نوشته‌ها

ایران رتبه دار فرسایش خاک در دنیا است!

فرسایش خاک

به نقل از پایگاه اطلاع رسانی محیط زیست، عیسی کلانتری رییس سازمان حفاظت از محیط زیست ایران را رتبه دار فرسایش خاک در دنیا دانست و گفت: عمق فرسودگی خاک تا آن جاست که فرسایش‌ خاک یکی از موارد حساس فرا سرزمینی‌ است. حداقل ۳۰ سال به طول می‌انجامد تا یک سانتی متر از خاک کشور شکل گیرد و ما از جمله کشورهایی هستیم که در زمینه فرسایش‌ خاک در رده‌های بالا قرار داریم. سالانه حدود ۱۰ تا ۱۱ تن در هکتار(یعنی چیزی حدود ۶ دهم میلی متر در سال) فرسایش خاک داریم.
وی در ادامه گفت: به طور متوسط عمر فرسایش خاک در کشور ما حدود ۲۵ سال است، یعنی در هر متر مربع ۲۳۰ میلی‌متر فرسایش خاک داریم که انسان عامل اصلی فرسایش‌ خاک در کشور است.
نشست زمین باید رفع علت شود. رییس سازمان محیط زیست اظهار کرد: علت اصلی روند فرسایشی خاک، بر داشت بی رویه از آب های کشور است و خالی کردن سفره های زیر زمینی از آب قاتل خاک است. قطع درختان و چرای بیش از حد دام در کنار کشت نا صحیح و حفریات معادن موجب کاهش پوشش گیاهی و ضعف خاک می شود که عامل تسریع در فرسایش خاک است. برای جلوگیری از این اتفاق که کشور را تهدید می کند تنها راه پر کردن سفره های آب زیر زمینی و جلوگیری از برداشت های غیر مجاز از خاک و آب است.
وی با اشاره به اینکه بیش از ۱۶میلیارد متر مکعب برداشت غیر مجاز از آب های زیر زمینی انجام می شود گفت: ۸ونیم میلیارد متر مکعب برداشت اضافی چاه های دارای پروانه و ۷ونیم میلیارد کمتر مکعب برداشت چاههای غیر مجاز در سال گذشته بوده است که معادل بیش از ۱۰۰درصد استاندارد برداشت آب از سفره های زیرزمینی است. میزان استاندارد این برداشت در بهترین حالت حدود ۴۰ درصد است!
بخش عمده فرسایش خاک ناشی از عوامل انسانی و سوءاستفاده از منابع طبیعی و کشاورزی و دامپروری غیر اصولی است. سیاست های خودکفایی تولید گوشت و محصولات کشاورزی از جمله عوامل مهم این مشکل است. شاید خودکفایی در تولید گوشت برای وزارت جهاد کشاورزی افتخار باشد، اما هزینه های تخریب آن صدبرابر ارزش تولید آن است.
وی ادامه داد: ما در کار گروه مقابله با کم آبی که در دولت شروع شده از وزارت نیرو خواستیم که کشاورزی را کنترل کند. متاسفانه کشاورز برایش چند سال دیگر اهمیتی ندارد می خواهد همین امروز برداشت آب و محصول داشته باشد. وزارت کشاورزی هم موضعی بینابین دارد، هم نیاز به تولید دارد هم خودش را کمی نسبت به محیط زیست مسئول می داند. درحال حاضر دولت و حتی حکومت بین دوراهی هستند که محصول کشاورزی تولید کنند یا جلوی نشست زمین را بگیرند و معمولا هم در کشورما تصمیم های کوتاه مدت بر بلند مدت غلبه دارد.
کلانتری در پایان گفت: خودکفایی در محصولات غذایی به آب فشار وارد می کند و سیاست های بین المللی و تحریم ها در کنار هم باعث آسیب به محیط زیست شده است .برای نجات خاک هرچه زودتر باید جلوی برداشت بی رویه آب را گرفت.
زیرا فرسایش خاک کاهش باروری و حاصل خیزی زمین را در پی دارد که بر بحث تولید و کشاورزی نیز تاثیر گذار خواهد بود. همچنین زمانی که کیفیت خاک زمین کم میشود، توانایی اش برای نگهداری آب نیز کم شده وقوع سیل را به همراه دارد .

