نوشته‌ها

قصور گروه بیست (G20) برای مهار پدیده گرمایش زمین

قصور گروه بیست (G20) برای مهار پدیده گرمایش زمین
به نقل از خبرگزاری دویچه وله از نتایج گزارشی که درباره آلودگی‌های محیط زیست و گرمایش زمین تحت عنوان Brown to Green Report منتشر شده است، کشورهای صنعتی و قدرت‌های اقتصادی گروه بیست (G20) برای مهار پدیده گرمایش زمین و همچنین در راه دستیابی به اهداف تعیین شده در پیمان اقلیمی پاریس تلاش لازمه را به‌عمل نمی‌آورند. خطر گرم شدن بیشتر زمین هم‌چنان باقی است و احتمال گرمایشی در حد ۴ تا ۵ درجه نیز وجود دارد.

طبق آمار و اطلاعات ارائه شده در این گزارش، میزان تولید گاز کربنیک در سال گذشته میلادی نه تنها کاهش نیافته، بلکه افزایش نیز داشته است.دو منبع اصلی آلودگی در آلمان بهره گرفتن از ذغال سنگ برای تولید برق و گاز کربنیک ناشی از تردد خودروهای فسیلی می باشد.

سازمان «جرمن‌ واچ» که یکی از سازمان‌های فعال در تهیه این گزارش است، بر جایگزین کردن انرژی‌های فسیلی توسط انرژی‌های تجدیدپذیر نظارت دارد. یان بورک، یکی از کارشناسان این سازمان ضمن اشاره به عدم کاهش میزان گازهای گلخانه‌ای در آلمان گفته است که میزان تولید این گاز‌ها در سال گذشته حتی اندکی بیش از میزان سال ۲۰۰۹ بوده است. آلاینده‌های ناشی از تردد خودروهای فسیلی حتی ظرف پنج سال گذشته در آلمان به میزان ۷ درصد افزایش یافته است.

همچنین بورک تاکید کرده است که پایبندی آلمان به اهداف پیش‌بینی شده در پیمان اقلیمی پاریس تنها در شرایطی ممکن است که این کشور تا سال ۲۰۳۰ به استفاده از ذغال سنگ کاملا پایان داده و همچنین با بهره گرفتن از خودروهای برقی، سیاست خود را در قبال استفاده از انرژی فسیلی در تامین انرژی به‌گونه اساسی تغییر دهد.

هشدار درباره افزایش گرمایش زمین

باید یادآور شد که همه آنچه در این گزارش درباره آلمان آمده است، منفی نیست. به عبارت دیگر، آلمان دستاوردهای مثبتی نیز در زمینه کاهش آلودگی‌های زیست محیطی داشته است. به عنوان نمونه به الزام‌های پیش‌بینی شده در ساخت و ساز در آلمان اشاره شده است. بر اساس قوانین جدید، مواد به کار رفته در ساختمان‌سازی می‌بایست نیاز این بناها به انرژی برای گرم یا سرد کردن را کاهش دهند.

افزون بر آن، در سال ۲۰۱۷، حدود ۳۴ درصد برق آلمان از طریق انرژی‌های تجدید‌پذیر تامین شده‌اند. این در حالی است که میانگین سهم انرژی‌های تجدیدپذیر در تولید برق در کشورهای عضو گروه بیست حدود ۲۴ درصد بوده است.

در این گزارش البته قید شده است که افزایش سهم انرژی‌های تجدید‌پذیر در تولید برق در آلمان، ناشی از فعالیت و برنامه‌های سال‌های گذشته است. در سال ۲۰۱۷ میزان استفاده از انرژی بادی نسبت به قبل حتی کاهش یافته است.

دیگر کشورهای صنعتی و قدرت‌های اقتصادی وابسته به گروه بیست (G20) در اجرای سیاست‌های پیش‌بینی شده در پیمان اقلیمی پاریس، به طور مشابه عمل نمی‌کنند. این گزارش به تفاوت‌های آشکار موجود در سیاست‌های مقابله با آلودگی محیط زیست در کشورهای وابسته اشاره کرده است.

در برخی از کشورها نظیر روسیه، عربستان سعودی و ترکیه اهداف بسیار محدودی برای کنترل تولید گاز کربنیک و گازهای گلخانه‌ای پیش‌بینی کرده‌اند.
گزارش یاد شده حکایت از آن دارد که هرگاه همه جهان همان سیاستی را در پیش می‌گرفتند که از سوی روسیه، عربستان و ترکیه در حال حاضر اجرا می‌شود، احتمال افزایش گرمایش زمین به حد ۴ تا ۵ درجه نیز وجود می‌داشت.

برخلاف تصور، آمریکا از نظر کاهش گاز کربنیک و گازهای گلخانه‌ای موقعیت نسبتا بهتری در قیاس با دیگر کشورهای صنعتی دارد. طبق این گزارش این نتیجه نسبتا درخشان ناشی از سیاست‌های دولت دونالد ترامپ نبوده و حاصل تلاش‌ها و سیاست‌هایی است که در ایالت‌های مختلف آن کشور دنبال می‌شود.

همچنین در این گزارش به تلاش‌ها و برنامه‌های بریتانیا و فرانسه در زمینه قطع کامل استفاده از ذغال سنگ و خودروهای فسیلی اشاره شده است. افزون بر آن از هند به عنوان یکی از کشورهای پیشتاز در زمینه تعیین اهداف اقلیمی یاد شده است. هند مطابق با پیمان اقلیمی پاریس برنامه و هدف محدود کردن میزان گرمایش زمین در حد یک و نیم درصد تا دو درصد را دنبال می‌کند.

