نوشته‌ها

هفتاد درصد طبیعت بکر جهان، تنها در ۵ کشور دنیا واقع شده است

طبیعت بکر
بر خلاف دیگر سیارات شناخته شده طبیعت کره زمین بسیار شکننده است ولی سرشار از اشکال مختلف حیات است که به علت وجود بشر دیگر دست نخورده نیست. به نقل از خبرگزاری بی بی سی، تحقیقات جدید نشان می دهد تنها ۲۳ درصد طبیعت جهان از آثار کشاورزی و صنعت مصون مانده و هفتاد درصد از این مقدار باقی مانده فقط در پنح کشور جهان متمرکز شده است. پنج کشور مذکور که استرالیا، کانادا، آمریکا و برزیل و روسیه هستند، دربرگیرنده آبها و منابعی هستند که هنوز از گزند توسعه طلبی بشر مصون مانده اند اما دولت های این کشورها حساسیت و اعتنایی نسبت به حفظ منابع دست نخورده خود ندارند و این خطر می‌تواند تعادل طبیعت کل کره زمین را بر هم بزند.
کارنامه کانادا و استرالیا بهتر است اما دولتهای آمریکا و برزیل وروسیه هر سه نسبت به اهمیت طبیعت بکر کشورشان در حفظ تعادل طبیعت و چرخه زندگی در کره زمین بی اعتنا هستند. جنگل های وسیع روسیه و آمریکا و همینطور آمازون در برزیل نقش مهمی در جذب دی اکسید کربنی دارند که مصرف سوخت های فسیلی وارد جو زمین کرده است. دولتمردان این ۳ کشور هر سه گفته اند که قبول ندارند انتشار سالانه ۴۰ میلیارد تن کربن به جو زمین باعث گرم تر شدن حرارت و تغییرات اقلیمی میشوند. دونالد ترامپ در این رابطه میگوید: اتفاقاتی در حال رخ دادن است و تغییراتی روی کره زمین به وجود آمده است اما دوباره به حالت اول خود بازخواهد گشت. من نمیدونم تغییر اقلیم به علت فعالیت های انسانی است یا نه اما میدانم نمی خواهم هزاران میلیارد هزینه کنم و هزاران شغل از بین برود.
در روسیه هنوز توافق پاریس که هدفش کاهش مصرف سوخت های فسیلی بود اجرایی نشده است. با اینکه تا روی کار آمدن دولت جدید در برزیل دو ماه باقی ماده است از امروز زمزمه ادغام وزارت کشاورزی و سازمان محیط زیست برزیل دانشمندان را نگران کرده است. زیرا معنی آن تغییر کاربری میلیون ها هکتار زمین های جنگلی است که میلیاردها سال طول کشیده است تا به وجود آید و این اتفاق دقیقا درهفته ای مطرح شد که دانشمندان ازنزدیک شدن به ششمین انقراض بزرگ در تاریخ کره زمین یعنی از بین رفتن ۶۰ درصد جمعیت های حیوانی و گیاهی دنیا توسط بشر خبر داده اند.
یافته های جدید از وضعیت طبیعت های بکر جهان نمکی بر زخم دانشمندان پاشیده است و هدف کارشناسان این است که دولت ها را مجاب کنند که مناطق بیشتری را مناطق حفاظت شده در نظر بگیرند . به عنوان مثال منطقه قطب شمال که به منزله کولری برای کره زمین در نظر گرفته می شود که تعادل حرارت و گردش فصل ها را حفظ می کند. در این رابطه اتحادیه اروپا پیشنهاد کرده است که منطقه ای به وسعت ۱.۵ برابر مساحت ایران در قطب شمال حفاظت شده باقی بماند اما طمع دولت ها برای رشد اقتصادی بر پایه سوخت فسیلی، جنگل تراشی و صید عمیق، کار را دشوار کرده و چهره اندک طبیعت دست نخورده زمین را زخمی تر از هر زمان کرده است.

یونیسف: آلودگی هوا سالانه ۶۰۰۰۰۰ کودک را می‌کشد و جان ۲ میلیارد کودک را تهدید می‌کند

به گزارش یونیسف آلودگی هوا، مخصوصا در کشورهای در حال توسعه سالانه جان صدها هزار کودک را می‌گیرد و جان صدها میلیون کودک را در معرض خطر قرار می‌دهد. این تحقیق توسط ماهواره‌ها و در مکان‌هایی که آلودگی هوا حداقل ۶ بار از مرز بحران فراتر رفته، انجام شده است. این گزارش ادعا می‌کند که کیفیت بد هوا به دلیل اینکه بدن و سیستم کودکان در حال رشد است، تاثیرات نامناسبی روی آن‌ها دارد. آنتونی لیک رییس یونیسف می‌گوید: مواد آلوده کننده نمی‌تواند به سادگی به ریه کودکان آسیب برساند اما می‌تواند باعث انسداد آن‌ها شود، اما خطر اصلی آنجاست که این آلودگی می‌تواند با تاثیر بر خون آن‌ها باعث آسیب‌های مغزی در آینده شود. آلودگی می‌تواند سرعت تنفس یک کودک را به بیش از دو برابر یک بزرگسال افزایش دهد، که این مسئله باعث ورود مواد آلوده کننده بیشتر به بدن آن‌ها می‌شود. مطالعات نشان می‌دهد که ظرفیت ریه کودکان در معرض آلودگی هوا در مقایسه با کودکانی که در معرض دود سیگار بوده‌اند، بیست درصد کمتر است. بر اساس این تحقیق آلودگی هوا می‌تواند باعث سقط جنین، زایمان زودرس و وزن کم نوزاد در هنگام تولد شود. آلودگی هوا همچنین مسئول یک دهم مرگ و میر کودکان زیر پنج سال می‌باشد. آلودگی هوا به سرباری برای اقتصاد کشورها و جامعه آن‌ها تبدیل شده و هزینه‌های درمان را نیز بالا برده است.

بیشتر کودکان در معرض خطر ساکن قاره آسیا هستند

خطر آلودگی هوا برای جان ۲ میلیارد کودک در سراسر جهان قطعا واقعی و به مرحله هشدار رسیده است. از این ۲ میلیارد کودک، ۶۲۰ میلیون کودک در جنوب آسیا، ۵۲۰ میلیون کودک در آفریقا و ۴۵۰ میلیون کودک در شرق آسیا قرار دارند. این آلودگی بیشتر در مناطق در حال توسعه و ناشی از استفاده زیاد از سوخت‌های فسیلی می‌باشد و این در حالی است که کشورهای توسعه یافته اقدامات بسیار خوبی در جهت سلامت کودکان انجام داده‌اند و کشورهای در حال توسعه باید ماننداین کشورها گام بردارند.