ممنوعیت کاشت چمن به علت جلوگیری از هدر رفت آب

آبیاری چمن

سالیانی نه چندان دور زمانی که از کم‌ آبی و تبعات صحبت می‌شد، ابعاد این مسئله برای طیف زیادی از مردم در استانهای مختلف کشورمان چندان مفهوم نبود اما حالا دیگر هیولای نابودگر بی‌آبی و خشکسالی در حال نمایاندن چهره وحشتناک خود است.
اما با وجود جدی و بحرانی شدن مسئله آب و کمبود منابع آب قابل شرب و زارعت در بسیاری از شهرهای کشورمان، متاسفانه باید گفت که هنوز در برخی از بخش‌های دولتی و حاکمیتی هیچ تلاش، طرح، اقدام و عملی برای حفظ، حراست و استفاده بهینه از منابع آبی محدود موجود قابل مشاهد نیست!
به طور نمونه آیا در بخش کشاورزی کشورمان از حداقل متدهای رایج در دنیا برای بهره‌وری در آب و استحصال محصولات کشاورزی با حداقل منابع آبی استفاده می‌شود و آیا وزارتخانه‌ای ماننده وزارت جهاد کشاورزی، اقدامات حداقلی لازم برای ارائه آمایش کشت در استانهای مختلف کشور و تدوین طرح‌ها و فراهم کردن امکانات لازم برای ایجاد بهره‌وری در منابع آبی مورد استفاده در بخش کشاورزی را انجام داده است؟!
متاسفانه همین امروز و با جدی شدن بحران آب نیز، همچنان شاهد کشت‌های بی‌برنامه محصولات جالیزی به‌شدت آب‌بر مانند هندوانه، خربزه و … آن هم با حفر چاه‌‌های عمیق غیرمجار در بسیاری از دشت‌‌های کم‌آب کشورمان هستیم!
اینکه امروز در بسیاری از مناطق کشور، مردم با مشکل تامین آب شرب مواجه هستند و در همین شرایط در فاصله‌ای نه چندان دورتر از این مناطق بحرانی شاهد هدررفت کلان و بی‌مهابای آب در قالب حفر چاه‌های غیر مجاز آن هم برای کشت محصولی مانند هندوانه هستیم، با کدام منطق و عقل سلیمی سازگار است و مسئولان مربوطه در این حوزه چه پاسخی برای چنین فجایعی در حوزه مسئولیتی خود در شرایط حساس و خطیر این روزها دارند؟!
اما مثال عینی‌تر برای درک وضعیت وخیم هدر رفت میلیون‌ها مترمکعب آب در هر روز را باید در فضای سبز اَبَرشهرهایی مانند تهران جست‌وجو کرد.
تهران شهری است با هزاران هکتار فضای سبز که متاسفانه بخش زیادی از پوشش این فضاهای سبز “چمن” است؛ چمنی که امروز شهروندان تهرانی به عنوان پوشش غالب شهری به آن عادت کرده‌اند و به راحتی از کنار آن می‌گذرند، پوششی است که به شدت برای حفظ سبزی خود نیازمند آبیاری مستمر روزانه با حجم بالاست.
بر اساس تحقیق جدیدی که اخیراً انجام شده، برای یک هفته آبیاری ۲۳ میلیون هکتار چمن، ۲۷۰ میلیارد گالن آب نیاز است!! در حالی که این میزان آب برای ۸۰ میلیون هکتار سبزیجات و محصولات ارگانیک در طول تابستان کافی است!
حال کافیست برای داشتن درک صحیح از میزان آبی که روزانه برای آبیاری چمن‌های فضای سبز شهر تهران مصرف می‌شود، سطح زیر پوشش چمن تهران را در میزان آب مورد نیاز برای آبیاری روزانه هر مترمربع چمن ضرب کنیم تا به یک عدد نجومی از میزان آبی برسیم که هر روز در تهران فقط صرف آبیاری این میزان چمن می‌شود!!
آیا واقعاً طی این سالها این امکان وجود نداشت که فکری به حال “پوشش جایگزین چمن” در شهری مانند تهران شود تا جلوی چنین اتلاف کلان و نجومی منابع آبی آن هم در این شرایط بحرانی کم‌آبی را گرفت؟!
بله! با صد افسوس باید گفت که “چمن” گیاهی است که تبدیل به پوشش غالب در فضای سبز تمام شهرهای کشورمان شده است؛ گیاهی که روزی یک بار باید آبیاری شود در حالیکه گیاهان و سبزیجات خوراکی هر ۷ یا ۱۵ روز بنابر ویژگی که دارند به آب نیاز پیدا می‌کنند! تولید گازهای سمی از دیگر معایب چمن است، به طوری که اگر آب مورد نیاز در زمان مقرر تامین نشود، خراب می‌شوند و با تولید گازهای سمی سبب آلودگی هوایی و تخریب خاک نیز می‌شود. بنابراین از نظر اقتصادی کشت گیاهان و سبزیجات خوراکی به جای گیاهی مانند چمن که هیچ بهره مفیدی ندارد، بسیار مناسب و با صرفه‌تر است.
حال جای این سؤال جدی از مسئولان امر در داخل کشورمان وجود دارد که آیا نمی‌شد که از تجربه در دسترس بسیاری از کشورها در این زمینه استفاده و خیلی پیش از این، فکر این روزهای کم‌آبی و بی‌آبی کشور را می‌کردیم و جلوی خسارت‌های کلان ناشی از بی‌آبی را می‌گرفتیم.
اما ظاهراً مسئولان محترم تا بحران تمام و کمال رخ خود را نمایانان نکند، چندان تمایلی برای تحرک و اقدام در خود احساس نمی‌کنند کما اینکه امروز و پس از سالها هدررفت میلیون‌ها مترمکعب آب برای آبیاری فضاهای چمن شهر تهران، به تازگی این خطر از سوی مسئولان محترم این حوزه شناسایی شده و در دست اقدام قرار گرفته است.
در همین راستا یک عضو شورای شهر تهران اخیراً به دو بخشنامه‌ برای “ممنوعیت کاشت چمن” در تهران خطاب به “شهرداران مناطق” “مدیرعامل سازمان بهشت زهرا”، “مدیرعامل سازمان میادین میوه وتره‌بار” و “مدیریت مجموعه اراضی عباس آباد” اشاره کرده است.
بر اساس این بخشنامه، “کاشت چمن” در سطح شهر ممنوع شده است همچنین در این بخشنامه تاکید شده کهباید از گیاهان متناسب با اقلیم تهران به جای چمن استفاده شود و دیگر در تهران چمن کاشته نشود و آبیاری فضای سبز از سوی پیمانکاران شهرداری از ساعت ۱۸ تا ۶ صبح روز بعد باید انجام شود تا از تبخیر آب و هدررفت آن جلوگیری شود و با پیمانکاران متخلف برخورد می‌شود.
البته این اقدام اخیر در شهر تهران برای جلوگیری از هدررفت کلان آب از طریق ممنوعیت کشت جدید چمن را باید به فال نیک گرفت اما با توجه به وخامت شرایط امروز منابع آبی کشور، این اقدامات به‌هیچ عنوان پاسخگوی شرایط و نیاز این روزهای کشورمان نیست و مسئولان مربوطه باید با درک و برآورد صحیح از شرایط آبی امروز کشور، اقدامات فوری، ریشه‌ای، عمیق و البته مستمری را در دستور کار روزانه خود داشته باشند.