تهیه گزارش « Brown to Green » از سال ۲۰۱۵ آغاز شده است. شماری از سازمان‌های ناظر بر تغییرات اقلیمی در تهیه سالانه این گزارش نقش دارند. این گزارش توسط کارزار «شفافیت اقلیمی» (Climate Transparency) منتشر می‌شود. چهارده نهاد و موسسه دولتی و غیردولتی کشورهای وابسته به گروه بیست G20 در تهیه این گزارش مشارکت دارند که از آن بین چند نهاد و موسسه ناظر بر پژوهش‌های اقلیمی در آلمان فعالیت می‌کنند. از آن جمله است سازمان “جرمن‌ واچ”، موسسه “نیو کلایمت” و دانشگاه هومبولت برلین. افزون بر آن‌ها موسسه پژوهش‌های اقلیمی بین‌المللی «کلایمت آنالیتیکس» که دفتر اصلی آن در برلین واقع است، نیز در تهیه این گزارش نقش دارد.

لازم به ذکر است که گزارش سالانه منتشر شده از سوی این مجموعه،  متکی بر اطلاعات و آماری است که در حال حاضر در دسترس این ۱۴ نهاد و موسسه قرار دارند.

اقدامات چین در خصوص تغییرات اقلیمی پیرو خروج آمریکا از توافق پاریس

اقدامات چین در خصوص تغییرات اقلیمی

با خروج دولت وقت آمریکا از توافق پاریس به علت مغایرت با منافع آمریکا، چین به سرعت در حال افزایش سرمایه و اجرای طرح هایی در جهت مقابله با تغییرات اقلیمی بوده است.
به نقل از خبرگزاری ایرنا و بر اساس آمارها، چین آنقدر سرمایه گذاری برای مهار این پدیده را افزایش داده است که در طول سال های آینده باعث خواهد شد تا شمار مرگ و میز ناشی از این بلایای طبیعی اقلیمی نزدیک به ۱۰۰ هزار نفر کاهش یابد.
افزون بر این چنانچه این برنامه ادامه پیدا کند ضمن کاهش رقم مرگ و میر، در یک دهه آینده چین می تواند نزدیک به ۳۳۹ میلیارد دلار نیز در بودجه های بهداشتی و پزشکی صرفه جویی کند.
اگرچه این کشور بزرگترین آلود کننده دنیا به حساب می آید و در نبرد با تحولات اقلیمی است و به دلیل سوخت بالای ذغال سنگ مشکلات عدیده ای دارد اما همزمان در تلاش است تا از انرژی های پاک برای رفع این مشکل بهره بگیرد. شایان ذکر است برنامه چین مربوط به یک یا دو سال گذشته نیست و این کشور به دلیل زیان هایی که از موضوع تحولات آب و هوایی متحمل می شود می خواهد به هر صورت با این معضل مقابله کند.
ظرفیت تولید انرژی در چین در سال ۲۰۱۷ میلادی به یک میلیارد و ۷۷۰ میلیون کیلووات رسید که ۳۸ درصد آن انرژی های غیرفسیلی بود و در مقایسه با دوره مشابه یک سال قبل از آن ۹.۶ درصد رشد کرده است.
طبق آمارها در سال گذشته میلادی تولید انرژی بادی در چین ۲۶ درصد و انرژی خورشیدی هم ۷۰ درصد در مقایسه با سال ۲۰۱۶ میلادی بیشتر شده است.
چین در کنار تلاش برای تولید منابع نوین انرژی و توسعه منابع تجدید پذیر اعلام کرده است که میزان استفاده زغال سنگ برای تولید انرژی را کاهش خواهد داد تا میزان آلاینده ها کاسته شودهمچنین برنامه توسعه سیزدهم پنج ساله چین نشان می دهد این کشور که ۶۶ درصد از انرژی مورد نیاز خود را در سال ۲۰۱۵ میلادی از زغال سنگ تامین کرده است قرار است این رقم را تا سال ۲۰۲۰ میلادی به ۵۸ درصد کاهش دهد.
این آمار پس از آن منتشر شد که کشورهای مختلف دنیا از جمله چین از تصمیم دونالد ترامپ رییس جمهوری آمریکا برای خروج این کشور از توافقنامه تحولات اقلیمی پاریس انتقاد کردند.
دولت چین افزوده است تا سال ۲۰۲۰ میلادی تولید گاز طبیعی و مصرف آن را افزایش خواهد داد به طوری که حداقل ۱۰ درصد از انرژی مورد نیاز کشور و خانوارها از گاز طبیعی تامین شود. بر اساس این برنامه، میزان دی اکسید کربن و گازهای گلخانه ای هم تا سال ۲۰۲۰ میلادی در چین نسبت به سال ۲۰۰۵ میلادی تا ۴۰ الی ۵۰ درصد کمتر خواهد شد. انتظار می رود با این برنامه ریزی ۱۵ درصد از کل انرژی مصرفی چین در سال ۲۰۲۰ میلادی از سوخت های غیرفسیلی تامین شود.
همچنین در مورد انرژی های خورشیدی، حرارتی، بادی و هسته ای، که اصلی ترین منابع انرژی این کشور محسوب می شود، این رقم تا سال ۲۰۳۰ میلادی به ۲۰ درصد افزایش خواهد یافت.
آمار نشان می دهد در سال ۲۰۱۵ میلادی میزان سرمایه گذاری این کشور برای تولید منابع انرژی جدید و پاک و تجدیدپذیر به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار رسیده است که معادل یک سوم سرمایه گذاری برای این انرژی ها در جهان است. ظرفیت تولید انرژی های باد و خورشید در چین در سال ۲۰۲۰ میلادی به ترتیب به ۲۱۰ میلیون کیلووات و ۱۱۰ میلیون کیلووات خواهد رسید. چین سریعترین رشد را در توسعه انرژی هسته ای در دنیا دارد و تا سال ۲۰۲۰ میلادی با ساخت راکتورهای جدید، تعداد ژنراتورهای هسته ای این کشور به ۹۰ مورد خواهد رسید و پس از آمریکا در این زمینه در رده دوم جهان قرار خواهد گرفت.
از سوی دیگر بررسی ها نشان می دهد چین اکنون نه تنها در داخل سرزمین خود بلکه در سراسر جهان به بزرگترین تولید کننده انرژی خورشیدی تبدیل شده است.
بر اساس گزارش سازمان انرژی ملی چین تولید انرژی خورشیدی پرجمعیت ترین کشور جهان در سال ۲۰۱۶ میلادی تقریبا دو برابر شده و به ۷۷.۴۲ گیگاوات رسیده است. اگرچه این رقم اکنون معادل یک درصد از کل انرژی تولیدی در این کشور محسوب می شود اما به نظر می رسد با تمرکز چین بر تولید منابع پاک انرژی در سال های آینده، سهم تولید انرژی خورشیدی باز هم بیشتر شود. طبق گزارش این سازمان، تلاش خواهد شد تا دستکم ظرف یک دوره سه ساله میزان تولید انرژی خورشیدی کشور به ۱۱۰ گیگاوات افزایش یابد.
در زمان حاضر ۱۱ درصد از کل انرژی چین از منابع تجدید پذیر تامین می شود که برنامه کشور رساندن آن به ۳۰ درصد تا سال ۲۰۳۰ میلادی است. همچنین آمارها نشان می دهد چین قصد دارد تا ۱۰ سال دیگر در زمینه تولید منابع انرژی تجدید پذیر ۳۶۴ میلیارد دلار سرمایه گذاری کند.

