تا ۴ درجه سانتی‌گراد بالا خواهد رفت. این در حالی است که، دانشمندان هواشناسی بارها هشدار داده‌اند که افزایش بیش از ۲ درجه سانتی‌گراد در زمین می‌تواند منجر به تغییرات فاجعه‌بار و غیرقابل برگشتی در آب و هوا و اکوسیستم دنیا مانند انقراض گونه‌های بزرگ، سیل و کمبود شدید مواد غذایی گردد.

در این میان مراکز دولتی نیز مسئول یک پنجم تولید گازهای گلخانه‌ای هستند که تأثیر قابل توجهی بر تغییرات آب و هوایی داشته است.

در این میان سرمایه‌گذاران این شرکت‌ها و کارخانه‌های بزرگ می‌توانند با عدم حمایت و روی آوردن به انرژی‌های نو نقش مهمی در مقابله با این وضعیت داشته باشند.

شرکت‌های نفتی و گازی نیز سرمایه‌گذاری در زمینه انرژی‌های نو را آغاز کرده‌اند. مدیر اجرایی کمپانی شل Shell اعلام کرده است که هر ساله ۱ میلیارد دلار در پروژه‌های انرژی‌های نو مربوط به این شرکت سرمایه گذاری خواهد کرد.