نوشته‌ها

غلبه میزان پلاستیک در دریاها بر ماهی ها تا سال ۲۰۵۰

دریا

در روزهای اخیر انتشار تصویر یک لاک پشت تجزیه شده که توسط تور پلاستیکی کشته شده است، خبرساز شده است. این نوع صحنه‌های واقعی و بی‎پرده، که اثرات زیان ‌بار پلاستیک بر حیات ‌وحش را به‌روشنی آشکار می‌ کنند، صحنه‎هایی بسیار آشنا شده‌اند؛ در واقع امروزه بعضی از جانواران در دنیایی از پلاستیک زندگی می کنند. لاشه‌ی یک پرنده‌ی آلباتروس با شکمی پر از زباله، لاک‌پشتی که در یکی از حلقه‌های پلاستیکی بسته‌ بندی قوطی‌های نوشیدنی گیر کرده و وسط لاکش بر اثر سال‌ها فشار، تغییر شکل‌ داده است. سگ آبی که در یک تور ماهی‌گیری دور‌انداخته‌شده گیر افتاده است، همه و همه صحنه هایی است که در دنیای امروز فراگیر شده است.
به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست، در عکس مذکور که توسط کارگردان یک مستند محیط زیست گرفته شده است، بدن لاک پشت دریایی سبز به طور کامل تجزیه شده اما تور پلاستیکی که لاک پشت در آن گرفتار و توسط آن کشته شده همچنان باقی مانده است.
عکس در شبه جزیره کیپ یورک در استرالیا و به منظور بالا بردن آگاهی در مورد “تورهای پنهان” منتشر شده است؛ پسماند تورهای ماهیگیری که در طول سال های زیادی در دریا ها و اقیانوس ها رها شده اند و هر ساله باعث مرگ جانوران دریایی می شوند.
مستند سازان می گویند: “در دهه گذشته نزدیک به ده هزار لاک پشت گرفتار تورهای ریخته شده در شمال استرالیا شده اند.”
روزی فولر، هماهنگ کننده تور در استرالیا گفت: “این تصاویر نشان دهنده تاثیرات وحشتناک آلودگی های پلاستیکی و تورهای پنهان در زندگی دریایی و اقیانوس های جهان است.”
فیلمسازان بر این باورند که لاک پشتی که در تصویر ثبت کرده اند قادر به آزاد کردن خود نبوده و در نتیجه در ساحل مرده است. پلاستیکی که باعث مرگ این لاک پشت شده است پس از سال ها و تجزیه شدن لاک پشت همچنان این موجود بی دفاع را در بند خود دارد.
فولر همچنان گفت: “این تورهای رها شده در آب، همه موجودات را به خطر می اندازند. اما لاک پشت ها بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند، زیرا آن ها در جریان ها و مسیرهای آب که با این پسماند ها همراه است، شنا و تغذیه می کنند. وقتی در تور گرفتار می شوند، دیگر راه فراری برای آن ها نمی ماند و در نهایت غرق می شوند.”
تا سال ۲۰۵۰، دریاها بیشتر حاوی پلاستیک خواهند بود تا ماهی. میزان پلاستیک انبوه شده در دریاها هر ۱۰ سال، دو برابر می شود. با اینکه آمار بسیار ناامید کننده است، اما هنوز راه پیش رو وجود دارد. اما اکنون زمان عمل است.