تنها ۱۳ درصد از اقیانوس های جهان از گزند انسان ها در امان مانده اند!

اقیانوس ها

مطالعات نشان می دهد که مناطق بکر باقی مانده علی الخصوص در مناطق دور افتاده اقیانوس آرام و قطبی نیاز مبرم به محافظت اضطراری از ماهیگیری بی رویه و آلودگی ها دارند.
به گزارش زمین سبز پارس و به نقل از پایگاه خبری گاردین، آنالیزهای قاعده مند اولیه نشان می دهد که تنها ۱۳ درصد از اقیانوس های جهان از آثار مخرب فعالیت های انسانی در امان مانده اند. خارج از محدوده مناطق دورافتاده اقیانوسی آرام و قطب ها هیچ اقیانوسی به عنوان پناهگاه برای حیات وحش دریایی باقی نمانده است.
محققان دریافته اند که گروه های بزرگ ماهیگیری، کشتیرانی های جهانی و آلودگی ها به همراه تغییرات اقلیمی و آب و هوایی موجب انحطاط اقیانوس ها شده اند. علاوه بر این، تنها ۵ درصد از زیستگاه های اقیانوس های باقی مانده در مناطق حفاظت شده دریایی موجود هستند.
کندال جونر از دانشگاه کوئینزلند استرالیا و انجمن حفاظت از حیات وحش که هدایت این مطالعات را بر عهده دارد می گوید: اقیانوس یک پوشش وسیع است که ۷۰ درصد کره زمین را فرا گرفته است اما ما تاثیر قابل ملاحظه ای روی این اکوسیستم پهناور داشته ایم.
جونز می گوید آخرین بازمانده طبیعت بکر نشان می دهد که زندگی پرتلاطم اقیانوس پیش از اینکه فعالیت های انسانی بر کره زمین چیره شود چگونه بوده است.
مطالعه جدیدی که در ژورنال Current Biology چاپ شده است مناطق اقیانوسی که کمتر از ۱۰ دصد درستخوش فعالیت های انسانی شده باشند را تحت عنوان مناطق بکر طبقه بندی می کند. بیشتر این مناطق در پوشش محدوده حفاظت شده قرار ندارند. این بدان معنا است که با پیشرفت تکنولوژی هایی که امکان ماهیگیری در بخش های عمیق تر و کشتیرانی در مسافت های طولانی تر را فراهم آورده اند، بخش عظیمی از این طبیعت دست نخورده دریایی هر لحظه ممکن است نابود شود.
تغییرات آب و هوایی و اقلیمی دلیل این آسیب های فزاینده هستند و طبیعت بکر قطبی که در سال ۱۹۷۰ توسط لایه های یخ محافظت شده بود امروزخ به علت ذوب شدن یخ ها قایق های ماهیگیری امکان دسترسی به این مناطق بکر را پیدا کرده اند. این یک معضل جهانی است و همانگونه که امروزه تغییرات اقلیمی به عنوان یک خطر بزرگ برای کره زمین به شمار می آید و روز به روز وخیم ترمی شود، در آینده ای نه چندان دور نیز وضعیت اقیانوس ها در سرار جهان تهدیدهای فزاینده ای را شاهد خواهد بود.

شما می‌توانید متن کامل این خبر را به زبان انگلیسی اینجا بخوانید.

افزایش سطح دریاها تا ۱۵ سال آینده اینترنت را مختل خواهد کرد!