منبع:خبرگزاری تسنیم

خوزستان، ریزگردها، بی آبی

خوزستان

به گزارش خبرگزاری مهر کرامت حافظی، فعال محیط زیست در تشریح وضعیت منابع آبی در خوزستان گفت: کارون زمانی سالانه بیش از ۳۰ میلیارد متر مکعب آورد آب به خوزستان داشت که این آب برای کارون و تمدن انسانی کارون و محیط طبیعی خوزستان و کارون شریان واقعی حیات بود و سبب شد در خوزستان بشر برای اولین بار کشاورزی کند و اکوسیستم‌های متنوعی از علفزار تا آبگیر سالانه و هور و تالاب ایجاد شود. در مورد اهمیت هورها و تالاب‌ها در سالهای اخیر صحبت شده و همگان به اهمیت آنها مخصوصا برای کنترل ریزگردها پی برده اند. هر چند در عمل، اقدامات صورت گرفته همچنان در جهت نابودی هورها و تالاب‌های خوزستان است اما اهمیت آنها در کنترل ریزگرد بر کسی پوشیده نیست.
وی تاکید کرد: این در حالی است که در مورد اکوسیستم علفزار و آبگیرهای فصلی و دشت‌های سیلابی خوزستان کمتر صحبت می‌شود؛ جلگه خوزستان که میزبان طبیعی و خدادادی کارون و مارون و کرخه و زهره بوده همواره وابسته به آبگیرهای فصلی و سیلاب‌ها و سیراب شدن علفزار ها بوده است و تا زمانی که آب بود و علف بود خبری از ریزگرد در دشت ها و آبگیرهای فصلی نبود. آب سالی یک یا چند بار در دشت های وسیع خوزستان حتی با عمق چند سانتیمتر گسترده بود. به طوری که وقتی از شهر اهواز به سمت جنوب خوزستان حرکت می‌کردیم، کل سرزمین را پوشیده از آب می دیدیم. این مناطق، نه تالاب و هور، بلکه آبگیر فصلی و علفزار بود که امروز دیگر وجود ندارند و این پاسخ معمای ریزگردهای داخلی خوزستان است. دردی که درمان آن آب است و بس.
حافظی تصریح کرد: امروز به علت تغییرات اقلیم شدید بارش‌ها در زاگرس مرکزی در استان چهارمحال بختیاری بسیار کم شده است و این استان حالا جزو ده استان خشک کشور به حساب می‌آید. کارونی که زمانی ۳۰ تا ۴۰ میلیارد متر مکعب آورد آب به خوزستان داشت حالا سالانه حدود ۵ تا ۱۰ میلیارد متر مکعب آورد دارد که این به خودی خود فاجعه‌ای است. حالا در چنین شرایطی به جای صورت دادن اقداماتی عقلانی و منطقی، با انتقال آب کمر به تشدید این بحران بسته‌ایم. آن هم انتقال آب برای مصرف غیرشرب. ده ها و صدها کارخانه و کارگاه آب‌بر در سال‌های اخیر در فلات مرکزی تاسیس شده‌اند و فهرست بلندبالایی در صف افتتاح هستند. اقداماتی که بر برنامه انتقال آب از سرشاخه های کارون آن هم در اوج بی‌آبی منطقه استوار است.
این فعال محیط زیست افزود: بزرگترین کارخانه‌های آب‌بر خاورمیانه از فولاد تا پتروشیمی در اصفهان و یزد و کرمان با تکیه بر آب سرشاخه‌های کارون شکل گرفته و در حال گسترش هستند، به طوری که هفتمین مورد انتقال آب سرشاخه‌های کارون یعنی اجرای طرح تونل سوم کوهرنگ با هزینه صنایع فولاد اصفهان هم‌اکنون در اوج بی‌آبی کارون در حال انجام است. آن هم در حالی که مسئولان فولاد اصفهان اعلام می‌کنند فولاد اصفهان تا کنون هرگز منفعت اقتصادی نداشته و قیمت فروش محصولات فولادی همواره کمتر از هزینه تولید بوده چرا که هزینه تولید با آب انتقالی بین حوضه‌ای بسیار بالاست.
وی تاکید کرد: افزایش هزینه تولید در نتیجه انتقال آب بین حوضه‌ای را هیچ عقل سلیمی نمی‌پذیرد. اما متاسفانه هم صنعت و هم کشاورزی با انتقال پرهزینه آب کارون به فلات مرکزی انجام می‌شود و این یک فاجعه اقتصادی است. اما موضوع دیگر این است که در سالهای اخیر زاگرس مرکزی کم‌آب‌تر از همیشه شده هر ساله تولید آب در آن کاهش می‌یابد. به طوری که نه سهم کارون را تامین می‌کند و نه از پروژه‌های انتقال آب دردی دوا می‌کند. همین سبب شده تونل‌های انتقال آب بسیار کمتر از ظرفیت شان تولید آب داشته باشند و تجربه‌ای شکست‌خورده به حساب بیایند. حالا سوال اینجاست که آیا در چنین شرایطی باید تونل‌های انتقال آب را افزایش داد و با اجرای طرح تونل سوم کوهرنگ آخرین جرعه‌ها را هم از لب خشکیده کارون برید؟
این فعال محیط زیست ادامه داد: کارون امروز با آوردی که به شدت کاهش یافته به جویی نحیف بدل شده که حتی توان راه یافتن به دریا را هم ندارد و حالا این آب دریا است که وارد مسیر کارون می‌شود. به طوری که مسیر کارون در خرمشهر و بهمنشیر که از انشعابات کارون است امروز از آب دریا پر است: آب شوری که نه قابل شرب است نه قابل استحمام و نه مناسب کشاورزی. متاسفانه امروز خیلی زودتر از آنچه پیش‌بینی شده بود شاهد مرگ کارون هستیم. حالا باید پرسید آیا هنوز هستند کسانی که به نظم طبیعت و آفرینش کارون بی‌اعتمادند و می‌گویند آب نباید به خلیج فارس برود؟ آیا اشخاصی مثل آقای عیسی کلانتری هنوز مدعی هستند کارون آب مازاد دارد؟
حافظی تاکید کرد: وضع کارون آنقدر بحرانی است که دولت دیگر آن را برای شرب مناسب نمی‌داند و برای اهواز و خرمشهر و آبادان به دنبال طرح انتقال آب نابودگر دیگری از دز و کرخه است که این معنایی به جز پذیرفتن مرگ کارون از سوی دولت ندارد. جالب آنکه با همه این مشکلات دولت هنوز در حال انتقال آب سرشاخه های کارون است. شش سرشاخه کارون هر ساله انتقال داده می شود. تونل اول کوهرنگ در سال ۳۲ و تونل دوم کوهرنگ در سال ۶۷ بخشی از آب ارتفاعات کوهرنگ و زردکوه را به اصفهان و یزد انتقال داده بودند، چشمه لنگان، خدنگستان، کمال‌صالح و کوچری به قمرود دیگر سرشاخه‌های کارون هستند که بطور کامل انتقال یافته‌اند و حالا با آبگیری سد تونل سوم که هفتمین انتقال ویرانگر آب سرشاخه‌های کارون است تمام آورد آب زردکوه و کوهرنگ در اوج بی‌آبی، تغییرات اقلیمی و گرمای روزافزون خوزستان و در نتیجه در اوج نیاز طبیعی مردم خوزستان به آب کارون از دست خواهد رفت.
وی اعلام کرد: دولت اجرای طرح تونل سوم کوهرنگ که هفتمین انتقال آب سرشاخه‌های کارون است را از نوروز امسال آغاز کرده است حتی پیش از آنکه سد آن ساخته شود. استاندار اصفهان هم اعلام کرده است با تمام تجهیزات و حدود ۵۰۰ نیرو برای آبگیری سد تونل سوم کوهرنگ تا ۱۸ ماه دیگر کارگاه سد کوهرنگ سوم را تجهیز کرده است و هزینه آن را صنایع فولاد اصفهان می‌پردازد.
حافظی هشدار داد: اگر سد کوهرنگ سوم آبگیری شود دیگر آب یخچال ها و برف چال‌ها و ارتفاعات کوهرنگ و زردکوه بطور کامل و همیشگی از کارون دریغ خواهد شد و این بزرگترین فاجعه برای خوزستان است که مرگ ابدی کارون را رقم خواهد زد. سد کوهرنگ، شاهرگ اصلی کارون را که هویت، حیات و آب را از کوهرنگ گرفته قطع خواهد کرد تا نسل‌های آینده ایران، کارون را به عنوان نمادی از کفران نعمت پیشینیانشان بدانند و ما امروز شاید آخرین نسلی باشیم که بتوانیم جلوی نابودی ابدی کارون را بگیریم که اگر نگیریم و در انتقال آب ها برای صنعت و کشاورزی تجدیدنظر نکنیم فاجعه آب شرب آبادان و خرمشهر روز به روز بزرگتر شده و بحران ریزگردهای داخلی خوزستان روز به روز بغرنج‌تر می‌شود چه آنکه هم اکنون خوزستان از نظر بیماری‌های مرتبط با آب و هوا یعنی بیماری های آمیبی و تنفسی در صدر استان‌های کشور است. از سوی دیگر، کاهش آورد آب کارون بحران شدید معیشتی برای کشاورزان خوزستان که زادگاه کشاورزی در دنیا است ایجاد کرده است. بحران‌هایی که حکایت از آن دارد که خوزستان در سایه سوء مدیریت‌ها و بی‌کفایتی‌ها علاوه بر نابودی محیط زیست طبیعی با نابودی جامعه انسانی روبه‌رو است.