راه اندازی اپلیکیشن تحویل پسماند بازیافتی به منظور کاهش مصرف پلاستیک

پسماند بازیافتی

به گزارش خبرگزاری مهر، ناهید خداکرمی، عضو شورای تهران از راه‌اندازی اپلیکیشن دریافت زباله‌های بازیافتی خبر داد و گفت: سازمان های مردم نهاد فعال در حوزه محیط زیست می توانند در ارتقاء کیفی شهر تهران سهم جدی داشته باشند.
رئیس کمیسیون سلامت شورای شهر تهران به مناسبت روز بدون پلاستیک گفت: در ستاد سازمان های مردم نهاد در شورای شهر تهران به صورت عمده برنامه ما این است که از سازمان های مردم نهاد فعال در حوزه محیط زیست و سلامت به طور ویژه حمایت کنیم چرا که می توانند در ارتقای کیفی شهر تهران سهم جدی داشته باشند.
ناهید خداکرمی افزود: تاکید ما بر بخش اجتماعی و مشارکت های اجتماعی است چرا که وقتی که مردم به حوزه ای علاقه نشان می دهند اگر به آن حوزه ورود کنند می توانیم با کمک خودشان مشکلات را حل کنیم.
وی ادامه داد: برای کاهش مصرف پلاستیک و افزایش بازیافت اگر مشارکت اجتماعی خود مردم نباشد سازمان های مردم نهاد نمی توانند کاری از پیش ببرند اما این سمن ها می توانند در فرهنگ سازی و دعوت مردم به مشارکت کمک کنند. در بازدیدی که اخیرا داشتیم دیدیم خانم های کارآفرینی گرد هم آمده بودند و کیسه های پارچه ای را برای حذف کیسه های پلاستیکی تولید کرده بودند. پیشنهاد کردیم که تعاونی برای این کار تشکیل شود و با رواج کیسه های پارچه ای به جای کیسه های پلاستیکی شاهد استفاده روزمره مردم از آنها در خرید روزانه، نانوایی ها و … باشیم و این کیسه ها می تواند از محصولات تولید شده در آن تعاونی تهیه شود.
وی تصریح کرد: مردم باید بدانند و وقتی به این دانش برسیم با مشارکت عمومی می توانیم مصرف پلاستیک را به حداقل ممکن برسانیم.
خداکرمی با اشاره به ویدئویی که انبوه زباله های پلاستیکی را در دامنه های کوه دماوند نشان می داد گفت: خیلی ناراحت کننده است که می بینیم کوهنوردی که خود مرتبا به طبیعت می رود و باید طبیعت گرد حرفه ای و مدافع محیط زیست باشد هم از پلاستیک استفاده کرده و آن را در طبیعت رها کرده است.
رئیس کمیسیون سلامت شورای شهر تهران در پایان در پاسخ به اینکه مردم می گویند اگر ما زباله هایمان را تفکیک هم بکنیم سرنوشت همه زباله ها یکی است و شرایط برای تحویل زباله به بازیافتی ها دشوار است، پاسخ داد: یکی از برنامه هایی که جوانان منطقه ۲ انجام داده اند راه اندازی یک اپلیکیشن موبایلی است که همچون تاکسی های آنلاین شما می توانیدحضور آنها را سفارش دهید و در واقع آنها را صدا بزنید و حتی اگر یک کیلوگرم ماده بازیافتی داشته باشید آنها هر جا که باشید می آیندو زباله های شما را دریافت می کنند و به این ترتیب مشکل مردم که می گویند بازیافتی ها در ساعتی مراجعه می کنند که ما نیستیم یا باجه هایشان دور از دسترس ما و یا تعطیل است نیز رفع خواهد شد.
پیش از این اپلیکیشن «باز آر» پسماند یا زباله نیزبرای تولید گازهای طبیعی و برق معرفی شده بود که همانطور که از نام این اپلیکیشن مشخص است اشاره ای به بازیافت و بازآوردن دارد و اگر شهروندان به غرفه های بازیافت مراجعه و اقلام قابل بازیافت را تحویل دهند، می توانند علاوه بر هدیه ای کوچک، یک کد قرعه کشی دریافت کنند و با وارد کردن این کد در اپلیکیشن «باز آر» امتیاز خود را بالا ببرند و در قرعه کشی های هفتگی، ماهیانه و سالیانه شرکت مدیریت پسماند شرکت کنند.
در واقع برای دستیابی به این دستآوردها و تغییر نگرش مردم نسبت به بازیافت و مدیریت پسماند باید اطلاع رسانی های به خوبی انجام گیرد و خود شهروندان هم به این باور برسند بازیافت و پسماند می تواند در جهت بهینه سازی به جای مخرب سازی قرار گیرد.