کابل های اینترنت

براساس مطالعات اخیر با افزایش بیش از حد سطح آب دریاها کابل های زیرزمینی اینترنت در مناطق ساحلی تا ۱۵ سال آینده به زیر آب خواهند رفت.
هزاران مایل از کابل های نوری در شهرهای آمریکا مانند نیویورک، سیاتل و میامی در معرض خطر قرار خواهند گرفت به زودی غیر قابل کاربرد خواهند شد، مگر آنکه اگر راهکاری برای محافظت از آنها به کارگرفته شود.
کارول بارفورد، کارشناس بیوژئوشیمی در دانشگاه ویسکانسین، مدیسون، می‌گوید: داده‌های در دسترس ما نشان می‌دهد که سطح آب دریاها در حال افزایش است. بیشتر خساراتی که در ۱۰۰ سال آینده ایجاد خواهد شد بسیار زودتر در حال رخ دادن است. پیش بینی ها نشان داده بود که برای برنامه ریزی به منظورمقابله با این مشکل ۵۰ سال زمان خواهیم داشت، اما دیگر این ۵۰ سال را نداریم.
بیشتر این زیرساخت ها حدود ۲۵ پیش سال در راستای بزرگراه ها و خط ساحلی و بدون در نظر گرفتن تغییرات جغرافیا در اثر تغییرات اقلیمی ساخته شده اند.
بارفورد و همکارانش با به کارگیری از نقشه‌ی جهانی شبکه اینترنت ونتایج پیش بینی های افزایش سطح آب دریا از سازمان ملی اتمسفر و اقیانوس ایالات متحده (NOAA) چنین خطری را پیش‌بینی کردند:
شما دو نقشه دارید: نقشه‌ی پراکندگی تجهیزات اینترنت و نقشه‌ی مکان‌های در معرض خطر سیل. مکان‌هایی که با قرار دادن نقشه‌ها روی هم، هم‌پوشانی وجود داشته باشد، در معرض خطر خواهد بود.
پژوهشگران با استفاده از تخمین NOAA در مورد افزایش شدید سطح آب دریاها که برای پیش‌بینی‌های مربوط به زیرساخت‌ها پیشنهاد می‌شود، به این نتیجه رسیدند که تا ۱۵ سال دیگر، ۶۶۰۰ کیلومتر از کابل‌های فیبر نوری زیر آب خواهند رفت و ۱۱۰۰ هاب اینترنت توسط آب احاطه خواهند شد. زیرساخت‌های زمینی برخلاف کابل‌هایی که از اقیانوس‌ها می‌گذرند، ضد آب نیستند.
پژوهشگران یافته‌های خود را در نشست های پژوهش‌های کاربردی شبکه در مونترال ارائه کردند:
با افزایش سطح آب دریاها، کابل‌های اینترنت زیر آب قرار خواهند گرفت؛ در حالی‌که آن‌ها برای کار در زیر آب طراحی نشده‌اند. بنابراین سیگنال‌ها مختل شده و قطع خواهند شد. چنین زیرساختی در چنین شرایطی نابود خواهد شد.
آن‌ها در پژوهش خود اشاره کرده‌اند که سرویس‌های بزرگ فراهم کننده اینترنت مانند AT&T، CenturyLink و Inteliquent با بیشترین خطر روبرو هستند. نظر به این پیش‌بینی‌ها، شرکت‌های ارائه‌کننده اینترنت باید هرچه سریع‌تر در راستای مقاوم‌سازی تجهیزات خود اقدام کنند. در غیر این صورت، ما درست در زمانی که بیشترین نیاز به اینترنت را داریم، در مواقع بحرانی، آن را از دست خواهیم داد.
درحالیکه کابل های فرا اقیانوسی عظیم کاملا ضد آب شده اند، کابل های نوری کوچکتر مدفون ضد آب نیستند و اگر این کابل ها زیر آب مستغرق شوند می توانند تاثیرات غیر قابل بازگشت نه تنها در مناطق ساحلی آمریکا بلکه در سراسر جهان داشته باشند.
به گفته پروفسور بارفورد طوفانهای عظیم تابستان گذشته، سرویس اینترنت بسیاری از ساکنان شرق ایالات متحده را مختل کردند. دیگر خطری که اینترنت را تهدید می‌کند، افزایش سطح آب دریاها است. او می گوید نگه داشتن آب در خلیج مشکل است. شاید بتوانیم کمی زمان بخریم اما این شیوه در طولانی مدت موثر نخواهد بود.
او عقیده دارد که این مطالعه به منزله یک زنگ بیدارباش است که گفتگوها و بررسی ها پیرامون چگونگی محافظت از اینترنت ارزشمند جهانی در اثر تغییرات اقلیمی و آب و هوایی تسریع می کند.

شما می‌توانید متن کامل این خبر را به زبان انگلیسی اینجا بخوانید.