دانه هایی که می توانند آب آشامیدنی را برای میلیون ها انسان به ارمغان بیاورند

تصفیه آب

محققان دانشکده مهندسی شیمی و بیومدیکال دانشگاه کارنگی ملون یک روش تصفیه آب موثر ارائه کرده اند که امکان تامین آب آشامیدنی را در مناطق کم آب و دارای منابع آب محدود فراهم کرده است .در این فرآیند از شن و مواد گیاهی استفاده می شود که در اغلب کشورهای درحال توسعه به وفور یافت می شود و امکان راه اندازی یک تصفیه آب ارزان قیمت و موثر موسوم به f-sand را فراهم می کند.
در سیستم تصفیهf-sand از پروتئین های گیاهی به نام گز روغنی استفاده می شود که یک گیاه بومی هندی است که در شرایط آب و هوایی استوایی است. این گیاه که به منظور استفاده به عنوان منبع تغذیه و روغن طبیعی کشت داده می شود از دانه های آن به صورت ابتدایی برای تصفیه آب استقاده میشده است.
اگرچه این روش سنتی تصفیه مقداری کربن ارگانیک حل نشده بر جای می ماند که موجب رشد سریع باکتری ها پس از ۲۴ ساعت می شود.
اکنون محققان یک مرحله دیگر را به این فرآیند اضافه کردند که در آن پروتئین های موجود در دانه های گیاه جداسازی شده و به ذرات سیلیس موجود در شن می چسبند. بدین ترتیب هم میکروارگانیسم های موجود در آب از بین می روند و هم آب آشامیدنی زلال به دست می آید.
سپس می توان این مواد آلوده و کربن حل نشده طبیعی را از طریق شستشوی فیلتر شنی، پاکسازی کرده و آن را برای استفاده مجدد آماده کرد.
اگرچه موثربودن فرآیند اولیه این روش اثبات شده است، همچنان پرسش هایی پیرامون نحوه ساخت و کاربرد سیستم تصفیهf-sand مطرح است که پاسخ به آنها می تواند اهمیت ویژه ای روی آینده ی این روش داشته باشد.
بر اساس گزارش سازمان ملل حدود ۱.۲ میلیارد نفر در سراسر جهان به آب آشامیدنی پاک و خدمات آبرسانی مناسب و استاندارد دسترسی ندارند و بخش عمده این افراد ساکن کشورهای درحال توسعه هستند. این روش نوین می تواند زمینه ای برای تامین سریع و ارزان قیمت آب آشامیدنی در این کشورها فراهم آورد.

شما می‌توانید این متن کامل خبر را به زبان انگلیسی اینجا بخوانید.

فائو برای مقابله با بحران کم آبی راهکار ارائه کرد/ کمبود آب یکی از بزرگ ترین چالش‌های امروز بشر

آب یکی از منابع ارزشمند و حیاتی در تحقق اهداف توسعه پایدار است. (بان کی مون)

به گزارش فائو، آب برای تولید محصولات کشاورزی و امنیت غذایی، حیاتی است. آب، خون اکوسیستم‌هایی همچون جنگل‌ها و دریاچه‌هاست که غذا و امنیت غذایی نسل‌های حال و آینده وابسته به آن است؛ اما منابع آب تازه با سرعت هشداردهنده‌ای رو به کاهش است. کمبود روزافزون آب، اکنون یکی از چالش‌های اساسی برای توسعه پایدار است. این چالش، هم‌زمان با ادامه رشد جمعیت جهان و ارتقای معیارهای زندگی، تغییر رژیم‌های غذایی و تشدید اثرات تغییرات آب و هوایی، شدیدتر هم می‌شود.

آبی که از طریق مواد غذایی روزانه به بدن ما می‌رسد بیش از آبی است که می‌نوشیم. آیا می‌دانستید که بسته به رژیم غذایی، هر فرد روزانه به دو هزار تا پنج هزار لیتر آب نیاز دارد تا غذای روزانه‌اش تهیه شود؟ تخمین زده می‌شود تا سال ۲۰۵۰ جمعیت جهان به ۱۰ میلیارد نفر برسد و انتظار داریم هم‌زمان با این رشد، تقاضا برای غذا، بیش از ۵۰ درصد افزایش یابد. شواهد نشان می‌دهد که اگر الگوهای کنونی مصرف تداوم یابد، بیش از دو سوم جمعیت جهان تا سال ۲۰۲۵ در کشورهای دارای تنش آبی زندگی خواهند کرد. برای رسیدن به جهانی بدون معضل گرسنگی تا سال ۲۰۳۰ باید از هم‌اکنون دست به کار شویم. ۴ حوزه‌ای که می‌توانیم برای حفظ این منبع ارزشمند در آن دست به اقدام بزنیم عبارت‌اند از:

۱- کشاورزی

کشاورزی هم علت و هم معلول کم آبی است. کشاورزی عامل ۷۰ درصد (در برخی کشورهای در حال توسعه تا ۹۵ درصد) از برداشت منابع آبی است؛ اما می‌توانیم با توجه به میزان آبی که برای تهیه غذا مصرف می‌کنیم، پیشرفت‌هایی داشته باشیم. مثلاً انتخاب بذر غلات تأثیر زیادی بر آب مصرفی دارد. آیا می‌دانستید که انتخاب غلاتی که آب کمتری مصرف می‌کنند، بدان معناست که مثلاً برای تولید یک کیلوگرم عدس تنها یک هزار و ۲۵۰ لیتر آب نیاز داریم؟ این مقدار را با ۱۳ هزار لیتر آبی که برای تولید یک کیلو گوشت گاو استفاده می‌کنیم، مقایسه کنید.