تولید زباله و پسماند و مشکلات دفع آنها در کشور

پسماند

پسماندها بر اساس قانون مدیریت پسماند به پنج گروه عادی، صنعتی، پزشکی، کشاورزی و پسماندهای ویژه تقسیم‌بندی می‌شوند. طبق گزارش‌ها، علاوه بر زباله‌های عادی و شهری روزانه در کشورمان ۴۰۰ تن زباله بیمارستانی، ۸۰ تن ویژه بیمارستانی، بیش از ۹۰ هزار تن صنعتی و ۳۸۰ تن پسماند لجن اسیدی و خاک رنگ بر در کشور تولید می‌شود.
به نقل از سینا پرس بنابر اعلام مرکز آمار ایران، خانوار‌های شهری کشور در سال ۱۳۹۵ به‌طور متوسط در هر هفته ۱۷۵۵۴۸ تن پسماند تولید کرده‌اند. سرانه پسماند تولید شده توسط هر خانوار شهری ۹.۷ کیلوگرم در هفته بوده است که بخش عمده ای از این پسماندها را پلاستیک ها و ظروف یکبار مصرف تشکیل داده اند.
علی مریدی، سرپرست دفتر آب و خاک سازمان حفاظت محیط زیست در این رابطه گفت: مصرف پلاستیک در ایران بسیار بی رویه است؛ سالانه هر نفر، سه کیلوگرم پلاستیک مصرف می کند و طبق آمار روزانه بیش از سه هزار تن و سالانه بیش از یک میلیون تن مصرف کیسه پلاستیکی داریم که به جز عوارض بهداشتی و محیط زیستی یک سری عوارض اقتصادی هم به همراه دارد. متوسط طول عمر کاربری یک پلاستیک یعنی از زمان خرید و آوردن آن به منزل حدود ۱۰ تا ۱۲ دقیقه است واین در حالی است که می توان با برنامه ریزی اصولی این میزان مواد نفتی ارزشمند را که صرف تهیه پلاستیک می شود، صرف تولید یک کالای دیگر کرد که به محیط زیست، سلامت و اقتصاد کشور ضربه وارد نکند.
محمدحسین بازگیر، رییس اداره حفاظت محیط زیست شهر تهران در خصوص وضعیت تولید زباله و پسماند در شهر تهران گفت: هم اکنون به طور میانگین روزانه حدود ۸ تا ۹ هزار تن پسماند عادی و زباله خانگی در شهر تهران تولید و جمع آوری می‌شود. بر این اساس سرانه تولید زباله در شهر تهران برای هر نفر حدود ۸۰۰ تا ۹۰۰ گرم در روز است در حالی که نُرم میانگین سرانه تولید زباله برای هر نفر در دنیا به طور میانگین حدود ۴۵۰ تا ۵۰۰ گرم است.
در کنار زباله های شهری، نگرانی از انباشت و چگونگی امحای پسماندهای بیمارستانی یکی از چالش‌های این روزهای کارشناسان محیط زیست است. هم اکنون در ایران به ازای هر تخت بیمارستانی نزدیک به سه کیلوگرم زباله تولید می شود که این رقم در کشورهای پیشرفته به یک کیلوگرم هم نمی رسد؛ ۲۰ تا ۳۰ درصد زباله های هر تخت بیمارستانی را پسماندهای عفونی تشکیل می دهند. هنوز تعدادی از بیمارستان ها و اکثر درمانگاه ها در کشور فاقد سیستم ضدعفونی کردن و نیز امحاء زباله های عفونی هستند. شهرداری‌های هم فاقد زیر ساخت ها و تجهیزات لازم برای جمع آوری و دفع زباله های بیمارستانی و عفونی هستند. اگر این پسماندها به‌ درستی جداسازی و امحا نشوند، خطرآفرین خواهد بود و عواقب بدی به دنبال دارد. در میان پسماندهای بیمارستانی بخشی از پسماندها عفونی هستند و در بخش دیگری نیز پسماندهای تیز و برنده وجود دارد که باید از یکدیگر تفکیک شوند. دفن پسماندهای بیمارستانی،علاوه بر آلودگی‌های زیست محیطی و آب‌های زیرزمینی ، خطر گسترش برخی از بیماری‌ها را در پی دارد.
زباله‌های الکترونیکی و الکتریکی مانند لامپ‌ها، قطعات الکترونیک، باطری‌ها و … بخشی از پسماندهای ویژه(پسماندهایی که یا سمی بوده یا خاصیت رادیواکتیوی و اشتعال و خورندگی دارند) هستند.
فاطمه اکبرپور، کارشناس پسماند اداره حفاظت محیط زیست استان تهران در این خصوص گفت: پسماندهای الکترونیک به دلیل وجود فلزهای سنگین در این پسماندها و موادی از قبیل پلاستیک، سرب، آلومینیوم، طلا، نقره بسیار خطر آفرین هستند و دفن یا سوزاندن پسماندهای الکترونیک سبب ورود عناصر سنگین به آب‌های زیرزمینی و گازهای سمی به محیط‌ زیست می‌شود.‏ به همین دلیل‏‌ تفکیک پسماندهای الکترونیک از دیگر پسماندها اهمیت جدی دارد ولی به علت وجود محدودیت ها و مشکلات در ایران انجام نمی شود. از فناوری‌های مدرن دفع این نوع پسماندها می‌توان به جداسازی، آلودگی‌زدایی و فرایندهای مکانیکی پالایش اشاره کرد. جداسازی و آلودگی زدایی به این معنا است که در این فرایند مواد سمی و مضر برای محیط زیست (مانند CRTها و باطری‌ها) جدا می‌شوند. فرایندهای مکانیکی نیز برای جداسازی مواد مختلف قابل بازیافت و آلاینده¬‌ها انجام می‌شود که عموما شامل واحد شکستن و خرد کردن و جداکننده‌‌های مغناطیسی، جداکننده‌‌های بادی و جداکننده‌‌های جریان گردابی می‌شود. در این فرایندها گرد و غبارهای تولیدی باید قبل از رهاسازی برای کاهش آلودگی فیلتر شوند.
دکتر محمد علی عبدلی، استاد دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران در مورد مقابله با این تهدید زیست محیطی گفت: ما اگر مدیریت درستی نسبت به هر یک از این پسماندهای ناخواسته و خطرناک محیط زیست و سلامت داشته باشیم، می توانیم این تهدیدها را تبدیل به فرصت کنیم. اهمیت این بحث و چگونگی مدیریت پسماند در تمام جهان مورد توجه است و هم اکنون برخی از کشورها مانند سوئد، سوئیس مشکل پسماندهای خودشان را حل کرده و تقریبا به مرحله بدون زباله «Waste Zero» رسیده اند حتی از کشورهایی مانند اتریش نیز وارد کننده پسماند هستند.