تولید کود از هوای رقیق با استفاده از باکتری ها

کود

در آینده گیاهان خودشان قادر به تامین کود مورد نیازشان خواهند بود و کشاورزان دیگر نیازی به خرید و تامین کود موردنیاز برای محصولاتشان نخواهند داشت. این امر موجب افزایش تولید محصولات و میزان غذا در سراسر جهان می شود که راه نجاتی است برای مردم سراسر جهان که در خطر گرسنگی قرار خواهند گرفت. این ادعا ممکن است به مثابه موضوعات داستان های علمی تخیلی به نظر برسد اما پژوهش جدید صورت گرفته در دانشگاه واشنگتن آمریکا نشان می دهد که ممکن است به زودی امکان این که گیاهان کود مورد نیاز خودشان را تولید کنند میسر شود. این پژوهش می تواند انقلابی در عرصه کشاورزی و سلامت کره زمین ایجاد کند.
تولید کود به انرژی زیادی احتیاج دارد و این فرآیند منجر به تولید حجم زیادی از گازهای گلخانه ای می شود که نقش بزرگی درپدیده تغییرات اقلیمی دارند. استفاده از کودها در واقع به منظور رساندن نیتروژن به گیاهان برای تولید کلروفیل برای فوتوسنتز است اما کمتر از ۴۰ درصد از نیتروژن موجود در کودهای صنعتی به گیاهان می رسد.
محققان آمریکایی موفق شده اند که با مهندسی ژنتیکی یک باکتری، از هوای رقیق کود تولید کنند. تحقیق محققان دانشگاه واشنگتن بر پایه این حقیقت صورت گرفت که اگر چه هیچ گیاهی نمی تواند نیتروژن هوا را جذب کند اما زیرگروهی از باکتری ها وجود دارند که می توانند این کار را انجام دهند.
باکتری مورد استفاده در این تحقیق که Cyanothece نام دارد، به دلیل برخورداری از یک ریتم شبانه روزی می تواند نیتروژن هوا را جذب کند.
این باکتری که توسط محققان دانشگاه واشنگتن آمریکا مهندسی شده است می تواند در روز از فتوسنتز برای تولید اکسیژن و در شب از نیتروژن به منظور ایجاد کلروفیل برای فتوسنتز استفاده کند.
این دستاورد می تواند به ابداع گیاهانی که خود کود خود را تامین می کنند و ریشه کن کردن مصرف برخی کودهای انسان ساز منجر شود که هزینه زیادی برای محیط زیست دارند.
این باکتری در طول روز فتوسنتز می کند و نور خورشید را به انرژی شیمیایی تبدیل می کند که از آن به عنوان سوخت استفاده می کند و در شب نیتروژن هوا را جذب می کند.
محققان ژن های این باکتری را که مسئول این مکانیسم شبانه روزی بودند برداشتند و آنها را در گونه دیگر این باکتری به نام Synechocystis قرار دادند تا این باکتری را به جذب نیتروژن از هوا ترغیب کنند.
محصولاتی که بتوانند نیتروژن موردنیازشان را از هوا بگیرند، برای کشاورزان یک جایگزین بسیار موثرتری خواهند بود و بازده را تا حد بسیار بالایی افزایش می دهد.

شما می‌توانید متن کامل این خبر را به زبان انگلیسی اینجا بخوانید.