۲- تغییرات آب و هوایی

تصور می‌شود کمبود آب، در نتیجه تغییرات آب و هوایی تشدید می‌شود. پیش‌بینی می‌شود این تغییرات، بین ۱.۶ تا ۶ درجه سانتی‌گراد دمای هوای زمین را افزایش دهد. هر یک درجه گرم‌تر شدن زمین باعث می‌شود ۷ درصد از جمعیت زمین با ۲۰ درصد کاهش منابع تجدید پذیر آب مواجه شوند. خشک‌سالی‌های متعدد و سخت، بر روی تولیدات کشاورزی تأثیر دارد چون افزایش دما به معنای نیاز بیشتر گیاهان به آب است. ما علاوه بر پیشرفت در بهره‌وری مصرف آب و تولیدات کشاورزی باید در استفاده مجدد از منابع آب تازه و بازیافت آب از فاضلاب‌ها پیشرفت کنیم. انجام این اقدامات، مانع از خشک‌سالی نمی‌شود ولی می‌تواند مانع شود که خشک‌سالی به قحطی و معضلات اجتماعی- اقتصادی منجر شود.

۳- هدر دادن غذا

کاهش دورریز غذا تأثیر مهمی بر مصرف خردمندانه آب دارد. سالانه یک سوم از تولیدات غذایی یا از بین می‌رود یا دور ریخته می‌شود که این به معنای هدر رفت میزان آبی معادل سه برابر حجم دریاچه ژنو در هر سال است. باید به یاد داشته باشیم که وقتی غذا را دور می‌ریزیم، منابعی که برای تولید آن لازم بوده را هم دور می‌ریزیم. همه ما می‌توانیم با تغییرات جزئی در زندگی روزانه خود اتلاف غذا را کاهش دهیم؛ از درست کردن غذا با مواد غذایی باقیمانده تا خرید چیزهایی که واقعاً به آن‌ها نیاز داریم.

۴- سیستم‌های غذایی

آب معمولاً در زنجیره ارزش غذایی به نحو غیر مؤثری استفاده می‌شود. علاوه بر این، تصمیمات کلیدی مانند انتخاب مکان و تکنولوژی مناسب، اغلب بدون در نظر گرفتن امکان دسترسی به منابع آبی و کیفیت آن اتخاذ می‌شود؛ به‌ویژه وقتی که میزان و قیمت آب یک عامل محدود کننده نیست. ما می‌توانیم به اقدامات مفیدی که توسط بخش خصوصی انجام می‌شود کمک کنیم و دیگران را تشویق کنیم تا این تدابیر را در برنامه‌های کاری خود لحاظ کنند.

فائو با کشورها کار می‌کند تا اطمینان یابد استفاده از آب در کشاورزی با کارایی و بهره‌وری بیشتر و به روش‌های سازگار با محیط زیست انجام می‌شود. این امر شامل تولید غذای بیشتر با آب کمتر، توانمند ساختن جوامع کشاورزی در مقابله با سیل و خشک‌سالی و استفاده از تکنولوژی آب پاک که حافظ محیط زیست باشد هم می‌شود.

موضوع کمبود آب، محور اصلی توجه به توسعه پایدار است. ما باید هم‌اکنون دست به کار شویم تا این منبع ارزشمند را چنان حفظ کنیم که در اختیار نسل‌های آینده نیز باشد.

دسترسی ایران به دانش فنی پیشرفته‌ترین سیستم تصفیه فاضلاب صنعتی

معاون علمی و فناوری رئیس‌جمهوری از کسب دانش فنی پیشرفته‎ترین سیستم تصفیه فاضلاب صنعتی دنیا توسط متخصصان داخلی و با حمایت معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری خبر داد.
طرح تأمین آب مصرفی نیروگاه برق شهید منتظری اصفهان به کمک پیشرفته‌ترین فناوری روز دنیا با عنوان ‘انقلاب سبز در صنعت آب و فاضلاب’ در دنیا برای نخستین بار در خاورمیانه و در سطح نیمه‌صنعتی در نیروگاه برق شهید منتظری اصفهان فردا پنج‌شنبه ۹ دی‌ماه با حضور مصطفی قانعی دبیر ستاد زیست فناوری معاونت علمی و هوشنگ فلاحتیان معاون وزیر نیرو جمعی از مسئولان علمی کشور افتتاح می‌شود.
معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، سورنا ستاری با اشاره به طرح تأمین آب مصرفی نیروگاه برق شهید منتظری اصفهان، گفت: با حمایت معاونت علمی و فناوری پیشرفته‌ترین فناوری روز دنیا با عنوان ‘ انقلاب سبز در صنعت آب و فاضلاب ‘ برای نخستین بار در خاورمیانه و در سطح نیمه‌صنعتی در نیروگاه برق شهید منتظری اصفهان مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد.
وی افزود: با پیگیری‌ها و حمایت ستاد زیست فناوری معاونت علمی یکی از پیشرفته‌ترین فناوری‌های روز دنیا که از آن به عنوان ‘انقلاب سبز در صنعت آب و فاضلاب’ یاد می‌شود برای نخستین بار در خاورمیانه و در سطح نیمه‌صنعتی برای تأمین آب مصرفی نیروگاه برق شهید منتظری اصفهان از فاضلاب شاهین شهر به صورت پایلوت اجرایی شد و نتایج موفقیت آمیزی داشت.
به گفته ستاری با انجام طرح پایلوت به ظرفیت ۳۰۰ متر مکعب در روز، هم اکنون دانش فنی پیشرفته‌ترین سیستم تصفیه فاضلاب که در سال ۲۰۱۲ در هلند تجاری‌سازی شده و تاکنون احداث این سیستم در انحصار یک شرکت هلندی بود، در ایران ایجاد شد.
وی با اشاره به اهداف اجرای این طرح، بیان کرد: با توجه به توسعه مدیریت مصرف آب و اهمیت بازچرخش آن و با هدف تأمین آب بخش صنعت و فضای سبز شهری از طریق بازچرخش آب از فاضلاب‌های صنعتی و شهری، طرح مذکور در اجرایی می‌شود.
وی با بیان اینکه در حال حاضر کشور با مشکل کمبود آب مواجه است و باید ازهر گونه طرحی که به تأمین آب در کشور کمک کند حمایت شود، گفت: چند سالی است که کشور با معضل کم‌آبی مواجه شده و بیشترین سهم آب مصرفی نیز به بخش صنعت مربوط می‌شود که طرح مذکور راهکاری مؤثر برای بازچرخش فاضلاب‌هایی است که از بخش صنعت تولید می‌شود تا از این فاضلاب‌ها برای آبیاری فضای سبز و استفاده مجدد در صنعت استفاده شود.
ستاری بیان کرد: این طرح می‌تواند در تمام استان‌های صنعتی که میزان تولید فاضلاب‌های صنعتی آن‌ها زیاد است مورد استفاده قرار گرفته و میزان مصرف آب را در این استان‌ها به کمترین حد ممکن رساند.
وی همچنین با اشاره به ایجاد دانش فنی پیشرفته‌ترین سیستم تصفیه فاضلاب (راکتور با زیست‌توده گرانولی)، گفت: این طرح با حمایت ستاد توسعه زیست فناوری معاونت علمی و به صورت پایلوت در تصفیه‌خانه شاهین شهر اصفهان نصب و راه‌اندازی شد.