کتانی آدیداس ساخته شده از پلاستیک های بازیافت شده اقیانوس

در سال ۲۰۱۶ کمپانی آدیداس همراه با پارلی (اقدامی جالب در جهت پاکسازی اقیانوس‌ها و سواحل از آلودگی پلاستیکی) اقدام به تولید کتانی‌ از زباله‌های پلاستیکی اقیانوس‌ها نمود. در فاز اول ۷۰۰۰ جفت از این کتانی تولید و به سرعت به فروش رسید. این موفقیت به حدی بود که آدیداس تصمیم گرفت ۳ مدل از […]

۵ محصول شگفت انگیزی که از پلاستیک‌های بازیافت شده از اقیانوس‌ها ساخته شده است

مردم بسیاری در سراسر دنیا هنگام شنا، غواصی و… تخریب دریاها و اقیانوس‌ها را با آلودگی پلاستیکی دیده‌اند. بر اساس مطالعه انجمن جهانی اقتصاد در هر دقیقه معادل یک کامیون زباله به اقیانوس‌ها ریخته می‌شود و در صورت ادامه این روند تا سال ۲۰۵۰ تعداد زباله‌های پلاستیکی از تعداد ماهی‌ها بیشتر خواهد شد.
این آلودگی پلاستیکی صدمات جبران ناپذیری به زندگی دریایی وارد می‌کند. قطعات بزرگتر پلاستیک موجب لطمه و مرگ و قطعات تخریب شونده با آزاد کردن مواد شیمیایی به چرخه غذایی وارد می‌شوند. پس راه حل چیست؟ فقط در یک دنیای ایده‌ال است که تولید پلاستیک و استفاده از آن متوقف خواهد شد. اما این یک رویای غیر واقعی است چون مواد پلاستیکی در زندگی روزمره ما و در وسایل ما مانند پوشاک، مبلمان، بسته بندی‌ها، مصالح ساختمانی و حتی در محصولات بهداشتی نفوذ کرده است.
بهترین راه حل بازیافت این مواد پلاستیکی و تولید وسایل پلاستیکی از آن است، زیرا اینگونه دیگر مواد پلاستیکی جدید وارد چرخه تولید نخواهد شد. این یک هدف فوق‌العاده است و شرکت‌های زیادی در دنیا این کار را شروع کرده‌اند.

کتانی‌های آدیداس پارلی

 

 

در سال ۲۰۱۶ کمپانی آدیداس همراه با پارلی (اقدامی جالب در جهت پاکسازی اقیانوس‌ها و سواحل از آلودگی پلاستیکی) اقدام به تولید کتانی‌ از زباله‌های پلاستیکی اقیانوس‌ها نمود. در فاز اول ۷۰۰۰ جفت از این کتانی تولید و به سرعت به فروش رسید. این موفقیت به حدی بود که آدیداس تصمیم گرفت ۳ مدل از پر فروش‌ترین مدل‌های کتانی خود را با روش بازیافت از این زباله‌ها تولید کند. این کتانی‌ها ۹۵ درصد از این پلاستیک‌ها تشکیل شده است. این کتانی‌ها به رنگ آبی و سفید طراحی شده تا تلنگری به سفید شدن مرجان‌های دریایی نیز باشد.

اسکیت‌های بوریو

 

 

استارت آپ Bureo در سال ۲۰۱۳ با هدف پیدا کردن راه حلی برای معضل آلودگی اقیانوس‌ها شکل گرفت. در ابتدا این کمپانی با راه اندازی برنامه Net Positiva در شیلی به حل معضل رها کردن تورهای ماهیگیری توسط ماهی‌گیران به دریا پرداخت. این تورها جمع آوری و از آن‌ها در تولید تخته اسکیت استفاده شد. در فاز اول این طرح که ۶ ماه به طول انجامید، ۳۰۰۰ کیلوگرم تور ماهی‌گیری فرسوده جمع آوری شده و امروز این مقدار به ۸۰.۰۰۰ کیلوگرم رسیده است. هم اکنون محصولاتی دیگر مانند عینک آفتابی، پوشاک و تخته اسکیت‌ در دو مدل مختلف با ظاهری ماهی شکل در سایت این شرکت به فروش می‌رسد.

شرکت مواد نخی بایونیک

 

 

بایونیک یک شرکت مهندسی مواد است که از پلاستیک بازیافت شده دریا برای ایجاد طیف وسیعی از پارچه و پلیمرهای مختلف استفاده می‌کند. از این مواد در تولید وسایل بسیاری چون پوشش قایق‌ها، مبلمان، پوشاک و… می‌توان استفاده کرد. پلاستیک‌ها ابتدا به قطعات کوچکتر تقسیم می‌شوند و پس از تبدیل شدن به الیاف به کتان، پارچه، پنبه، ترمه و… تبدیل می‌شوند.
با پیشرفت شرکت و جذب نیروهای خلاق این شرکت با شرکت‌های چون Timberland و GAP همکاری کرد. در سال ۲۰۱۶ با همکاری شرکت G-Star اولین مجموعه لباس‌های جین با استفاده از پلاستیک‌های بازیافت شده اقیانوس ایجاد شد.