خوزستان، ریزگردها، بی آبی

خوزستان

به گزارش خبرگزاری مهر کرامت حافظی، فعال محیط زیست در تشریح وضعیت منابع آبی در خوزستان گفت: کارون زمانی سالانه بیش از ۳۰ میلیارد متر مکعب آورد آب به خوزستان داشت که این آب برای کارون و تمدن انسانی کارون و محیط طبیعی خوزستان و کارون شریان واقعی حیات بود و سبب شد در خوزستان بشر برای اولین بار کشاورزی کند و اکوسیستم‌های متنوعی از علفزار تا آبگیر سالانه و هور و تالاب ایجاد شود. در مورد اهمیت هورها و تالاب‌ها در سالهای اخیر صحبت شده و همگان به اهمیت آنها مخصوصا برای کنترل ریزگردها پی برده اند. هر چند در عمل، اقدامات صورت گرفته همچنان در جهت نابودی هورها و تالاب‌های خوزستان است اما اهمیت آنها در کنترل ریزگرد بر کسی پوشیده نیست.
وی تاکید کرد: این در حالی است که در مورد اکوسیستم علفزار و آبگیرهای فصلی و دشت‌های سیلابی خوزستان کمتر صحبت می‌شود؛ جلگه خوزستان که میزبان طبیعی و خدادادی کارون و مارون و کرخه و زهره بوده همواره وابسته به آبگیرهای فصلی و سیلاب‌ها و سیراب شدن علفزار ها بوده است و تا زمانی که آب بود و علف بود خبری از ریزگرد در دشت ها و آبگیرهای فصلی نبود. آب سالی یک یا چند بار در دشت های وسیع خوزستان حتی با عمق چند سانتیمتر گسترده بود. به طوری که وقتی از شهر اهواز به سمت جنوب خوزستان حرکت می‌کردیم، کل سرزمین را پوشیده از آب می دیدیم. این مناطق، نه تالاب و هور، بلکه آبگیر فصلی و علفزار بود که امروز دیگر وجود ندارند و این پاسخ معمای ریزگردهای داخلی خوزستان است. دردی که درمان آن آب است و بس.
حافظی تصریح کرد: امروز به علت تغییرات اقلیم شدید بارش‌ها در زاگرس مرکزی در استان چهارمحال بختیاری بسیار کم شده است و این استان حالا جزو ده استان خشک کشور به حساب می‌آید. کارونی که زمانی ۳۰ تا ۴۰ میلیارد متر مکعب آورد آب به خوزستان داشت حالا سالانه حدود ۵ تا ۱۰ میلیارد متر مکعب آورد دارد که این به خودی خود فاجعه‌ای است. حالا در چنین شرایطی به جای صورت دادن اقداماتی عقلانی و منطقی، با انتقال آب کمر به تشدید این بحران بسته‌ایم. آن هم انتقال آب برای مصرف غیرشرب. ده ها و صدها کارخانه و کارگاه آب‌بر در سال‌های اخیر در فلات مرکزی تاسیس شده‌اند و فهرست بلندبالایی در صف افتتاح هستند. اقداماتی که بر برنامه انتقال آب از سرشاخه های کارون آن هم در اوج بی‌آبی منطقه استوار است.
این فعال محیط زیست افزود: بزرگترین کارخانه‌های آب‌بر خاورمیانه از فولاد تا پتروشیمی در اصفهان و یزد و کرمان با تکیه بر آب سرشاخه‌های کارون شکل گرفته و در حال گسترش هستند، به طوری که هفتمین مورد انتقال آب سرشاخه‌های کارون یعنی اجرای طرح تونل سوم کوهرنگ با هزینه صنایع فولاد اصفهان هم‌اکنون در اوج بی‌آبی کارون در حال انجام است. آن هم در حالی که مسئولان فولاد اصفهان اعلام می‌کنند فولاد اصفهان تا کنون هرگز منفعت اقتصادی نداشته و قیمت فروش محصولات فولادی همواره کمتر از هزینه تولید بوده چرا که هزینه تولید با آب انتقالی بین حوضه‌ای بسیار بالاست.
وی تاکید کرد: افزایش هزینه تولید در نتیجه انتقال آب بین حوضه‌ای را هیچ عقل سلیمی نمی‌پذیرد. اما متاسفانه هم صنعت و هم کشاورزی با انتقال پرهزینه آب کارون به فلات مرکزی انجام می‌شود و این یک فاجعه اقتصادی است. اما موضوع دیگر این است که در سالهای اخیر زاگرس مرکزی کم‌آب‌تر از همیشه شده هر ساله تولید آب در آن کاهش می‌یابد. به طوری که نه سهم کارون را تامین می‌کند و نه از پروژه‌های انتقال آب دردی دوا می‌کند. همین سبب شده تونل‌های انتقال آب بسیار کمتر از ظرفیت شان تولید آب داشته باشند و تجربه‌ای شکست‌خورده به حساب بیایند. حالا سوال اینجاست که آیا در چنین شرایطی باید تونل‌های انتقال آب را افزایش داد و با اجرای طرح تونل سوم کوهرنگ آخرین جرعه‌ها را هم از لب خشکیده کارون برید؟
این فعال محیط زیست ادامه داد: کارون امروز با آوردی که به شدت کاهش یافته به جویی نحیف بدل شده که حتی توان راه یافتن به دریا را هم ندارد و حالا این آب دریا است که وارد مسیر کارون می‌شود. به طوری که مسیر کارون در خرمشهر و بهمنشیر که از انشعابات کارون است امروز از آب دریا پر است: آب شوری که نه قابل شرب است نه قابل استحمام و نه مناسب کشاورزی. متاسفانه امروز خیلی زودتر از آنچه پیش‌بینی شده بود شاهد مرگ کارون هستیم. حالا باید پرسید آیا هنوز هستند کسانی که به نظم طبیعت و آفرینش کارون بی‌اعتمادند و می‌گویند آب نباید به خلیج فارس برود؟ آیا اشخاصی مثل آقای عیسی کلانتری هنوز مدعی هستند کارون آب مازاد دارد؟
حافظی تاکید کرد: وضع کارون آنقدر بحرانی است که دولت دیگر آن را برای شرب مناسب نمی‌داند و برای اهواز و خرمشهر و آبادان به دنبال طرح انتقال آب نابودگر دیگری از دز و کرخه است که این معنایی به جز پذیرفتن مرگ کارون از سوی دولت ندارد. جالب آنکه با همه این مشکلات دولت هنوز در حال انتقال آب سرشاخه های کارون است. شش سرشاخه کارون هر ساله انتقال داده می شود. تونل اول کوهرنگ در سال ۳۲ و تونل دوم کوهرنگ در سال ۶۷ بخشی از آب ارتفاعات کوهرنگ و زردکوه را به اصفهان و یزد انتقال داده بودند، چشمه لنگان، خدنگستان، کمال‌صالح و کوچری به قمرود دیگر سرشاخه‌های کارون هستند که بطور کامل انتقال یافته‌اند و حالا با آبگیری سد تونل سوم که هفتمین انتقال ویرانگر آب سرشاخه‌های کارون است تمام آورد آب زردکوه و کوهرنگ در اوج بی‌آبی، تغییرات اقلیمی و گرمای روزافزون خوزستان و در نتیجه در اوج نیاز طبیعی مردم خوزستان به آب کارون از دست خواهد رفت.
وی اعلام کرد: دولت اجرای طرح تونل سوم کوهرنگ که هفتمین انتقال آب سرشاخه‌های کارون است را از نوروز امسال آغاز کرده است حتی پیش از آنکه سد آن ساخته شود. استاندار اصفهان هم اعلام کرده است با تمام تجهیزات و حدود ۵۰۰ نیرو برای آبگیری سد تونل سوم کوهرنگ تا ۱۸ ماه دیگر کارگاه سد کوهرنگ سوم را تجهیز کرده است و هزینه آن را صنایع فولاد اصفهان می‌پردازد.
حافظی هشدار داد: اگر سد کوهرنگ سوم آبگیری شود دیگر آب یخچال ها و برف چال‌ها و ارتفاعات کوهرنگ و زردکوه بطور کامل و همیشگی از کارون دریغ خواهد شد و این بزرگترین فاجعه برای خوزستان است که مرگ ابدی کارون را رقم خواهد زد. سد کوهرنگ، شاهرگ اصلی کارون را که هویت، حیات و آب را از کوهرنگ گرفته قطع خواهد کرد تا نسل‌های آینده ایران، کارون را به عنوان نمادی از کفران نعمت پیشینیانشان بدانند و ما امروز شاید آخرین نسلی باشیم که بتوانیم جلوی نابودی ابدی کارون را بگیریم که اگر نگیریم و در انتقال آب ها برای صنعت و کشاورزی تجدیدنظر نکنیم فاجعه آب شرب آبادان و خرمشهر روز به روز بزرگتر شده و بحران ریزگردهای داخلی خوزستان روز به روز بغرنج‌تر می‌شود چه آنکه هم اکنون خوزستان از نظر بیماری‌های مرتبط با آب و هوا یعنی بیماری های آمیبی و تنفسی در صدر استان‌های کشور است. از سوی دیگر، کاهش آورد آب کارون بحران شدید معیشتی برای کشاورزان خوزستان که زادگاه کشاورزی در دنیا است ایجاد کرده است. بحران‌هایی که حکایت از آن دارد که خوزستان در سایه سوء مدیریت‌ها و بی‌کفایتی‌ها علاوه بر نابودی محیط زیست طبیعی با نابودی جامعه انسانی روبه‌رو است.