کودهایی برای صرفه جویی در آب/ کاهش جذب عناصر مضر از مزایای استفاده از کودهای پودری است

یک کارشناس محیط زیست گفت: افزایش جذب عناصر معدنی، مقاومت گیاه در برابر کم آبی، صرفه جویی در آب، کاهش جذب عناصر مضر از مزایای استفاده از کود پودری است.
علی رجالی یک کارشناس محیط زیست اظهار داشت: کودهای پودری بر اساس خواص مفید میکرو ارگانیسم‌های خاکزی همیار و همزیست با گیاهان و به ویژه قارچ‌های میکوریزا نوع آربسکولار تهیه شده است.
وی با بیان این که محصول تولیدی این شرکت به شکل پودری و به راحتی قابل استفاده است و گیاهان را در تمام طول دوره رشد خود مورد حمایت قرار می دهد، افزود: پس از استفاده از این محصول قارچ‌های میکوریزی در ریشه گیاه مستقر شده و آب و عناصر معدنی مورد نیاز گیاه را با سرعت و به مقدار بیشتری به ریشه منتقل می‌کند، در نتیجه با مصرف مایکوروت، گیاه علاوه بر رشد بهتر در برابر تنش‌های محیطی مقاومت خوهند کرد.
کارشناس محیط زیست با بیان این که مصرف این محصول در کشاورزی دارای صرفه اقتصادی است، افزود: این محصول کیلویی ۸ هزار تومان است، به ازای هر نهال پسته ۱۰۰ گرم استفاده می شود، اما مهم‌ترین مزیتش این است که وقتی وارد سیستم ریشه‌ای می‌شود تأثیر آن تا وقتی که گیاه پابرجاست، ادامه دارد.
به گفته رجالی، این کود پودری برای استفاده در کشت گیاهان زراعی، درختان میوه، درختچه، سبزی و صیفی‌جات، گل‌ها و گیاهان زینتی و بسیاری از گیاهان مرتعی مناسب است، اما برای گیاهان ارکیده، گیاهان خانواده کلم، انواع سوزنی‌برگان و برخی از درختان پهن‌برگ مانند بلوط و راش و ممرز و گیاهان خانواده خلنگ مثل علف جاروب، زغال اخته به هیچ وجه مناسب نیست.
این کارشناس محیط زیست در ادامه تصریح کرد: این محصول باعث افزایش جذب عناصر معدنی، مقاومت گیاه در برابر کم آبی و کارایی مصرف آب، همچنین موجب کاهش جذب عناصر مضر و فعالیت بیمارگرهای ریشه می‌شود.
وی با بیان اینکه کودهای پودری از سال ۹۲ وارد بازار ایران شده است، افزود: عمده بازار مصرف این کود در باغات به خصوص باغ‌های پسته در مرکز ایران و مرکبات در شمال و جنوب ایران است و این محصول برای عراق، ترکیه و ارمنستان هم صادر می‌شود.