موکت‌های کمپانی Net-Work

 

 

این شرکت در سال با همکاری سیستم بانکی با هدف جمع آوری تورهای ماهی‌گیری مناطق ساحلی کشورهای فیلیپین و کامرون برای ایجاد الیاف جهت تولید موکت پایه‌گذاری شد. ماهی‌گیران می‌توانند به جای رها کردن تورهای خود در اقیانوس آن‌ها را به بانک فروخته و علاوه بر دریافت پول، وام نیز دریافت کنند. از سال ۲۰۱۲ حدود ۱۴۲ تن تور ماهیگیری جمع آوری شده و ۱۵۰۰ خانواده نیز از مزایای بانکی این سیستم بهره مند شده‌اند.

آثار هنری Washed Ashore

 

 

این شرکت در سال ۲۰۱۰ با هدف ایجاد مجسمه‌ها و آثار هنری دریایی از پلاستیک‌های دریا و اقیانوس جهت آگاه‌سازی مردم از خطرات زباله‌های پلاستیکی بنیان‌گذاری شد. این مجسمه‌ها (به شکل لاک پشت‌های گوناگون، کوسه های بزرگ سفید و ماهی‌های صخره ای رنگارنگ) در باغ وحش ها و آکواریوم های سراسر ایالات متحده از جمله آکواریوم ایالت جورجیا و موزه ملی تاریخ طبیعی اسمیتسونیان به نمایش درآمده است. تکه‌های پلاستیکی که از آن‌ها مجسمه درست می‌شود توسط داوطلبین جمع شده، سپس شسته و بر اساس رنگشان (نام کمپانی نیز از این حرکت الهام گرفته شده است) تقسیم می‌شوند. از سال ۲۰۱۰ بیش از ۱۰.۰۰۰ نفر داوطلب شده‌اند و تاکنون بیش از ۱۹.۰۰۰ کیلوگرم زباله پلاستیکی را جمع آوری کرده‌اند.

کشف ۳۸ میلیون قطعه زباله پلاستیکی در یکی از جزایر اقیانوس آرام

یکی از دوردست‌ترین مناطق جهان در جنوب اقیانوس آرام ۳۸ میلیون قطعه زباله پلاستیکی به عنوان یکی از آلوده‌ترین نقاط دنیا شناخته شده است.

در مطالعات کارشناسان امور دریایی مشخص شد جزیره “هندرسون” در جنوب اقیانوس آرام با ۹۹.۸ درصد آلودگی پلاستیکی، بالاترین میزان انباشت آلودگی‌های انسانی در جهان را دارد.

وجود نزدیک به ۱۸ تُن پلاستیک انباشته شده در یک جزیره که در عین حال دور از دسترس بشر هم هست، تاییدکننده گستردگی آلودگی پلاستیکی دریایی در این منطقه و فاجعه‌بار بودن آن است.

کارشناسان محیط زیستی دانشگاه تاسمانی و انجمن سلطنتی حفاظت از پرندگان برآورد کرده‌اند که نزدیک به ۳۸ میلیون قطعه پلاستیکی در جزیره هندرسون وجود دارد که در مجموع ۱۷.۶ تُن وزن دارند.

به گزارش روزنامه گاردین، اکثریت این زباله‌ها قابل رؤیت نیستند و در هر مترمربع تعداد ۴۵۰۰ قطعه از این زباله‌ها در عمق ۱۰ سانتی متری زمین دفن شده‌اند. همچنین روزانه حدود ۱۳ هزار قطعه زباله جدید با جریان‌های دریایی وارد این منطقه می‌شود.

 

 

اقیانوس‌ها در پلاستیک غرق می‌شوند/ هر ساله حدود ۹ میلیارد تُن زباله پلاستیکی به اقیانوس‌ها ریخته می‌شوند