با بالا آمدن سطح اقیانوس ها صخره های مرجانی مستغرق خواهند شد

صخره های مرجانی

مطالعات نشان می دهد که اکوسیستم های شکننده مرجانی نمی توانند با سرعت بالارفتن سطح دریاها رشد کنند. دانشمندان یک تهدید جدید که صخره های مرجانی در معرض خطر جهان را تحت تاثیر قرار می دهد را افشا کردند. آنها بیان کردند که در آینده نه چندان دور رشد بیشتر این صخره ها با سرعتی متناسب با بالارفتن سطح آب دریاها که نتیجه گرمایش جهانی کره زمین است، امکان پذیر نخواهد بود.
در این پژوهش که در نشریه Nature چاپ شده است با مطالعه نرخ رشد بیش از ۲۰۰ صخره مرجانی استوایی غربی اقیانوس اطلس و اقیانوس هند به این نتیجه رسیدند که تنها ۹ درصد این صخره ها می توانند با خوشبینانه ترین نرخ رشد سطح آب دریاها به رشد خود ادامه داده دوام بیاورند. پروفسور کریس پری از دانشگاه اکستر در این رابطه می گوید: برای بیشتر صخره های مرجانی در طول مناطق اقیانوس کاراییب سرعت رشد به علت فرسایش این صخره ها کند شده است. از طرف دیگر نرخ بالاترفتن سطح دریا ها در حال افزایش است، بنابراین با توجه به نتایج مطالعات و در نظر گرفتن این شرایط، صخره ها قادر به ادامه رشد نخواهند بود و در طول قرن حاضر سطح آب با نرخ پیشرونده ای بالاتر از صخره ها خواهد آمد.
در طول قرن گذشته سطح دریا چندین اینچ افزایش داشته است و اندازه گیری ها حاکی از آن است که امروزه سرعت این افزایش به طور چشمگیری در حال بالارفتن است. دو عامل اصلی در بروز این پدیده دخیل هستند. اولین عامل تغییرات اقلیمی و آب و هوایی است که موجب بالا رفتن دمای آب می شود که منجر به گرم شدن و انبساط آب می گردد. عامل دیگر ذوب شدن یخ ها و یخچال های طبیعی است که میزان آب موجود در اقیانوس ها را بیشتر می کند. در عین حال صخره هایی که بر اثر گرمایش و اسیدی شدن اقیانوس ها ضعیف شده اند موجب جذب هر چه بیشتر دی اکسید کربن می شوند. این امر منجر به پدیده بی رنگ شدن می شود که گسترش مرجان ها را از بین برده و قابلیت رشد آن ها را بسیار محدود می کند.
پروفسور پیتر مامبی از دانشگاه کوئینزلند می گوید: طبق پیش بینی ما در بهترین حالت تا سال ۲۱۰۰ آبگرفتگی صخره های مرجانی جوامع ساحل نشین را با تهدیدهای جدی تغییرات خط ساحلی مواجه خواهد کرد.

شما می‌توانید این خبر را به زبان انگلیسی اینجا بخوانید.

پاپ فرانسیس خواستار مشارکت شرکتهای نفت و گازی برای مقابله با تغییرات اقلیمی شد

درخواست پاپ در مورد تغییرات اقلیمی

پاپ فرانسیس مدیران شرکت‌های گازی و نفتی بزرگ را به واتیکان فراخواند و به آنها گوشزد کرد که وقتی برای از دست دادن وجود ندارد, تغییر اقلیمی یک چالش مهم تاریخی‌ست.
“مخاطرات تغییرات اقلیمی انسان ها را نابود می کند” این جمله از سخنان پاپ فرانسیس در رابطه با هشدار به مدیران بالارتبه در کنفرانس دو روزه واتیکان بود. این کنفرانس که به همت دانشگاه نوتردام آمریکا برگزار شد.
پاپ مدیران بالارتبه شرکت های عظیم نفت و گازی از جمله اگزون موبیل، بی پی ، رویال داچ شل و انکینور را برای یاری به مظور تبدیل و جایگزینی منابع سوخت پاک برای جلوگیری از فجایع فرا خواند وخطاب به آنها و سرمایه گزاران این عرصه گفت که جهان نیازمند یک منبع انرژی جدید است که بر آلودگی فائق آید و فقر را ریشه کن کرده و عدالت اجتماعی را گسترش دهد.
کنفرانس مذکور در اقع یک کنفرانس پشت درهای بسته بود و تنها دوربین ها برای پوشش بخشی از سخنان ایشان راه به داخل داشتند. پاپ فرانسیس با استناد به نظرات دانشمندان، دخالت های انسانی و فعالیت های بشری را دلیل اصلی این تغییرات زیست محیطی دانست.
وی همچنین در سال ۲۰۱۵ سند مهمی در رابطه با انتشار گازهای گلخانه ای تدوین کرد و این معضل رابه عنوان یک هشدار زیست محیطی لحاظ کرد.
ایشان که از حامیان توافق پاریس هستند اضافه کردند: گذار انرژی را به سمت انرژی های پاک سرعت داده شود. تمدن ما به انرژی نیازمند است اما استفاده از انرژی نباید تمدن ما را نابود کند.
پاپ در ادامه لحاظ کرد: تمایل ما به تامین انرژی برای همگان نباید به تغییرات گسترده آب و هوایی به واسطه افزایش دمای زمین، محیط زیست خشن تر و رشد سطح فقر، منتهی شود.
تلاش مدیران صنایع نفتی برای کاوش و دستیابی به منابع جدید سوخت های فسیلی همچنان ادامه دارد. در حالیکه سرمایه گزاران دارای  قدرت عظیم در صنعت انرژی هستند و نقش حیاتی را در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و احقاق اهدافی که در توافق تغییرات اقلیمی پاریس در سال ۲۰۱۵ تنظیم و به امضا رسیده است را دارند.