جبران کم آبی و استحصال آب‌های ژرف یا فسیلی

ایران کشوری استثنایی در زمینه داشتن منابع آبی به ویژه منابع آبی ژرف است که به گفته برخی کارشناسان اگر استحصال آب‌های ژرف طبق پژوهش‌های دقیق، جانمایی درست و تأکید بر اثبات تجدید پذیر بودن صورت گیرد، در شرایط کمبود شدید آب شرب بلامانع است.
ایران کشوری خشک و نیمه‌خشک است اما با توجه به موقعیت جغرافیایی، دارای چهار اقلیم و فصول چهارگانه است که این مسئله این کشور را استثنایی کرده است. همچنین تنوع گیاهی و جانوری، وجود کوه‌های سر به فلک کشیده، بیابان‌های داغ و سوزان، فصل‌های گرم و سرد هم‌زمان با هم، نعمتی است که این کشور را به بهشتی زیبا تبدیل کرده است.
اما چند سالی است این بهشت دچار کم‌ آبی شده و در واقع زنگ خطر برداشت بی‌رویه منابع آبی آن به صدا درآمده است؛ بسیاری از تالاب‌ها و رودخانه‌ها خشک شده‌اند که ادامه این روند بسیار خطرناک خواهد بود و به اعتقاد برخی کارشناسان تا چند سال آینده برای تأمین آب شرب هم با مشکل مواجه می‌شویم هرچند در حال حاضر نیز بسیاری از شهرها با این مشکل دست و پنجه نرم می‌کنند.
بر این اساس چندی پیش قائم‌مقام وزارت نیرو که دستگاه متولی تأمین آب کشور است اعلام کرد که این وزارتخانه در حال پیگیری و بررسی منابع آبی به عنوان ‘ آب‌های ژرف’ در کشور در قالب طرح احیا و تعادل بخشی آب‌های زیرزمینی است.
حال این سؤال پیش می‌آید که منظور وزارت نیرو آب‌های ژرف است یا آب‌های فسیلی، زیرا دو نوع منبع آبی در این راستا در کشور وجود دارد یکی آب‌های فسیلی در عمق هزار تا دو هزار متری است که تجدید پذیر نیست و دیگری آب‌های ژرف که در عمق ۸۰۰ متری و تجدید پذیر است؛ این درحالی است که وزارت نیرو اعلام کرد آب‌های در عمق دو هزار متری را بررسی می‌کند و اعتبار ۲۰۰ میلیارد ریالی نیز برای مطالعه آن پیش‌بینی کرده است.
محمد درویش مسئول گروه اقتصادی اجتماعی در بخش تحقیقات بیابان در این باره گفت: یک پارامتر در حوزه دانش آب‌شناسی وجود دارد که به عنوان آب‌های فسیلی است که در طول میلیون‌ها سال در لایه‌های زیرین زمین‌شناسی و در عمق هزار تا دو هزار متری وجود دارد و به هیچ عنوان تجدید پذیر نیستند.
وی تأکید کرد: اعتقاد بیشتر کارشناسان آب این است تا جایی که امکان دارد آب‌های فسیلی برداشت نشود زیرا ممکن است برداشت آن موجب افزایش زمین‌لغزش‌ها و ناپایداری‌ها در سطح زمین و بروز مشکلات غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل جبران شود.
عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع ادامه داد: اما در برخی کشورها مانند ایران علاوه بر آب‌های فسیلی نوع دیگری نیز وجود دارد که به آب‌های ژرف معروف است و تا عمق ۸۰۰ متری وجود دارد و تجدید پذیر است.
وی گفت: این آب‌ها معمولاً در سرزمین‌هایی که گسل‌های فراوان و تشکیلات زمین‌شناسی جوان مانند ایران دارد که در معبر چندین گسل مشهور از سمت هندوکش، سپر عربستان و منطقه میاندروان قرار دارد، می‌توان شاهد پناه گرفتن بخشی از آب‌ها در این مناطق بود که به آب‌های ژرف معروف است.
درویش اظهار کرد: در کشور ما اعتقاد بیشتر پژوهشگران و آبشناسان بر این است که آب‌های ژرف در ایران کاملاً منبع ارزشمندی است زیرا برداشت و استفاده از آن به مراتب کم‌هزینه‌تر از انتقال آب بین حوضه‌ای، سدسازی، شیرین کردن و نمک‌زدایی از آب است.
وی تأکید کرد: اگر مطالعات دقیق در این باره صورت گیرد، می‌تواند به عنوان منبع راهبردی و استراتژیک مدنظر دولتمردان و کلان نگران برنامه‌ریزی در کشور قرار گیرد.
درویش افزود: البته قبل از اینکه اقدام به برداشت از این آب‌ها شود، باید چند نکته مورد توجه قرار گیرد؛ اول اینکه آیا تمام تمهیدات لازم برای استفاده حداکثر از راندمان درخور آب را انجام داده‌ایم؟ آیا میزان ضایعات در بخش کشاورزی را به حد استاندارد کاهش داده‌ایم؟ آیا تعداد بازچرخانی آب را به حد مطلوب آن نزدیک کرده‌ایم ؟ آیا آن زمان است که به فکر استحصال از آب‌های ژرف باشیم.
وی گفت: هزینه برداشت آب‌های ژرف ۱.۱ دلار برای هر مترمکعب است که در مقایسه با هزینه آب‌شیرین‌کن که حدود ۲.۸ دلار در هر مترمکعب است، مقرون به صرفه‌تر است اما در مقایسه با استحصال روش‌های طبیعی مانند رودخانه‌ها همچنان روش گرانی است.
درویش تأکید کرد: استحصال آب‌های ژرف به شرط پژوهش‌های دقیق، جانمایی درست و تأکید بر اثبات تجدید پذیر بودن آن بلامانع است و می‌شود از آن در مواقعی که با بحران‌های اجتماعی و کمبود شدید آب شرب مواجه هستیم صرفاً برای تأمین آب شرب استفاده کرد.
وی اظهار کرد: برداشت آب‌های ژرف فقط برای آب شرب اقتصادی است نه برای توسعه کشاورزی و صنعت، زیرا آبی که با این هزینه‌های گزاف استحصال می‌شود، به هیچ عنوان برای بخش کشاورزی و صنعت توصیه نمی‌شود، البته نباید فراموش کرد که برداشت همین آب نیز در همه جای کشور ممکن نیست.
مسئول گروه اقتصادی اجتماعی در بخش تحقیقات بیابان گفت: ایران یک کشور استثنایی در این زمینه است زیرا قابلیت بسیار خوبی درزمینه آب‌های ژرف دارد و می‌توانیم به روش صحیح از آن استفاده کنیم اما نکته مهم این است افرادی که در زمینه سدسازی یا انتقال آب بین حوضه‌ای فعالیت می‌کنند، چشم بسته با این کار مخالف‌اند زیرا فکر می‌کنند اگر این اتفاق بیفتد کار آن‌ها تعطیل می‌شود بنابراین به شرطی که استحصال کاملاً علمی و با جانمایی صحیح باشد، مشکلی پیش نمی‌آید.
درویش با ابراز نگرانی از وضعیت کنونی منابع آبی کشور تأکید کرد: همواره این نگرانی وجود دارد که اگر به سمت برداشت آب‌های ژرف پیش رویم، این منابع نیز به سرنوشت منابع کنونی آبی کشور دچار شوند از این رو باید حتماً قبل از اقدام به هر کاری پژوهش دقیق در زمینه توان تجدید پذیر بودن آن‌ها و اینکه چه میزان می‌توان آب از آن برداشت کرد، صورت گیرد و نباید بی‌محابا پیش رویم.
وی افزود: یکی از مشکلات ایران این است که کشوری زلزله‌خیز است بنابراین اگر با دست خود میزان آسیب‌پذیری کشور را افزایش دهیم، می‌تواند موجب آسیب بیشتر کشور در زمینه زلزله شود.

کاهش ۳۶ درصدی ورود روان‌آب به سدهای کشور

میزان ورودی روان‌آب ها و جریان‌های سطحی به سدهای کشور، از ابتدای سال آبی جاری در مقایسه با مدت‌زمان مشابه در سال گذشته، ‌۳۶ درصد کاهش داشته است.
به گزارش خبرگزاری فارس، بر اساس آخرین اطلاعات شرکت مدیریت منابع آب ایران، از ابتدای مهرماه سال آبی جاری تا ۱۹ آبان ماه، میزان روان‌آب‌ها و جریان‌های سطحی ورودی به سدهای کشور، با ۳۶ درصد کاهش به یک میلیارد و ۹۴۰ میلیون مترمکعب رسید.
بر اساس این گزارش، حجم روان‌آب‌های ورودی به سدهای کشور در مدت مشابه در سال قبل، ۳ میلیارد و ۶۰ میلیون مترمکعب بوده است.
بنابراین گزارش، آخرین آمار اعلام‌شده از سوی شرکت مدیریت منابع آب ایران حاکی از آن است که ۴۶ درصد مخازن سدهای کشور در سال جاری پر است.
گفتنی است: ظرفیت کل مخازن سدهای کشور در سال جاری بالغ‌بر ۴۹ میلیارد و ۶۰۰ میلیون مترمکعب است.
بنابراین گزارش؛ حجم مخازن سدهای کشور نیز که در سال گذشته، ۱۸ میلیارد و ۷۰۰ میلیون مترمکعب بوده است، با ۲۲ درصد افزایش، در سال جاری به ۲۲ میلیارد و ۷۸۰ میلیون مترمکعب رسیده است.
همچنین میزان برداشت از سدهای کشور نیز با ۲۷ درصد افزایش نسبت به مدت مشابه در سال گذشته، از ۳ میلیارد و ۱۶۰ میلیون مترمکعب سال گذشته، به ۳ میلیارد و ۹۹۰ میلیون مترمکعب رسید.