با توجه به دقیق‌ترین تخمین‌های موجود، هر ساله حدود ۹ میلیارد تُن زباله پلاستیکی به اقیانوس‌ها ریخته می‌شوند.
به نقل از روابط عمومی حفاظت محیط زیست، پلاستیک، ماده‌ای چند منظوره، با دوام و ارزان قیمت است. از بسیاری جهات پلاستیک مزیت‌های بسیاری برای بشریت داشته است؛ از ساخت تجهیزات پزشکی گرفته تا قطعات هواپیمایی؛ اما برخی از صفات خوب پلاستیک است که آن را مشکل ساز می‌کند. مثلاً پلاستیک ارزان قیمت است و همین باعث می‌شود مردم آن را به راحتی دور بیندازند. پلاستیک اکنون مشکل رو به رشد محل‌های دفن زباله و اقیانوس‌هاست.
سازمان محافظت از اقیانوس‌ها که یک سازمان غیر دولتی است و هر سال سازماندهی رویدادهای پاک‌سازی سواحل بیش از ۱۵۰ کشور در سراسر جهان را بر عهده دارد، بیان کرده است: زباله‌های پلاستیکی حدود ۸۵ درصد از تمام زباله جمع‌آوری شده از سواحل، آبراهه‌ها و اقیانوس‌ها را تشکیل می‌دهند و این تازه بررسی با چشم غیر مسلط است.
تعداد بی‌شماری تکه‌های پلاستیکی بسیار کوچک در آب‌های دریایی وجود دارد. پلاستیک غیر قابل تجزیه است و صرفاً با قرار گرفتن در معرض نور خورشید به قطعات کوچک‌تر و کوچک‌تر تبدیل می‌شود. این قطعات که به آن‌ها میکروپلاستیک گفته می‌شود کمتر از ۵ میلی متر طول دارند و گاهی به اندازه یک دانه کنجد هستند. برخی از این میکروپلاستیک‌ها همان تکه‌های کوچک پلاستیکی هستند که به عنوان لایه بردارهای به محصولات سلامتی و زیبایی اضافه می‌شوند و برخی دیگر همان قطعات بزرگ پلاستیک هستند که در طول زمان ریزتر می‌شوند.
مطالعات اخیر نشان داده‌اند که میکروپلاستیک‌ها همچنین می‌توانند از لباس مصنوعی شسته شوند، مانند پلی‌استر و یا اکریلیک. مطالعات نشان می‌دهند تنها در یک چرخش یک ماشین لباسشویی می‌تواند بیش از ۷۰۰.۰۰۰ الیاف میکروپلاستیک به محیط زیست وارد شود.
برنامه محیط زیست سازمان ملل بیان کرده است در دریاها حدود ۵۱ تریلیون ذره میکروپلاستیک وجود دارد که بسیاری از آن‌ها در پنج چرخش همگرایی اقیانوس‌های عظیم شناخته شده به عنوان چرخاب انباشته شده‌اند.
کشورهای مختلف، اقدامات گوناگونی در راستای کم کردن زباله‌های پلاستیکی در اقیانوس‌ها و دریاها کرده‌اند. به‌طور مثال، اندونزی که از بزرگ‌ترین مصرف کنندگان پلاستیک در جهان است، متعهد شده است تا سال ۲۰۲۵، زباله‌های دریایی خود را ۷۰ درصد کاهش دهد. اروگوئه نیز گفته است برای کیسه‌های پلاستیکی یک‌بار مصرف مالیات تعیین خواهد کرد. ایالات متحده آمریکا هنوز به این حرکت‌ها نپیوسته است.
اما فقط دولت‌ها نیستند که باید حرکتی داشته باشند؛ افراد و شرکت‌ها نیز باید در جنبش کم کردن زباله‌های پلاستیکی همکاری کنند.
همه ما می‌توانیم با استفاده کمتر از محصولات پلاستیکی یک‌بار مصرف و بازیافت آن‌ها به این جنبش بپیوندیم.

کشف ۳۸ میلیون قطعه زباله پلاستیکی در دوردست‌ترین نقطه جهان + فیلم

یکی از دوردست‌ترین مناطق جهان در جنوب اقیانوس آرام ۳۸ میلیون قطعه زباله پلاستیکی به عنوان یکی از آلوده‌ترین نقاط دنیا شناخته شده است.

در مطالعات کارشناسان امور دریایی مشخص شد جزیره “هندرسون” در جنوب اقیانوس آرام با ۹۹.۸ درصد آلودگی پلاستیکی، بالاترین میزان انباشت آلودگی‌های انسانی در جهان را دارد.

وجود نزدیک به ۱۸ تُن پلاستیک انباشته شده در یک جزیره که در عین حال دور از دسترس بشر هم هست، تاییدکننده گستردگی آلودگی پلاستیکی دریایی در این منطقه و فاجعه‌بار بودن آن است.

کارشناسان محیط زیستی دانشگاه تاسمانی و انجمن سلطنتی حفاظت از پرندگان برآورد کرده‌اند که نزدیک به ۳۸ میلیون قطعه پلاستیکی در جزیره هندرسون وجود دارد که در مجموع ۱۷.۶ تُن وزن دارند.

به گزارش روزنامه گاردین، اکثریت این زباله‌ها قابل رؤیت نیستند و در هر مترمربع تعداد ۴۵۰۰ قطعه از این زباله‌ها در عمق ۱۰ سانتی متری زمین دفن شده‌اند. همچنین روزانه حدود ۱۳ هزار قطعه زباله جدید با جریان‌های دریایی وارد این منطقه می‌شود.

 

 

کرم پیله‌ساز می‌تواند به کاهش زباله پلاستیکی کمک کند

کارشناسان محیط زیستی می‌گویند یک کرم پیله ساز که کیسه‌های پلاستیکی را می‌جود می‌تواند کلید حل مشکل آلودگی ناشی از پلاستیک باشد.

به گزارش ایسنا، محققان زیست محیطی در دانشگاه کمبریج دریافته‌اند که لارو بید که موم کندوی عسل را می‌خورد می‌تواند پلاستیک را هم تجزیه کند.

این آزمایش نشان می‌دهد که حشرات می‌توانند پیوندهای شیمیایی پلاستیک را به شیوه‌ای شبیه هضم موم بشکنند.