 

شما می‌توانید این خبر را به زبان انگلیسی اینجا بخوانید.

مصرف گوشت کمتر، محیط زیست سالمتر!

گوشت کمتر، محیط زیست سالم تر

بسیاری از مردم در برابر نیروهایی که انکارکننده و تشدید کننده ی تغییرات اقلیمی هستند احساس بی قدرتی می کنند، اما تحقیقات به طور تاثیرگذار و قدرتمندی نشان می دهند که تغییر به رژیم غذایی گیاهی به صورت گسترده ای دارای ردپای اقلیمی کوچک تری است و نیاز به انرژی بسیار کمتر و منابع بسیار کمتری برای تولید دارد. هر یک از ما می توانیم با امتناع کلی از استثمار و استفاده از حیوانات برای سیاره ی زمین و حیوانات تفاوتی معنادار ایجاد کنیم. مطالعه ای که اخیرا در نشریه ساینس چاپ شده نشان می دهد که در صورت حذف نیاز به گوشت و لبنیات، مساحت مراتع مورد استفاده در جهان می تواند ۷۵ درصد کاهش پیدا کند. تولید گوشت و لبنیات عامل ۶۰ درصد گازهای گلخانه ای بخش کشاورزی هستند.
این مطالعات بانک اطلاعات وسیعی بر مبنای ۴۰ هزار مزرعه در ۱۱۹ کشور در جهان ایجاد کرده است و ۴۰ فرآورده غذایی که نشان دهنده ی ۹۰ درصدر از نمامی مواد خوراکی است را پوشش می دهد. بیشتر از ۸۰ درصد مراتع کشاورزی برای چرای دام ها استفاده می شود در حالیکه این منابع فقط ۱۸ درصد کالری و ۳۷ درصد پروتئین غذا را تامین می کنند. این داده ها، تاثیر کامل این غذاها را از مزرعه تا چنگال، بر روی استفاده از زمین ها و مراتع، تغییرات آب و هوایی، مصرف آب، آلودگی آب ها و آلودگی هوا برآورد می کند.
به گفته ی جوزف پور، هدایت کننده ی این مطالعات در دانشگاه آکسفورد انگلستان، رژیم غذایی گیاهی مسلما بهترین راه برای برای کاستن این تاثیرات مخرب روی کره زمین نه تنها در زمینه کاهش گازهای گلخانه ای، بلکه در کاهش مصرف آب و استفاده از زمین ها و مراتع خواهد بود. این میزان تاثیر بسیار بیشتر از تاثیر کم کردن پرواز ها یا استفاده از ماشین های برقی می باشد که صرفا روی کاهش گاز های گلخانه ای اثر دارند. در نتیجه برای مقابله ی جدی با تغییرات اقلیمی،به رژیم های غذایی گیاهی بیشتری نیاز خواهد بود. تجزیه و تحلیل ها نشان می دهد اگر تمام دنیا رژیم گیاهی داشته باشند، کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از غذا به ۶۳درصد می رسد.

 

شما می‌توانید این خبر را به زبان انگلیسی اینجا بخوانید.

شیوع قارچ های سمی و تغییرات اقلیمی و آب و هوایی


از هفته ی گذشته موج عجیبی به واسطه ی شیوع قارچ های سمی در نقاط مختلف کشوراز جمله کرمانشاه، لرستان، آذربایجان غربی،زنجان و قزوین ایجاد شده است که موجب مسمومیت و مرگ شمار زیادی از هموطنانمان شده است. پیرو این موضوع محمد مهدی گویا رئیس مرکز بیماری‌ های واگیر وزارت بهداشت در نشست خبری اظهار داشت: این مسمومیت‌ها به وسیله قارچ‌ هایی بروز کرده است که توسط مردم از طبیعت چیده شده و به مصرف رسیده است و ارتباطی به قارچ های خوراکی پرورشی ندارد.
قارچ‌ های طبیعی که در کوه‌ها و مناطق آزاد رشد می ‌کنند دارای این مسمومیت هستند و افراد محلی که از آن استفاده می ‌کنند دچار مسمومیت شده اند.سم‌های این قارچ‌ها به گونه ‌ای است که حتی از راه تماس با دست نیز به بدن منتقل می‌ شود و فرد را دچار مسمومیت شدیدی می ‌کند.
دکتر حسین ریاحی استاد علوم زیستی و بیوتکنولوژی دانشگاه شهید بهشتی در گفت و گو با ایسنا، بیان کرد این نوع قارچ سمی، خودرو است که به دلیل افزایش بارندگی‌ ها در غرب کشور تعداد آن‌ زیاد شده است.
تغییرات اقلیمی و آب و هوایی و جابه جایی فصول موجب شده است با اینکه ظاهر این قارچ ها مشابه قارچ های خوراکی است ماده سمی جدیدی در آنها تولید شود. شاید بتوان این معضل را به عنوان زنگ خطری درباره تغییرات اقلیمی درنظر گرفت که سالهاست رسانه ها و مراکز علمی-پژوهشی در این باره هشدار داده اند.
تغییر اقلیم یا تغییرات آب و هوایی به هر تغییر مشخص در الگوهای مورد انتظار برای وضعیت میانگین آب و هوایی اطلاق می شود که در طولانی مدت برای منطقه ای خاص یا تمامی کره ی زمین رخ دهد. افزایش درجه ی حرارت، ذوب شدن یخ های قطبی، بالا آمدن سطح آب های آزاد و بی نظمی در پدیده های آب و هوایی از مهمترین پیامدهای تغییر اقلیم محسوب می شوند.