خشک شدن ۶۷ درصد تالاب‌های جهان در اثر تغییر اقلیم

کارشناس پروژه تغییرات آب‌وهوا در سازمان حفاظت محیط‌زیست ضمن تشریح عوارض و پیامدهای ناشی از تغییر اقلیم در ایران و جهان، از خشک شدن ۶۷ درصد از تالاب‌های جهان در اثر پدیده تغییر اقلیم خبر داد و افزود: گزارش ملی تغییر اقلیم طی یک ماه آینده منتشر خواهد شد.
مهتاب صادقی حریری در کارگاه آموزشی تغییرات اقلیم با اشاره به اینکه نگاه‌های متفاوتی درباره تغییر اقلیم در جهان وجود دارد گفت: برخی معتقدند تغییر اقلیم موضوعی است که ساخته دست سیاستمداران است تا با ایجاد رعب و وحشت در بین مردم به مقاصد سیاسی خود دست پیدا کنند اما در این میان برخی نیز تغییر اقلیم را درست و واقعی پنداشته و معتقدند مسئولین باید برای تغییر وضعیت و متوقف شدن آسیب‌های ناشی از تغییر اقلیم اقداماتی انجام دهند.
وی با اشاره به اینکه اصطلاحات اقلیم و آب‌وهوا با یکدیگر متفاوت هستند گفت: weather یا آب‌وهوا شرایطی است که در اتمسفر در مدت‌زمان کوتاه وجود دارد اما Climate یا اقلیم میانگین پارامترهای آب و هوایی در مدت‌زمان طولانی است که برای تعیین آن استانداردهای جهانی وجود دارد. برای مثال می‌گوییم اقلیم ایران خشک و نیمه‌خشک است.
صادقی بابیان اینکه عواملی که روی سیستم‌های تغییر اقلیم تأثیر می‌گذارند به دودسته عوامل انسانی و عوامل طبیعی تقسیم می‌شود گفت: ازجمله عوامل طبیعی گرمایش زمین و افزایش متوسط دمای کره زمین است. همچنین تغییر اقلیم تغییر در پارامترهایی مثل دما، رطوبت، بارش، باد و … است که در دوره بلندمدت اتفاق می‌افتد.
وی با اشاره به اینکه ازجمله اثرات ناشی از تغییر اقلیم به هم ریختن اکوسیستم‌ها است افزود: تغییر اقلیم روی تنوع زیستی، زیستگاه‌ها، کشاورزی، آب آشامیدنی و مهاجرت تأثیر می‌گذارد. بیش از ۶۷ درصد تالاب‌های جهان در اثر تغییر اقلیم خشک‌شده‌اند. دانش تغییر اقلیم نیز برای برنامه‌ریزی‌های بلندمدت و کوتاه‌مدت مؤثر خواهد بود. برای مثال درزمینهٔ کشاورزی، کاشت محصولات می‌توانیم از دانش تغییر اقلیم استفاده کنیم.
1
در سال ۲۰۱۰ میزان انتشار CO2، ۷۶ درصد بود
این کارشناس سازمان حفاظت محیط‌زیست با اشاره به اینکه با استفاده از دانش تغییر اقلیم می‌توان پدیده‌های شدید آب و هوایی چون سیل‌ها و طوفان‌ها را نیز پیش‌بینی کرد گفت: وقتی میزان گاز گلخانه‌ای افزایش می‌یابد گرمایش کره زمین اتفاق می‌افتد. در سال ۲۰۱۰ میزان انتشار CO2، ۷۶ درصد بوده است. میزان CO2 در حال حاضر از خط قرمز عبور کرده است. در سال جاری یعنی ۲۰۱۶ میزان CO2 از PPM 400 گذشته است. دانشمندان پیش‌بینی کرده بودند که اگر میزان CO2 به این حد برسد درجه حرارت دما دو درجه سانتی‌گراد بیشتر خواهد شد و همچنین ۲۰ تا ۳۰ درصد تنوع زیستی در معرض انقراض قرار خواهد گرفت که امروزه شاهد این رویدادها هستیم. هواشناسی جهانی نیز اخیراً اعلام کرده که دمای کره زمین از ۰.۸ درجه سلسیوس به ۱.۲ درجه سلسیوس افزایش‌یافته است.
وی بابیان اینکه تغییرات اقلیم بر بارش سالانه زمین نیز تأثیر منفی می‌گذارد گفت: این پدیده باعث می‌شود بارش در برخی نقاط افزایش و در برخی نقاط کاهش چشمگیر داشته باشد. همچنین افزایش سطح دریاها از دیگر عوارض تغییر اقلیم است. چهارچوب‌های سیاسی و حقوقی خاصی در حوزه بین‌المللی درزمینهٔ تغییر اقلیم اجرایی شده است. کنوانسیون تغییر اقلیم در سازمان ملل در سال ۱۹۹۲ ایجاد و دو سال بعد اجرایی شد که ۱۹۷ عضو داشت. ایران نیز در سال ۷۵ به این کنوانسیون ملحق شد.
این کارشناس دفتر تغییر اقلیم سازمان حفاظت محیط‌زیست بابیان اینکه تثبیت میزان گازهای گلخانه‌ای و کاهش اثرات آن بر زندگی انسان و حیوان هدف تشکیل این کنوانسیون است گفت: این کنوانسیون هرساله برای بازبینی مسائل اجلاسی برگزار می‌کند که در سال گذشته طی کوپ ۲۱ توافق پاریس ایجاد شد. ازآنجاکه میزان تولید و انتشار گازهای گلخانه‌ای در کشورهای مختلف متفاوت است کنوانسیون کشورها را به سه دسته کشورهای توسعه‌یافته، کشورهای بسیار توسعه‌یافته و کشورهای درحال‌توسعه تقسیم‌بندی کرده است. این کشورها تعهدات مشترک و تعهدات ویژه و خاص دارند.
صادقی بابیان اینکه گزارش ملی تغییر اقلیم تا یک ماه آینده تهیه و تکمیل می‌شود، گفت: این گزارش سومی است که توسط کشور ما تدوین می‌شود که به دبیرخانه کنوانسیون تغییر آب‌وهوا ارائه خواهد شد. گزارش تغییر اقلیم در حوزه‌های مختلف کشور میزان انتشار آلاینده‌ها را نشان می‌دهد. برای مثال این گزارش میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در حوزه‌های کشاورزی، دامداری و میزان آسیب‌پذیری ناشی از این بخش‌ها را بررسی می‌کند. همچنین آسیب‌های اقتصادی ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ای از محورهای موردبررسی گزارش ملی تغییر اقلیم است.