طبق آمار سالانه حدود ۸۰ میلیون تن پلاستیک پلی‌اتیلن در اطراف جهان تولید می‌شود. از این پلاستیک برای تولید کیسه‌های خرید و بسته‌بندی مواد غذایی و سایر محصولات استفاده می‌شود اما تجزیه کامل آن در طبیعت می‌تواند صدها سال زمان ببرد.

با این حال کرم پیله ساز بید (Galleria mellonella) می‌تواند ظرف کمتر از یک ساعت کیسه پلاستیکی را سوراخ سوراخ کند.

به گزارش بی‌بی‌سی، دکتر “پائولو بامبلی” در دانشگاه کمبریج و یکی از محققان این مطالعه گفت: کرم پیله ساز نقطه شروع خواهد بود. ما باید بفهمیم این فرآیند چطور کار می‌کند. امیدواریم بتوانیم راه حل فنی به حداقل رساندن مشکل زباله پلاستیکی را ارائه کنیم.

او و همکارانش قصد دارند فرآیند کشف اسرار شیمیایی تجزیه طبیعی پلاستیک توسط این کرم را تسریع کنند. آن‌ها بر این باورند که میکروب‌هایی در کرم پیله ساز – و همچنین در حشره‌ای که بعداً پدید می‌آید – هست که احتمالاً در تجزیه پلاستیک نقش بازی می‌کند.

اگر این فرآیند شیمیایی شناسایی شود، می‌تواند به راه حلی برای مدیریت زباله پلاستیکی در محیط زیست منجر شود.

صنعت بازیافت در ایران نیازمند به‌روز شدن و پیشرفت کردن است

یک کارشناس بازیافت پلاستیک ضمن تأکید بر این‌که دولت باید به بخش خصوصی نشان بدهد صنعت بازیافت سودآور است، گفت: صنعت بازیافت در ایران نیازمند به‌روزآوری دانش و استفاده از فناوری‌های نوین است.
یک کارشناس بازیافت پلاستیک گفت: صنعت بازیافت در ایران نیازمند به‌روزآوری دانش این حوزه و استفاده از فناوری‌های نوین است.
حمیدرضا پناهنده تشریح کرد: در همه جای دنیا صنایع موظف‌اند که برای پسماند خودشان چاره‌اندیشی کنند ولی در کشور ما اگرچه در این زمینه قانون هم داریم اما چیزی که الزام‌آور باشد نیست و به‌این‌ترتیب صنایع هم پسماندی مازاد بر آنچه در شهرها تولید می‌شود به معضلات محیط‌زیست اضافه می‌کنند.
وی تأکید کرد: در بازیافت پسماند شهری مثلاً در حوزه پلیمر، اول باید ببینیم اصلاً چه میزان از پسماندها پلاستیکی است و چه اندازه قابلیت برگشت به حوزه تولید دارد و چه اندازه را باید دفن کرد و نمی‌توان با آن کاری کرد. اعداد و ارقام این‌ها موجود است اما در بحث پلاستیک‌ها که عمده‌ترین آلاینده موردبحث در حوزه محیط‌زیست به شمار می‌رود متأسفانه عملاً برگشتی به چرخه نداریم.
این کارشناس صنعت پلیمر در توضیح علل این مسئله گفت: بخشی از این مشکل به فرهنگ خودمان برمی‌گردد چراکه اصلاً بحث تفکیک از مبدأ انجام نمی‌شود و بخشی هم به کم‌کاری در حوزه‌های مدیریتی برمی‌گردد.
نریختن پسماند در طبیعت به‌نوعی دفاع از خاک وطن است
پناهنده تصریح کرد: در حوزه فرهنگ، کار زیادی انجام‌شده است اما واقعاً برای خود ما هم دیگر سؤال شده که اساساً چطور باید این موضوع را برای مردم جا بی اندازیم. در جنگ تحمیلی این‌همه شهید دادیم که از خاک میهنمان دفاع کردند اما یک دفاع از خاک هم این است که پسماندت را در طبیعت نریزی و خاکت را از بین نبری و این چیزی است که نیاز به تغییرات اساسی در فرهنگ خود ما دارد.
وی نیاز به پیشرفت علمی در صنعت بازیافت را مسئله دیگر پیش روی کشور دانست و گفت: متأسفانه ازلحاظ ماشین‌آلات و فناوری نوین بازیافت مدیریت شهری کار خاصی انجام نداده است. اگرچه یک هدف اساسی واگذاری موضوعات به بخش خصوصی است اما برای ورود بخش خصوصی به این صنعت، علاوه بر این‌که یک سری توانمندی‌های مالی نیاز است، باید توانمندسازی علمی هم رخ بدهد. یعنی باید دانش روز را داشته باشند و ماشین‌آلات و فناوری‌های به‌روز در کشور آمده باشد.
2138704
این کارشناس حوزه بازیافت پلاستیک در تشریح وضعیت کنونی گفت: در آغاز باید طرح داشت که اصلاً پسماندی که گردآوری می‌شود را می‌خواهیم چه‌کار بکنیم. الآن تفکیک از مبدأ را به مدیریت شهری داده‌اند ولی برای این‌که بعدازاین با پسماند تفکیک‌شده چه‌کار بکنند، هیچ راهکار جامع موفقی در کشور وجود ندارد و همه این پسماند به مازاد سرازیر می‌شود و بخشی که مفید است گاه به بازار سیاه راه پیدا می‌کند و آنچه به درد نمی‌خورد روی دوش شهرداری انبار می‌شود. شهرداری‌ها هم‌جاهایی که وضعیتشان بهتر است پسماندشان به زباله‌سوز می‌رود و جاهای دیگر آن را صرفاً دفع می‌کنند.
فرایند بازیافت در کشور به‌درستی رخ نمی‌دهد
پناهنده این‌که در وضعیت درست چه اتفاقی باید برای پسماندها بیفتد را این‌گونه توضیح داد: اگر راهکار اصولی باشد باید این مواد اولیه و پسماندی که در شهرداری‌ها گردآوری می‌شود تفکیک‌شده و مثلاً بخشی که پلاستیکی است به چرخه صنعت برگردد و بخشی که قابلیت تبدیل‌شدن به کود کمپوست را دارد به کود تبدیل شود و بخشی هم که کاری نمی‌توان با آن کرد به زباله‌سوز برود و به انرژی برق و … تبدیل شود. فرایندی که در کشور آغازشده اما متأسفانه این اتفاق به‌درستی رخ نمی‌دهد.
فناوری نو تعداد دفعات استفاده از هر پلاستیک را بیشتر می‌کند
وی درباره اهمیت فناوری نوین در حوزه بازیافت تأکید کرد: سودی که فناوری نوین دارد آن است که مثلاً در حوزه پلاستیک با این فناوری نوین پلاستیک به‌جایی که باید برمی‌گردد یعنی نایلون‌ها و فیلم‌های پلی‌اتیلنی که در کشاورزی استفاده می‌شود و مثلاً روی گلخانه‌ها کشیده می‌شود اگر با روش درست بازیافت بشوند، مثلاً اگر الآن برای گلخانه‌های زینتی استفاده‌شده در مرحله بعدی با یک درجه رنگ تیره‌تر می‌تواند در کارخانه قارچ استفاده شود که باید دودی باشد. ولی اگر این فناوری نباشد مثلاً همان نایلون‌ها باید به دبه‌های پلاستیکی برود و درواقع سر از جایی دربیاورد که مال آن مصرف نیست یا حتی ممکن است پلاستیک ارزشمند تبدیل به قیر بشود! به زبان ساده‌تر فناوری نو تعداد دفعات استفاده از هر پلاستیک را بیشتر می‌کند.
این کارشناس بازیافت پلاستیک تصریح کرد: نکته مهم دیگر آن است که صنعت بازیافت نیازمند علم است یعنی این‌که شما بتوانید اصولی بازیافت کنید. که این نیاز به علم دارد. این‌که هر موادی باید در چه دمایی بازیافت شود و در چه شرایطی و با چه دستگاهی چه موادی را می‌توان بازیافت کرد و این‌ها چیزهایی است که نیاز به آموزش دارد و متولیان باید این حداقل‌های علمی را از کسی که می‌خواهد این کار را انجام دهد بخواهند.
تعداد شرکت‌هایی که به‌صورت علمی بازیافت می‌کنند، کم است
پناهنده در پاسخ به این پرسش که آیا در کشور در حال حاضر در این زمینه آموزشی ارائه می‌شود یا نه گفت: در ایران در حوزه‌های دانشگاهی متأسفانه این حوزه را نداریم اما یک سری کلاس‌های خصوصی برگزار می‌شود که آن‌ها هم فراگیر نیست. در میان این‌همه شرکت که فعالیت بازیافت را انجام می‌دهند واقعاً تعداد شرکت‌هایی که به‌صورت دانش‌بنیان در این حوزه فعالیت می‌کنند شاید انگشت‌شمار باشد.
وی افزود: نکته دیگر این‌که مدیریت شهری و دولت باید جذابیت سرمایه‌گذاری در بخش بازیافت را ایجاد کنند یا حداقل نشان بدهند که این کار چه درآمد بالایی می‌تواند داشته باشد.
شباهت بمب شیمیایی با دود حاصل از اگزوز ماشین
پناهنده در پایان با تأکید بر این‌که قبل‌تر از همه این‌ها باید خودمان باور کنیم که این محیط‌زیست و زمین برای خودمان است گفت: هرچه هم سازمان محیط‌زیست و شهرداری فراخوان تشبیهی و تنبیهی بگذارند باید اول این مسئله در خود ما به فرهنگی درونی بدل شود و بعد اتفاقی جدی رخ خواهد داد. باید بدانیم اگر زمانی دشمن خارجی بر سر مردم ما بمب شیمایی می‌ریخت که در کوتاه‌مدت باعث مرگ‌ومیر هم‌میهنان ما می‌شد امروز منی که اگزوز ماشینم دود می‌کند عامل قتل هم‌میهنم هستم و تنها تفاوت آن است که در درازمدت مرگ هم‌میهنانم را رقم می‌زنم.